Tecrübe mi dersiniz, çok okumaktan mı dersiniz bilmiyorum ama geçen gece bunun önemini anladım. Ne mi oldu?
Sabaha karşı “eyvah doğuruyorum” diye uyandım. Biraz sakinleşince bunların Braxton Hicks yani yalancı doğum sancıları olduğunu anladım. Sanırım bilmesem hastanede almıştım soluğu. Şimdi iyiyim.
Daha zamanı var minik kızın dua ediyorum rahatı kaçmasın içeride :)

En baştan anlatayım.

Gece yarısı karnımın altında bir kasılma, ağrı. Gaz sancısı gibi geldi önce. Biraz daha bekleyeyim dedim. Geçmedi. Resmen sancı bu. Bütün karnıma yayıldı bir an. Çok hafif can yakıyor. ¨Yoksa?!?!¨ diye içimden korkuyla geçirdim. Panik oldum olacağım. Yataktan tam anlamıyla fırladım. Sarp yok. Annemler var ama kimseye haber vermek istemedim emin olmadan. Moşe Bey’i arasam mı, hastaneye mi gitsem direkt. ¨Dur!¨ dedim kendime, derin nefes al. Sonra kasılmaların düzensiz olduğunu anladım biraz sakinleyince. Koray’da başıma geldiğini hatırlamıyorum ama gerçek doğum sancısının ne olduğunu bildiğim için aradaki farkı anlayabiliyorum.

Braxton Hicks bu dedim. Google’a sordum ne oluyor, ne yapmalı diye. Bilgileri tazelemeli. Şansa bakın, herhangi bir kaynakta 31.Haftada bu yalancı kasılmalardan bahsediyor. Kitap gibi hamileyim :) Bir saatten fazla sürmemesi gereken düzensiz kasılmalar. Genelde pek ağrı hissedilmezmiş. Bir diğer deyişle rahim kendini doğuma hazırlıyor, denemeler yapıyor. Aslında tüm hamileler bunları yaşarmış ancak ilk gebeliklerde anne fark etmezmiş. İkinci ve diğer gebeliklerde ise yoğun hissedilirmiş. Hele ki doğuma yaklaşılan haftalarda ağrı bile olurmuş. Yapılacak şey pozisyon değiştirmek öncelikle. Yani yatıyorsanız kalkıp yürüyeceksiniz; ayaktaysanız yatacaksınız. Bebeğin hareketlenip rahmi rahatlatması için şekerli bir şeyler tüketmek de işe yarıyormuş. Ben çok söz dinlerim. Mutfağa gidip iki gündür uzak durduğum çikolata paketini aldım elime. Valla kendim için değil, ilaç niyetine diyerek daldım. İnsan iki parça yer ama ben güya diyette olan çikolata canavarı bir gebe olarak paketi bitirdim. Pişman değilim. Ben evde dolanırken, karnımı ovarken kız da içeri de hareketlendi. Karşılıklı olarak rahim kasılmalarının üstesinden geldik. Zaten bu arada bir saat de geçmiş oldu. Ilık duş da tavsiyeler arasında.

Bir de erken doğum kasılmaları var ki onlar gerçek doğum kasılmaları oluyor ve anınd doktorunuza haber vermelisiniz. Detaylı bilgi tüm google’da var ama ben bu linklerden çokça yararlanıyorum: prima.com.tr/gebelik-kasilmalari-dogum-belirtilerie-gebelik.net/dogum/yalanci_dogum_braxton_hicks, mumcu.com.

Bu yaşadığım ufak heyecan biraz da psikolojik olabilir mi diye de düşünmüyor değilim. Çünkü benim tatlı arkadaşım Lei Leo Zeynep‘im henüz 35. haftasındayken sabaha karşı bir sürprizle, bize doğumunun başladığı haberini verdi. Boncuk Ayşe daha fazla dayanamadı aramıza katıldı. Bir gün önce Zeynep ile çimlere yayılmış yoga yapıyorduk oysa. Bebek de anne de çok iyi. Ama işte benim başıma gelse bayağı erken doğum olacaktı. 31 haftalık bir bebek elbette sağlıkla doğar ama düşük kiloyla doğar. Ciğerleri büyük ihtimalle gelişmediği için de küvöze alınır. Aklıma hep bunlar geldi. Neyse iyiyim, iyiyiz. 32. Hafta bile bitti ben yazıları yazana kadar.

İki haftadır neden yazamadığımı soracak olursanız; biraz bahar yorgunluğu, biraz yolculuk telaşı, biraz da fiziksel sıkıntılar yüzünden cevabını vereceğim. (Yolculuk? Ona da sıra gelecek, yazacağım.) Son iki haftadır sırtım, belim müthiş ağrıyor. Hele sırtımda bir nokta var birisi bıçak saplamış gibi acıyor. Ağrımıyor acıyor resmen. Masajla hafifliyor biraz. Diğer taraftan da bizim kız çapraz duruşa geçtiği için de sağ kaburgalarımda bir baskı var. Eğilmekte, oturmakta güçlük çekiyorum. Ya yatmak zorundayım ya da yürümeliyim. Ben de her gün minimum 40 dakikalık yürüyüşlerde buldum çareyi. Üstelik yürümek bana da iyi geliyor. Görenler suratımdaki şişliğin geçtiğini söylüyor. Zayıfladım mı ne? ;) Gece uykularım bu ağrılar yüzünden iyice bölünür oldu. Bacağımın arasına koyduğum yastık çok rahatlatıyor gerçekten de. Aslında sadece hamileyken değil her zaman uygulamalı bunu beli rahatlatmak için. C şeklindeki hamile yastıklarından almadığıma pişman oldum. Diyeceğim o ki siz şu yastıklardan mutlaka edinin:

31. haftada 2 kiloya yaklaşmış olan bir bebek karnımdaki. İnternetteki kaynaklara göre de yaklaşık 47-48 cm. Benim kilomu sormayın, bilmiyorum. İyimser bir şey söylemem gerekirse toplam 11 kilo almışımdır diye umuyorum. Doktor kontrolüm iki gün sonra her şey anlaşılacak. Bir ay önceki kontrolden alnımın akıyla sadece 1.5 kg almış olarak çıkmıştım. Gerçi tartının başındaki hemşire bir ayağımı yeterince basmadığımı, ağırlığımı vermediğimi söyledi ama olsun ;)

Sonuç olarak en güncel halim budur:

 

 

 

 

 

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

3 Comments

  1. şu an bende 30’u bitirmek üzereyim ve bel-sırt aramdaki o ağrı son 2 haftadır beni de uyutmuyordu, bende dreamgeni’nin hamile yastığı vardı fakat artık yetmiyor, bacak arama bir yastık daha koyup, baş yastığımı da yükselttim ve 2 gecedir uyuyorum :) salondaki koltuğa geçince neden rahatladığımı ve uyuyabildiğimi irdeleyince bu yükselti farkından olduğunu farkettim :) tavsiye ederim.
    Ayrıca akşamları 30 dakika sıcak ped uygulaması üzerine hafif masaj da yapıyoruz.

  2. Harika görünüyorsun :) Nil’e hamileyeken Braxton kasılmalarını bu denli şiddetli hiç yaşamamıştım. Sadece karnım taş gibi olur sonrada düzelirdi. Bakalım dediğin gibi gerçekten 2.de farkedecek mi? sevgiler

Leave a Response