Dünyanın unuttuğu yerlerde doğum…

Çaresizlik, karamsarlık... Doğuma yakışmayan bir sahne...

Bugün sabah internet gazetelerine göz atarken Milliyet’in ¨Haiti’de doğum yapmak¨ başlıklı fotoğraf haberini gördüm. Dünyanın en yüksek doğum oranlarından birine sahip Haiti’de afet ve iç savaşın içinde doğum yapmaya çalışan kadınlar, hayatta kalmaya çalışan minicik bedenlerin resimleri kalbimi param parça etti. Çoğu kadının tecavüze uğradığı ve babasız çocuklar dünyaya getirdiği Haiti’de bırakın ‘sezeryan olmak istiyorum’ diyebilmeyi, bu kadınlar mikrop kapmadan bebeklerini doğurabiliyorlarsa şanslılar. Epidural mi? O da ne?!? [pullquote]Hamilelik ve özellikle de doğum sırasındaki ölümler, bir ülkenin sağlık sistemi hakkında en iyi bilgiyi verir.[/pullquote]

‘Hamilelik ve özellikle de doğum sırasındaki ölümler, bir ülkenin sağlık sistemi hakkında en iyi bilgiyi verir.’ demişti babam. Bu arada doğum-ölüm oranlarını araştırırken de benzer bir cümleyle karşılaştım. Afrika’daki doğum sırasında hayatını kaybeden anneler ile ilgili habere göre 45 Afrika ülkesinde yapılan araştırmaların sonucunda her 100.000 doğumda 900’e yakın kadın ölüyormuş. Üstelik herhangi bir hastalıkları olduğundan değil tamamen doğum sırasından meydana gelen durumlardan kaynaklanıyormuş. Düşüncesi bile korkunç. Son derece sağlıklı bir anne ve doğmak üzere olan bebeği. Kötü, hijyenik olmayan ortamda doğum yapmak zorunda kalıyor. Yeterli eğitimi olmayan insanlar tarafından doğurtuluyor. Şanslılarsa yaşamaya devam ediyorlar. Gerçi bir kaç ay sonra da açlık tehlikesiyle karşı karşıya kalıyorlar.

Bazen ¨Burası Afrika değil Türkiye¨ haberleri de görmüyor değiliz. Eğitimsizlikten başa gelmeyen kalmıyor. Kimi zaman da sağlık sisteminin yetersizliği de eklenince hiç yok yere bebekleri kaybediyoruz. Ne suçuvar bu masumların? İçim acıyor bu tip haberleri okuyunca. Zaten bu dünyada bir çocuklar, bir de hayvanlarla ilgili haberler beni sarsıyor. Çünkü çocuklar da hayvanlar da karşılıksız sevgi ile kocaman kalplere sahipler, çünkü onların karakterini biz yetişkinler şekillendiriyoruz.

Daha yaşanılır bir dünya için ne yapılır? Eğitim şart biliyorum ama önce SEVGİ lazım herkese.

Henüz bebekken öğrenmeli insan sevgiyi. Öyleyse biz anneler çok iş düşüyor. Çocuklarımıza daha fazla sarılmalıyız, mümkünse kucak bebeği yapmalıyız. Onları emzirmeliyiz, onlara her fırsatta sevgimizi dile getirmeliyiz.

0

3 Yorum

Leave a Reply