1.5 yaşında UYKU…

Ne zamandır uyku ile ilgili bir yazı yazmadığımı fark ettim.  Her şey yolunda gittiği için değil, uyku konusunu Koray’ın insiyatifine bıraktığım için beklemedeydim. Gece yarısı yatağından çıkıp bizim aramıza geldiğinden bahsetmiştim. Mışıl mışıl uyuyoruz sabaha kadar. Benim için bir sakınca yok aslında ama bazen de korkuyorum, ya bu durum uzun süre devam ederse diye. Hem onu, hem de kendimi üzmeden ve yormadan bir çözüm bulmak istiyorum. Baktım bizimki yanımızda deliksiz ve huzur içinde uyuyor, bıraktım uyku eğitimini… Zaten kolay uykuya geçen bir çocuk. Banyo-masaj-kitap ve uyku rutinini asla ama asla bozmadığımdan o da başına ne geleceğini bildiğinden direnç göstermiyor. Hareketli bir çocuk olduğundan akşam yemek sırasında uyuklamaya bile başladığı oluyor artık.

İşin tuhafı akşam kaçta yatarsa yatsın sabah aynı saatte kalkıyor olması: 5:45 – 6:00. Akşam 7’de de yatırsam, 9’da da yatırsam kalkma saati değişmiyor. Neler denedim. Önce 15 dakika kaydırayım yatma saatini dedim. Bu sefer o da bana inat 15 dakika daha erken uyandı. Öğlen 12-2 arası 1.5-2 saat uyuyor ve bir daha uyutmuyordum. Sonra bir gün akşam üstü 40 dakika uyumasına izin verdim. Kendisi akşam uykusuna yattığını zannederek uyandırdığım için bana çok kızmıştı, 9’a doğru ancak uyudu o gece ve sabah 5.32’de uyandı. Mümkün değil bir daha uyutamadım sabah uyandıktan sonra. O boncuk gözler açıldı mı bir daha kapanmak bilmiyordu. Ben 6.30’a razıydım da, Koray’ın ‘anni’ seslenişiyle saatle göz göze gelmem hiç hoş olmuyor. 5 rakamı ile başlamıyor mu? İşte o zaman ağlamaklı oluyorum. İnternette de araştırdım, çevremdekilere sordum. Erkenci kuşlara yapılabilecek pek bir şey yokmuş. Bir ihtimal yuvaya başladığında daha geç kalkabilirmiş. Ben de demiyorum zaten 9-10’a kadar uyusun. 7’de kalksın yeter. Çocuk dediğin erken başlar güne elbette de 5.45 ağır oluyor biraz.

Erken kalkmanın dışında gece uyanmalarıydı benim esas derdim. 1.5 yaşına gelmiş gece beslenmeyen bir çocuğun gece uyanmaları sinir ediyor insanı. Daha doğrusu yatağından çıkıp bizim yanımıza gelince sabaha kadar deliksiz uyuyor. Haftada birkaç gece ile sınırlamıştım. Diğer geceler uyandığında yanına gidip uyutuyordum.  3 kere,  5 kere bazen. Bazen de hiç uyanmıyordu. Babamızın olmadığı bir akşam, banyodan sonra masaj yaparken uyuya kalınca gözümün önünde (gerçekten), hemen giydirip bıraktım yanımda uyusun diye. Çıktım odadan. Ara ara kontrole geldim, mışıl mışıl uyuyor. Gece yanına yattım, ellemedim ama. Ensesine bir öpücük kondurup iyi geceler diledim. ‘Annii’ diye seslendiğini duydum. Gün aydınlanmıştı.

Saat 6. Koray deliksiz uyumuştu. Ben de öyle. Açıkçası kendimi uzun süredir olmadığım kadar mutlu hissediyordum. Uykumu aldığım için heralde. Yine de diğer geceler kendi yatağında yatırmaya devam ettim. 9-10 gibi mızırdandığında bizim yatağa alıyordum. Böylece her ikimiz de deliksiz uyur olmuştuk. İyi de yatakta babaya yer kalmamıştı. Çünkü Sarp Koray’a sarılmak için uğraşıyordu. Koray da istemiyor sarılmak, sere serpe rahat rahat uyumak istediği için bütün gece döndü durdu. Hiç birimiz uyuyamadık. Bunun üzerine Sarp yerini Koray’a bırakarak misafir odasına geçti. Birkaç gece sonra ben de Sarp’ın yanında yattım ve bekledim Koray ne zaman farkedecek yalnız yattığını diye. Yok uyanmadı sabaha kadar. Şimdi bu çocuğun derdi neymiş düşünme zamanı? Kendi yatağı küçük gelmeye başlamış olabilir. Anne-baba yatağı, biz olmasak da ona güven veriyor olabilir. Ya da her ikisi de. Bu böyle devam edince Koray’ın yatağını değiştirmeye karar verdik. 90x200cmbir yatak aldık. Ayaksız, ahşap çerçevesi olan bir karyola. Yatağı çerçevenin içine bazasız yerleştirince düşme tehlikesi de kalmadı. İlk gece yatırdım. 2 saat sonra su biberonunu bulmadığı için kalktı. Bir daha uyanmadan sabaha kadar uyudu. İkinci gece sabah 5’te geldi yanıma. Girdi aramıza 6.15’e kadar devam etti.

Koray doğduğundan beri ilk defa GERÇEKTEN uyumaya başladım ben.

Özetlemek gerekirse:

Yatağını büyüttük. Bazı çocuklar 3 yaşına kadar bebek karyolasında uyuyor. Bizimki azgınlığından gece de rahat durmuyor ve uyanıyormuş demek ki küçük yatakta. Artık istediği kadar dönebiliyor ve hiç bir yere çarpmıyor.

Günde tek sefer uykuya devam. İkinci uyku, akşam daha geç uyumasına ancak sabah erkenden ve uykusunu almadan kalkmasına neden oluyor.

Ben de gece 2-3’lere kadar oturmaktan vazgeçtim. En geç 12’de uyumuş olmaya özen gösteriyorum ki 6 saat uyuyayım. 8 saat mi??? Yok canım ben deliksiz 6 saat için zil takıp oynayacağım nerdeyse:) Gerçi ben hep 6-7 saat uyurdum. Koray’dan önce de 8’i bulamamışımdır.

Banyo-masaj-kitap-uyku rutini aynen devam.

2

7 Yorum

  • Sermin Sahin says:

    Merhaba!
    Uyku mu? Anne olali uyku nedir bilmiyorum…. desem yalan olur! Sadece priorite… Priorite ediyorum. Tamam oglum sabahin 5:45de uyanmiyor 6-7 hatta 8i buldugu oluyor (ne kadar yorgun o kadar uyku) ama eger ben gec yatarsam o zaman ona degil bana yazik, degil mi?
    Bir ara geceleri cok uyaniyordu! Ne yapacagimi sasiriyordum. Kitap aldim,

    The No-Cry Sleep Solution: Gentle Ways to Help Your Baby Sleep Through the Night
    ve okudum okudum okudum. Sonrada “oh be sadece ben degil misim, baskalarida ayni konudan rahatsiz”. Nedense hal böyle olunca biraz rahatladim.
    Okunmasi gereken kitaplardan biri. Uygulayamiyor olsanda (benim yapamadim) tek tesellim “18zine kadar bizimle yatmayacak herhalde!” dusuncelerim :) Komik ama gercek.
    Not: Yazarin kim oldugunu dusunuyorsan Elizabeth Pantley
    Haydi kolay gelsin! Ben hala ugrasiyorum. Benim bebek 4,5 yasinda :)

    • SlingoMOM says:

      @Sermin Sahin:
      Benim ilk aldıgim kitaplardan ama dedigin gibi uyku probleminin sadece bizim evde olmadigini ögrendim. ‘Çocuk büyüdükçe sabahları daha gec kalkar, merak etme’ diyorlar. Bakalım:)

  • sifa says:

         sadece   K O R K U Y O R U U U M M M M ……..:)

  • Hale says:

    Genco 15 aylık ve evet bende 15 aydır deliksiz uyumuyorum.. Hatta çoğu zamanlar gece 3-5-7 nöbeti bizi bekliyor. Neyi denediysek ters tepti. Hem uykuya geçişi zor hemde sürekli uyanıyor. Gece beslenmesi maalesef devam .. zayıf ve aşırı hareketli olduğundan doktorumuza danışarak gece beslenmesini kesmedik, kesemedik.
    Uykusu gelince yatağa yatır, pıs pıs yap Genco’ya uymuyor maalesef.  Sırtına sıvazlyınca o kadar sinirleniyorki ağlaya ağlaya kusmaya başlıyor:(   Bana da merak etme düzelir diyorlar ama çalıştığım için uykusuzluk benim gibi sakin bir anneyi bile asabi yapmaya başladı. Yanımızda yatırmayı da denedik, kıpır kıpır ne kendi uyuyor ne de bizi uyutuyor.. Bütün gece suratıma tekme yiyorum, saçımı çekiyor, parmağını gözüme sokmaya kalkıyor :)
    Nette yazılanları okudukça içim biraz daha rahatladı çünkü çevremdeki bebekler gayet güzel uyuyorlar bir benim çoçuğum sorunlu sanıyordum.
    En azından artık tesellim var:)

    • SlingoMOM says:

      @Hale, Hale sakın yalnız olduğunu düşünme. Uykuyu sevmeyen çocukların olduğu evlerde aşağı yukarı aynı şeyler yaşanıyor. Koray 7 aylıktan beri gece emmiyor, zaten 9 aylıktı anne sütünü kesti kendi kendine. Yani gece kalkması için sebep bile yok ama o beni yokluyor sanırım. Zaten gece yarısı yanımıza geliyor. Artık ondan da geçtim. 18 yaşına kadar yatacak değil ya?!?
      Ama deliksiz uykunun insan hayatındaki önemi… Uzun uyku değil benim istediğim, deliksiz uyku. Varsın 5 saat olsun ama derin ve kesintisiz olsun!
      Sevgiler,
      irem

  • sifa says:

    aynen katiliyorum…uzun uyku degil kesintisiz uyku….3 saat kesintisiz uyudugum zamnalarda bile bomba gibi kalkiyorum…

Leave a Reply