Anne ve bebeğinin ilk gerçek sınavı… Anne-baba tatile, Koray anneanne-dedeye!!!

Bağımlı anne-bebek olmamıza az kalmıştı ki bizim tatil planı ortaya çıktı. 4-5 çift 4 gece akacağız Avrupa’ya…Koray ne olacaktı?Bu sefer götürmeyecektim. Hem tek çocuklu aile biz olduğumuz için, hem de birbirimize olan aşırılığı azaltmak için. Babamızı ikna etmek çok kolay olmadı. Artık valiz hazırlama aşamasındayız, yarın sabah erkenden uçağımız var ama hala ‘Koray’ı da götürelim’ diyebilir. Nefesimi tuttum bekliyorum. Daha önce sadece tek bir gece ayrı kalmıştık ve 24 saat bile sürmemişti. Şimdi 5 gün bakalım neler yapacağız?

12-18 ay arası anneye aşırı bir bağımlılık olurmuş. Hele benim gibi bebeğini kendi başına büyüten, birbirlerinin en iyi arkadaşı olanlar için durum daha da dramatikleşirmiş. Gerçi 0-3 yaşmış anne dönemi ama en sıkıntılı hal 12 ve 18. aylarda görülürmüş. Koray 19. ayının içinde. Sınırı atlattık mı acaba?!? Allahtan anneanne, dede ve dayıya çok alışık. Onların elinden yemek yer, onlarla uyur, hiç problem olmaz. Beni görünce dünyası değişiyor o ayrı. Şimdilik kendimi iyi hissediyorum. Sanırım. Bu satırları yazarken heyecanlanmaya başladım bir anda. Yazıya dökülünce gerçekliği ortaya çıkıyor. Gidiyorum. Ben Koray’ın annesi, Koray’ı bırakıp hem de 4 gece bırakıp tatile gidiyorum. İyi mi yapıyorum, kötü mü hala bilmiyorum. İçimde iyi hisler var. Koray kendi evinde (1,5 ay sonra), oyuncakları, Luca’sı var, anneanne-dede evde. Kuzenler takviye güç olarak gelecekler. Döndüğümüzde bize, özellikle de bana küsebilirmiş. Babasını 1 hafta, 10 gün görmemeye alışık da annesinden bugüne kadar sadece 24 saat ayrı kaldı.

Konuyla ilgili bir kaç uzman yazısı okudum. BURADA. Çocuklardaki ayrılık korkusundan bahsediyorlar ve ‘8-10 aylıktan önce asla bırakmayın’ diyorlar. Ben bırakmadım, bu iyi. 2 yaşına geldiğinde de problem olmazmış artık. Eee peki 12-24 ay arası en oluyor? Bebekten bebeğe değişiyor benim anladığım. Bir de ayrı kalacağı zamanda birlikte olacağı insanlar ve mekan. Bu ikiunsuru biz de TAMAM. Koray evinde, anneanne-dede-LUCA ile. Daha iyisi olamaz! Bir araya geldiğimizde beni görmezden gelebilirmiş, ona yaklaşmama izin vermeyebilirmiş ya da bana sinirlenip bağırıp ağlamaya başlayabilirmiş. Yani ‘annecim hoş geldin, seni çok özledim’ demeyecek kapıda.

Peki biz ne yapacağız? Burnumuzdan gelmesine izin vermeyeceğiz, Koray’ın anneanne-dedeye sorun çıkarmamasını dileyeceğiz…
Evdekiler ne yapacak? Muhtemelen Koray’ı aktiviteden aktiviteye taşıyacaklar. Sabah uyanır uyanmaz sokağa çıkacaklar, akşam uykusundan önce eve dönecekler. Bol bol çikolata, bisküvi yenecek. Koyun koyuna uyunacak. Anne babayı çok aramaması için dua edecekler.

Dedim ya hepimiz için ilk gerçek sınav!

Ben de bu arada her gün gidişatı bildireceğim.

0

3 Yorum

  • inci says:

    iremciğim! ilk günümüz ve hiç sorunumuz yok uyuyor koray ,saat 11.00  sen keyfine bak,siz bu duruma alışmaya bakın.koray la her zaman olduğu gibiyiz.uyanınca dışarı çıkacağız.akşam  yatınca gene sana ve okuyucuların b ilgilenirsiniz..
     

  • inci says:

    iremciğim hiç problemsiz koray akşam uykusunda saat 19.15 de!

  • Petek says:

    İremcim,

    Büyük bir merakla dönüşünüzü ve hepinizin dilinden tüm detayları dinlemeye can atıyorum. Bence çok güzel geçecek hem Koray hem de sizler için. Belki sizden sonra biz de heveslenebiliriz Can’la küçük bir kaçamağa. Rüya da on aylık oldu artık kısacık bırakabiliriz sanırım.  Maalesef biz anneanne ve babaanneden destek alamıyoruz amaa  şayet İnci ve Kerem hatta Taner Abi de gelebilse ne güzel olur ( sonuçta Rüya’nın ilk Aşkı Taner Abi )  senden ödünç alabilirsek deneyebiliriz belki :) :) Biz sadece akşamları dışarı çıkabilmeye bile razıyız tabii bırak öyle tatili falan :) :) İlgililere duyrulur :)

    Neyse İremcim bol bol enerji ve moral toplayıp gelmeni diliyorum, evet ayrılık çok zor ama dönüşte göreceksin hepinize iyi gelmiş bu küçük ayrılık…

    Sevgiler,

Leave a Reply