Çoğu anne babanın hayalidir aslında da dile getirmeye çekiniriz genellikle. Anne-baba olduktan sonra çocuksuz adım atmak veya çocuksuz zaman geçirmeyi istemek kötü bir şeymiş gibi algılanır. Oysa çocuğu güvendiğin birine bırakıp biraz kendine ve evliliğine zaman ayırmanın nesi kötü olabilir ki? Hoş, ben rahat bir anne olsam da Koray’dan 1.5 yaşına kadar hiç ayrı kalmadım, kalamadım. Onun bana bağımlı olduğu kadar benim de ona bağımlı olduğum gerçeği ortada çünkü. Üstelik kaynağını hatırlamadığım bir yazıda, mümkünse çocuğun 18 aylıktan önce annesinden veya ona bakan kişiden ayrılmaması gerektiğini okumuştum. Çocuk, bu on sekiz ayda ciddi anlamda tek bir kişiye ihtiyaç duyarmış ve onun çevresinde olmaması stres yaratırmış. On sekiz aylık civarı ise bu bağımlılık ve ihtiyaç hali yavaş yavaş azalmaya başlarmış.

İLK AYRILIĞIMIZ – 1 gece

Bu zamandan önce bırakılan çocuklara bir şey oluyor mu? Elbette olmuyor ama işte ben okudum aklımda kaldı ve gidemedim. Bizim Koray ile ilk ayrılığımız zorunlu oldu. 17 aylıktı ve Sarp’ın acil bir ameliyata girmesi gerekti. Koray’ı anneme bırakıp o geceyi hastanede geçirdim. Geçirdim ama gözüme uyku girmedi. Bir anda oluvermişti. Onu arabaya bindirip arkasından el sallamıştım. Aynı şehirdeydik ve 24 saatten az ayrı kalacaktık ama geceyi ayrı geçirmek zor gelmişti. Koray için de durum farklı değilmiş. Problem çıkarmamış ama huzursuz ve sinirliymiş. Ertesi gün beni görünce hafiften bozulur gibi oldu. Bildiği ortam, güvendiği, çok sevdiği insanlarla olsa bile annesi yoktu ve mutsuzdu. Soramıyordu çünkü henüz Luca, baba, dede’den başka bir kelime çıkmıyordu ağzından. Onun için daha sancılı geçmiş ama kısa sürmüştü.

İKİNCİ AYRILIK – 4 gece 5 gün

Bu olaydan birkaç hafta sonra arkadaşlarımız kapımızı çaldı. ¨4 günlük bir kaçamağa ne dersiniz?¨ dediler. Dört çift Avrupa tatiline çıkacaktık. Çocuğu olan tek bizdik. Ben aslında anında atladım bu fikre. Sarp’ı ikna etmek zor oldu. ¨Oğlumu bırakamam ben, onu da alırım¨ dedi durdu. Çocuksuz arkadaşlarımızla tatile çıkarken çocuğu götürmenin pek iyi bir fikir olmadığını daha önce tecrübe etmiştik üstelik ve en sonunda Sarp’a ¨Koray’ı almayı planlıyorsan ben bu geziye gitmiyorum. Sana güle güle¨ dedim. Ciddiyetimin farkına varan kocam ikna oldu ve uçak biletlerimizi aldık. En sonunda o gün geldi. Annemle babam bizdeler, Koray pek mutlu. Uçağın olduğu gece zaten uyumadım, bir de karnım ağrımaya başladı sıkıntıdan. Sabahın körü evden çıkarken anlayamadık ne olduğunu ikimiz de. Koray arkamızdan bakakaldı.

O dört gün bizim için harikaydı. Çok eğlendik, çok gezdik. Günde 4 kere telefon ve 50 adet mesaj mesaimiz de vardı ama olsun. Uzun zamandır beklediğim, ihtiyacım olan bir kaçamaktı. Döndüğümüzde kalbim çarpa çarpa eve gittim. Koray uyumuştu, ben de girdim yanına kıvrıldım. Sabah gözünü açtığında beni gördü. Bensiz o dört-beş gün boyunca bir kere bile ağlamamış, problem çıkarmamış ama mutsuzmuş. Üzgünmüş. Daha doğrusu 2. günün akşamı aramaya başlamış evde beni. 3.günün akşamı artık suratı düşmüş. 4. gün ise bizim odayı gidip kıyafet dolaplarımın karıştırmış, yastığımın altına bakmış. Ve en sonunda ağzından o kelime çıkmış: ¨Anne???¨ Beni sormak zorunda kalınca dili çözülmüş resmen. Anlaşılan o ki çocuğun yaşına göre ayrı kalınmalı tezi doğru.  18 aylık bir çocuğun iki geceden fazla anneden ayrı kalması sıkıntı yaratmaya başlıyor. En azından bizde öyle oldu. En fazla 3 gece.

ÜÇÜNCÜ AYRILIK – 2 gece

2.5 yaşındaydı. Koray ben evden çıkarken ağlıyordu ama geri dönüp bakamadım. Biliyorum birkaç dakikaya susacaktı. Tahmin ettiğim gibi oldu. Yine problem yok ama iki saatte bir telefon açtırdı anneme. ¨Anne gel, anne gel.¨ Neden böyle oldu bilmiyorum. Sanırım o en zorlandığım dönemdi. İkimiz için de bazı değişiklikler vardı. 2.5 yaş zordu.

DÖRDÜNCÜ AYRILIK – 3 gece 4 gün

3 yaşındayken, yarım gün okula gitmeye başlamışken Sarp’ın iş gezisine dahil olup kısa bir Avrupa tatili yarattım kendime. Oğlan her zamanki gibi anneanne ile evde. Bu sefer yemek biraz problem olmuş, annemi parmağında oynatmış iyice ve çok eğlenmişler beraber. Döndüğümde beni görünce 10 dakika ağladı. Sonra unuttu gitti.

BEŞİNCİ AYRILIK – 4 gece 5 gün

Ve en sonunda ‘yapmam, yapamam’ dediğim Koray’dan ayrı kıtalararası yolculuk planı. Sanki okyanus geçince daha zor olacaktı. Bu sefer tam gün gidiyordu okula. Kendinden emin, rahat bir çocuk. Bana bir sürü oyuncak siparişi verdi ve bizi yolcu etti. Aklımız bu sefer hiç kalmadı arkada. Koray’ın halinden memnun olduğunu gördük. Bu 5 gün boyunca sadece iki kere konuştuk. Birkaç kez de mesajlaştık annemle. Her şey yolundaydı. Ne uyku, ne yemek sorun olmamış. Harika vakit geçirmişler. Evet çok özlemiş bizi ama o kadar. Yolda olduğumuzu duyunca yerinde duramamış sadece heyecandan. 4 saatlik rötar sonucu eve oldukça geç bir vakitte varmamıza rağmen uyumamış ve bizi beklemişti. Görünce kucağıma atladı. Öptü öptü, saçımı kokladı. Oyuncaklarını sordu. Hepsini kucağına doldurup yatağına gitti ve uyudu.

Demek ki bir şey olmuyormuş. Birçok kişiden  duyduğum ‘çocuğun yaşı kadar ayrı kalın’ bilgisinin doğruluğunu bu yazıyı yazarken bir kere daha anladım. 9 aylık bebeği 10 gün bırakıp gidince de emin bir şey olmuyordur. Anne için daha zordur üstelik. Çocuk büyüdükçe, iletişimi arttıkça hele ki konuşuyorsa bu ayrılıklar, ayrı vakit geçirmeler sorun olmaktan çıkıyor. Hatta daha da güzelini söyleyeyim, 3 yaşından sonra kendileri için de büyük bir aşama oluyor, güven kazanıyorlar. Çevrede anne-baba olmadan da bir düzenin devam edebileceğini görüyorlar. Hoş, anneanne-babaanne ve dedelerin en iyi şekilde bakacaklarını herkes biliyor :)

Eğer ki sizin de bebeğinizi/çocuğunuzu güvendiğiniz birisine bırakıp yapmayı planladığınız bir seyahat varsa kara kara düşünmeyin sadece iyi organize olun. Tarih önemli. Kiminle kalacağı önemli. Çocuğun alışık olduğu, uyku ve beslenme rutinlerini bilen biri olmalı. Anneniz de olsa çocuğu yakından tanıyor olmalı. Siz yola çıkmadan en az iki-üç gün önceden aynı evde yaşamaya başlayın. Bırakın kontrolü emanet edeceğiniz kişi alsın eline birkaç günlüğüne. Çocuk küçükken kendi evinde kalmak isteyebilir. Zaten büyüdükçe veya emanet ettiğiniz kişiyle çok sık beraberse bu pek sorun olmuyor. Çok katı kurallar uygulamayın. Çocuk için daha fazla strese gerek yok. Elbette uyku ve beslenme düzeni önemli ancak biraz gevşetilmesinde yarar var. Çünkü siz yokken çocuğun kendini rahat hissetmesi her şeyden önemli. Fazla beklentiye girmemeye çalışın. İlaçlarını hazırlayın. Doktorunun ve en yakın eczanenin telefon numaralarını vermeyi unutmayın. Hemen panik olmayın bunları yazdığım için. Bize gerek olmadı hiç. Eminim size de gerek kalmayacaktır ama hazır olmak herkes için iyidir. Merak etmeyin çocuğunuza en az sizin kadar hatta sizden çok daha iyi bakacaklardır.

Hem zaten bir annenin aklının ve kalbinizin yarısı her zaman çocuğuyladır. Yanınızda veya uzağınızda olması fark etmiyor.

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

17 Comments

  1. Biz de Leyla’yı 2. doğumgününden hemen sonra annemlere bırakıp tatile gitmiştik. Çok doğru: güvendiğiniz birine bıraktığınız sürece aklın çocukta kalmasına hiç gerek yok. Annelerin babaların da bir müddet nefes alıp çocuktan önceki hayatlarını (ve birbirlerini) hatırlamaya ihtiyaçları vardır.

    Eren

  2. Merhaba İrem;

    Benimde kızım 13aylık şimdiye kadar hiç ayrılmadım iş dışında. Ama bu yaz gerçekten dinlenmeye ihtiyacım var. Yardımcım da olmadığından bu sene tatil planımı onsuz yaptım. 9 gece ayrı kalacağım. Umarım pişman olup yarı yoldan dönmem. Gerçi bakacak kişiler annem ve babam el bebek gül bebek bakılacağından eminim ama benim korkum ya beni unutursa yüzüme bakmazsa. Olmaz dimi :)

      1. İnanmıyorum. Ne kadar rahatsınız? Haydi siz yaptınız, diğerlerini neden gaza getiriyorsunuz bebeklerinden erken ayrılmaları için? Bebek psikolojisini araştırdınız mı? Bebekler üç dört gün sonra terkedildiklerini düşünüyorlar. Güven kaybı yaşıyorlar. Bunlar tüm hayatlarını etkiliyor. Konuşmayan, duygularını ifade edemeyen bir bebeğin sadece yüzüne bakıp ‘hmm… hiçbir şey olmamış. ‘ nasıl dersiniz? Mutsuzluğu, evde sizi araması yetmez mi? Ölmesi mi lazım birşey olmuş demeniz için?!

  3. Unutmasın bizi. Kendimi seninde dinlenmeye ihtiyacın var, kötü bir şey yapmıyorsun, kötü anne değilsin diyerek teselli ediyorum. Ama bazen düşününce içim de titriyor elimde değil.

  4. Ben de kızımı 2 yaşındayken ve eşimle gerçekten ihtiyacımız olduğunu düşündüğümüz için 2 günlük bir şehir dışı tatili planladık. Bende çok sevdiği teyzesiyle bıraktım onu iyi bakılacağından emindim. Sürekli arayıp iyi olduğunu sorun olmadığını öğrendim. Ancak 2 gün bana çok zor geldi, bir türlü başemediğim suçluluk duygusuyla nerdeyse kendime ve eşime o tatili zehir ettim. Bir daha eşim böyle bir plana sıcak bakar mı bilmiyorum :)

    1. Aynı şeyi yaşamıştık eşimle birlikte iğrenç bir tatildi :)
      Aslında galiba zamanla geliştiriyor insan bazı şeyleri ya da allah insanlara duruma uygun içgüdüler sağlıyor bilemiyorum. Kızım daha küçükken onu bırakıp 3-4 saatlik bir yemeğe bile gitsem hissettiğim suçluluk duygusu sürekli surat asmama neden oluyordu. Artık kızım 33 aylık hala bırakmakta zorlanıyorum kokusunu özlüyorum üstelik çalışan bir anneyim ve zaten bütün gün onu görmüyorum ama eğlence için bırakmak bende çok kötü birşey yapıyormuşum hissi yaratıyordu. Neyseki zamanla hafifliyor bu artık yemeklerde somurtup oturmuyorum mesela :) 2 günlük ayrılıklarda canımı yakmıyor ama 3.gün zorlamaya başlıyor.

  5. Yok, çocuğum beni bırakıp kendi planlarını yapmaya başlayana kadar benim onu bırakıp bi yerlere gitmeye hiiiiç niyetim yok.

  6. Arkadaslar su anda bodrumda esimle
    Tatildeyiz dort ve iki yaslarindaki iki kizimiz annaannelerinin yaninda biz bu surecte esimle tekrar insan olan hallerimize geri donduk ilk cocuksuz tatilimiz yarin bir haftamiz bitiyor ve ben kizlarimin yeniden dogmus bir hafta boyunca diledigi saatte yatip kalkmis cayi kahveyi sogutmadan icebilmis yemegini insan gibi oturarak yiyebilmis dinlenmeye doymus yeni anneleriyle karsilasmalari ve tadini cikarmalari icin sabirsizlaniyorum… Biraz rahat olunmali arkadaslar Allah gostermesin sagligimiza bisey olsa mecburi ayri kaliriz diye dusunerek birazda kendimiz icin yasamaliyiz hayati bizler saglam kari- kocalar olmaliyizki saglam aileler olalim diyorum ve kari- koca basbasa yapilan tatillerin coluk cocuk herkese faydali olduguna inaniyorum

  7. Peki çocuğunuzu emanet edeceğiniz kişinin sürekli kafanıza kalkacağını ve hatta çocuğunuza sürekli onu sizden daha çok sevdiği için yanında bırakıldığını söyleyecek birine rağmen bırakır mısınız. Başka alternatif iniz deyok yinede bırakır mısınız

  8. Benim yedğim içtiğim boğazımdan geçmez .oğlumsuz keyif yapamam. Geçen sene iş nedeniyle Almanyaya gittim iki kere 1 er hafta. Dedesi ve babasıyla kaldı. Hiç sormamış beni ama inanılmaz üzgünmüş ve kendini avutmaya çalışıyormuş yavrum.O zaman 4 yaşındaydı. Döndüğümde o kadar sevindi ki anlatamam. Şimdi yine Ekim ayında iş nedeniyle 2 hafta Almanyaya gideceğim ve hiç istemiyorum inanın ki. Kokusunu özlerim yavrumunnnnn. Allah kimseyi ayırmasın kuzusundan. İş nedeniyle olmasa kendi keyfim için asla gitmem diye düşünüyorum.

  9. Merhaba ,
    Benimde esim ve bir cift arkadasimizla 4 gece,5 gunluk bir tatil planimiz var. Fakat 17 aylik kizimi birakip , almak konusunda cok kararsizim. Aslinda birakip gitmeye esimle cok ihtiyacimiz var fakat bir turlu kendimi ikna edemiyorum.
    Annem ve babam bakacaklar bizim kendi evimizde kalarak. Duzeni bozulmayacak aslinda. Daha once 1 gece annemde kalmisligi var ve hicbir sorun cikarmadi.

    Nasil bir kararsizlikmis bu?

  10. Bu yaziyi bulmam iyi oldu kizim suan 17 aylik mayista onumuzde ki ay tatile gidicez annem kizima benden iyi bakiyor babami dayisini teyzesini cok seviyor annem surekli birak git diyor yoksa tatilden hiçbirşey anlamazsin diyor suana kadar hic ayrı kalmadik ama bu tatile o kadar cok ihtiyacim var ki … 3 senedir su yüzü gormedim yine de kararsizim planimiz kizimida goturmekti bir hafta onsuz yapamam gibi geliyor …

  11. Lütfenn bana bir akıl verin…
    Eşim tatil kazandı işiyle alakalı olarak 3 gece 4 gün antalyada 5 yildizli bir otel hersey dahil fakat o tarihlerde 7 yasindaki oglumun okuma bayrami dans gosterisi var ve biletler 2 kisilik 2 yasindaki oglumu zar zor kabul ettirdi esim fakat 7 yasindaki oglumu anane ve dedesiyle birakmak zorunda kalicam 2 aydir hazirlandigi gosterisinide goremicem katilamicam… cocuklarin ikisine bakamam diyor annem e biri gelicek biri kalicak icim hic elvermiyor..bir yandanda super bir firsat cok kararsizim gitmesemmi…gidersem ya orda kucuk oglum yanimda buyugu yok buruklugunu yasarsam ki illaki dusuncem…offff ne yapmaliyim

  12. Meraba benim 3 yaşında bi oğlum var kaynanam köye götürmek istiyorum oğlumda babannesine çok düskün eminimki durur ama ben dayanamam diye korkuyirum lütfen acil bi fikir verin bana yollamalımıyım yollamamalımıyım

  13. merhabalar 7 aylık bir kızım var. kızıma hamile olmadan önce çalıştığım okulda proje yaptık ve 7 günlüğüne yurt dışına gitmemiz gerek. toplamda 20 saatlik bu yolculuğa kızımı götüremeyeceğim, annem kız kardeşim ve eşim bakacak. emerek uyumuyor yeterince kendi sütümden stok yaptım. inanın bu yazıyı okumak çok iyi geldi ama sizce kötü etkilenir mi acaba?

  14. Maalesef etkilenir hocam. 7 günde sizin onu terkettiğinizi düşünecek. Bir bahaneyle gitmeyin. Yada yavrunuzu da götürün.

Leave a Response