Hamileliğin son haftalarını Amerika’da geçirmek, doktor kontrollerine burada gitmek kıyaslama fırsatı veriyor Türkiye ile. Artık hamileliğimin sonlarına yaklaştığım için her hafta kontrole gidiyorum elbette. Ultrasona giriyorum ama sadece kalp atışını dinlemek için. Kilosuna ve boyuna bakılmıyor. Daha doğrusu önce karnımın yani rahmin aşağıdan yukarı boyu ölçülüyor ve doktorun söylediğine göre cm ile ölçülen değer yaklaşık hamileik haftasına denk geliyormuş. Ve evet her hafta 1’er cm büyüyor tam da hamilelik haftamla aynı gidiyor. Değişik geldi bu bilgi. En azından ben bilmiyordum.

Bu haftaki kontrolde ultrasona da girmedim. Dışarıdan mezura ile ölçümden sonra bence(!) biraz iptidai bir aletle kalp atışını dinledi doktor. ¨Tam da duymak istediğim ses¨ dedi ve beni haftaya ‘pelvis muayenesi’ yapacağını söyleyerek gönderdi. 37. haftadan sonra yapılırmış bu çatı muayenesi genelde. Pelvis kemiklerinin değerlendirilmesi için yapılırmış. Bu muayene doğumun ne şekilde gerçekleşebileceğine dair bir fikir verirmiş. Koray’da bu muayeneyi olamamıştım çünkü arkadaş 38.hafta kontrolünden 2 gün önce gelmeye karar vermişti. Bu kız ne yapar bilmiyorum, ciddi anlamda heyecanlıyım. Bu haftadan itibaren bebeğin içinde bulunduğu su miktarı azalmaya başlarmış, bu da kendisine daha az hareket alanı verdiğinden daha az hissedebilirmişim hareketlerini. Valla şimdilik öyle azalma yok, karnım gün içinde şekilden şekile giriyor. Koray uzaktan seyrettiğinde çığlık atıyor çoğu zaman ¨yaramaz Alin¨ diye :)

Günler evimizden uzakta geçiyor. Ben Koray’ın peşinde koşmaktan kilo almıyorum, tersine vermişim bile azıcık. Yediklerime dikkat ediyorum elbette. Bol meyve sebze ve yoğurt yiyorum. Tatlı kaçamaklarım var ama akşam 7’den sonra bir elmanın dışında hiçbir şey yemiyorum. Hem günlük performansımı hem de gece uykularımın düzenini öyle merak ettim ki yeni bir oyuncak(!) aldım kendime: UP By JAWBONE.

Aslında bu bir fitness bilekliği. Şimdilik sadece Iphone uygulaması olan bir alet. Bileğinize takıyorsunuz ve unutuyorsunuz. Gün sonunda telefonunuza takıp senkronize ediyorsunuz bilgileri ve gerçekler karşınıza çıkıyor. Gün içinde ne kadar süre ile hareket etmişsiniz, kaç adım atmışsınız, ne kadar dinlenmişsiniz görüyorsunuz. Bitmedi beni asıl merak ettiren gece kullanımıydı. Gece yatağa girince düğmesine basıp uyku moduna geçiriyorsunuz. Sabah uyanıp da tekrar telefon ile senkronize ettiğinizde gece kaç saat uyuduğunuzu, uykuya ne kadar sürede geçtiğinizi, kaç saat derin uyku, kaç saat hafif uykuya sahip olduğunuzu detaylı şekilde veriyor. Bir de bu bilekliği kullanan arkadaşlarınızı buluyorsunuz, birbirinizden haberdar olup bir de günlük aktiviteleriniz yorum yapabiliyorsunuz. Cihazın fabrika ayarlarına göre bir insan ideal olarak günde 10.000 adım atmalı ve gece 8 saat uyumalı. Sağlıklı bir beden ve zihin için gerekli. Gece uykularımın hafifliği bu aletle de tespit edildi. Sanırım yeniden yenidoğanlı gecelere alıştırıyor vücudum beni :) Ben hazırım da baba ne yapacak asıl onu çok merak diyorum. Unuttu gitti uykusuzluğu.

Hamilelik genel anlamda rahat gidiyor. Az kaldı, tek sıkıntım biraz uzun süre oturursam sırtımda ve kaburgalarımda ortaya çıkan ağrılar. Dinlenmeliyim belki daha sık ama şu anda her ne olursa olsun tek derdim Koray. Onun mutluluğu yine de birinci sırada. Okula başladığını yazmıştım. O konuya ayrıca geleceğim ama diyebilirim ki iyi gidiyor. Yürüyerek gidip geliyoruz okula. Uzun uzun sohbet ediyoruz. Ağaçlardan çiçeklerden konuşuyoruz. Her şeyin ingilizcesini soruyor, konuşmaya pek hevesli. 4 yaşından sonra hayat çok değişti. Arkadaşım oldu oğlum. Dert ortağı olduk desem yeri. Beni asıl endişelendiren şu son 3 haftadır birbirimize olan düşkünlüğümüzün ister istemez artması koşullardan dolayı. Aramıza yeni bebek katılınca ne olacak? Ne yapmalıyım? Psikolog bir arkadaşım:

¨Asla bebeği Koray’dan kaçırmayın, kıskanır diye onun yanında sevmemezlik yapmayın. Tam tersine onunla birlikte sevin ki bu bebeğin sevilebilir bir varlık olduğunu öğrensin. Doğal davranın ve asla dışlamayın. İkisini birbirinden ayırmayın.¨dedi.

Bu sözler hiç çıkmıyor aklımdan. İki çocuklu hayat daha başlamadan soru işaretleri ve biraz da endişe ile doldu kafam.

 

Bu arada karnım bir haftada inanılmaz büyüdü gibi geliyor siz ne dersiniz:

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

9 Comments

  1. 37haftadır seninle birlikte adım adım her anı yaşamış gibiyim.. sadece sen değil bizler de pek bi heyecanlıyız.. Sağlıkla sıhhatle gelsin Alin :)

  2. Biz doğduk 37. Gunümüz deyiz … Herani çok güzel hamilelikte bebekte :))))))

  3. Merhabalar öncelikle bol şans diliyorum. Umarım herşey yolunda gider. Ben şuan 21. haftadayım.
    Kilo alımı ile ilgili durumunuzu merak ediyorum. Bilgi verebilirseniz çok sevinirim.

Leave a Response