İlk defa yazacağım bir konu değil ama çocuk büyüdükçe yeni yeni hikayeler ekliyoruz hayatımıza.
Bu sefer araba yolculuğuna bir de 3 günlük yelkenli macerası ekleyeceğiz.

Birazdan yola çıkacağız. Geceyi teknede geçirdik. Cebimde bulantıya karşı ilacım, yola hazırım. Koray çok eğleniyor. Gözümüz devamlı üstünde. Her ne kadar “düşersin, aman dikkat!” uyarılarımızı anlamış olsa da korkuyoruz ve kolluklarını takmayı planlıyoruz denizdeyken.

Koray bey akşam teknenin sevdasına geç uyudu. Bir ümit vardı içimde belki 8’e doğru uyanır diye elbette o mucize gerçekleşmedi ve biz 6.20’de ayaktaydık. Benim bas bariton sesli oğlumun sesini kısmak zor oluyor. Allahtan ev(!) sahibimiz dedemiz de o saatte herkes güler yüzle kalktı.

Ben bir kaç gün İnternet’e bağlanamayacağım. Sarp “sen nasıl yaşayacaksın?” diye dalgasını geçiyor ama işte bu da değişik bir tecrübe olacak. Dönüşte 3-4 yazı biriktirmiş olurum kesin:)
Arada twitter’a veya facebook’a iki mesaj atarım dayanamayıp.

Herkese iyi hafta sonları.