İlk kez hamile kaldığınızda ve biraz araştırmaya başladığınızda bu ay-hafta hesaplamasının bizim elimizdeki takvimlerden farklı olduğunu öğreniriz önce. Normal bir gebelik yaklaşık 40 haftadır. 9 ay 10 gün mü yoksa 10 ay mı insanın aklı karışır. Bildiğimiz hesaplara göre 16 hafta denince 4 aylık hamile oluyorsunuz ama çoğu kaynak 14 haftanın sonunda ilk 3 ayın bittiğini yazar. Doğal olarak 16 haftalık bir gebenin hangi ayda olduğu kafaları karıştırır. Çok önemli mi? Değil tabi ama birisi ¨ne kadarlık?¨ diye sorduğunda- ki mutlaka sorulur- cevap olarak 16 hafta deyince ¨aaa 4 ay bitmiş bile¨ diye karşılık gelir.  Karışıklığı düzeltmekle uğraşmak hiç sonuç vermez :)

Gelelim bana…

Geçen hafta yazmam gerekirken hastalıklardan başımı kaldıramadığım için 16 ve 17.Haftalar yazısını birleştirdim :)

Önce, 16 hafta geride kaldı bile. Karnım hafif hafif çıkmaya başladı. Koray’da 20-22. haftalarda belirmeye başlamıştı. İkinci gebelikte daha önce anlaşılır olurmuş zaten kaslar gevşek olduğundan. Dar bir kazak giydiğimde hamile olduğum belli sanki. Kilo konusunu bilmiyorum. Öyle iki kişilik yemiyorum ama sanki hızlı kilo alıyorum. Tartıya da çıkmadım. Artık doktor kontrolünde ortaya çıkacak her şey. İçimdeki miniğin hareketlerini hissetmek için sabırsızlanıyorum. Aslında arada sırada içeriden bir tekme yer gibi hissediyorum ama 16.Hafta henüz erken sanki. Mide veya bağırsak hareketleri değil ama hissettiğim. Var, bir şeyler oluyor içeride. Bu hafta benim gribe, sinüzite ve daha da kötüsü migrene yenik düştüğüm hafta olarak tarihe geçti ayrıca. Önce IBS fuardaki yorgunluk, üzerine hastalık hepsi birden baş ağrılarımı tetikledi. Bu migren var ya insanı intihara bile sürükler. Geçenlerde Zaytung’da gördüm. ¨Migrene kesin çözüm: GİYOTİN¨ yazmışlar. Bu kadar doğru anlatılır. Yaşamayan bilmez, anlamaz. İlaç da almadım. Neyse ki migren geçti. Grip devam ediyor onu da zencefil çayı, limonlu ballı sıcak su ile alt etmeye çalışıyorum. 16.haftada bebeğin boyutları babycenter.com’a göre yaklaşık bir avokado kadarmış. Babycenter.com hamilelik takibi için ideal bir web sitesi. Telefon uygulamasını da kullanıyorum, sizlere de tavsiye ederim.

Uyku konusu: Akşam 8.30 yerine 10.30 hatta 11’lere kadar oturabiliyorum ama gece uykularım bozuk. Sık sık uyanıyorum. Yüz üstü uyumayı seven biri olarak bir türlü kendime yer bulamıyorum yatakta. Bebeğin plasentadan tam olarak beslenebilmesi için sol tarafa yatılmalı deniyor ama benim için rahat bir pozisyon yok. Hele ki gecenin bir körü Koray da misafir olduğunda bana uyku haram. Karnıma tekme yiyeceğim diye hep diken üstündeyim. Off!

Hastalık falan derken 17.Hafta da geride kaldı ve doktor kontrolü geldi çattı. Bebeğin cinsiyetini öğrenmek için sabırsızlanıyoruz. Sarp da benin kiloma takmış. ¨Acaba kaç kilo aldın?¨ diyip duruyordu günlerdir. Neyse ki korkulan olmadı ben sadece 1 kilo almışım. Sarp’a cevap oldu ama o  ¨Bu kadar yemeğe iyi gene¨ diye geçiştirdi. Aslında öyle çok yemiyorum ama arada çikolata, nutella kaçıyor ayarım o zaman söylenmeye başlıyorç. İyi de yapıyor ne yalan söyleyeyim. Doktorumuz bebeğin boyunu ölçtü, detaylı detaylı inceledi ¨her şey mükemmel¨ dedi. Biraz daha bakalım bu ufaklık kız mı erkek mi, diye devam etti. Nefesimi tuttum bekliyorum. Yok, inatçı bir şey çıktı. Bir türlü uygun pozisyonu almadı. Biraz daha bakındı. Kafa aşağıda, popo yukarda. Ayakları tam benim hareketleri hissettiğimi iddia ettiğim yerde üstelik. Bakındı bakındı… en sonunda ¨Çocuklar bu ufaklık bence kız. Pipiye benzer hiçbir şey yok. %90 kız bu sefer bebeğiniz¨ dedi. Sarp da ben de başladık sırıtmaya. İster istemez gülümsüyoruz. Erkek olsa ne olur, yeter ki sağlıklı olsun ama demek ki kız bebek ayrı bir heyecan, ayrı bir keyif aile için. Hoş bir sonraki detaylı ultrason kontrolünde ¨erkek bu¨ diye de bilir doktor. Bekleyip göreceğiz. Bu arada yine babycenter’a göre bu hafta minnoş turp kadarmış :)

Onun dışında benim başım bir de rüyalarımla dertte. Gerilim tadında dizi gibi rüyalar görüyorum. Bir seferinde Sarp İtalya’da sevgilisine kaçmıştı. Giderken Koray’ı da götürmüştü ve oğlumu bana göstermiyordu. Ben peşlerinde İtalya’da onları bulmaya çalışıyordum. Sabaha karşı gözümü açtım, ağladım ağladım, rahatladım. Bu arada Sarp delirmişim gibi bana bakıyordu. Dua etsin boğazına sarılmadım. Gittim oğlumun yanına girdim, sarıldım uyudum. Böyle acayip bir ruh halim var.

Kısaca ilk 17 hafta sonunda toplam 3 kilo almışım,  karnım çıkmaya başladı, büyük ihtimalle kız bebek geliyor ve acayip rüyalar görüyorum :)