Amerika’da doğum macerası…Bölüm 1. Karar aşaması

Bir arkadaşım Amerika’da doğumla ilgili bilgi istedi benden, yazayım da öğrenin uzak diyarlarda hamilelik ve doğum nasıl oluyor!!

Amerika’da doğum, Sarp Los Angeles’tan döndüğünden beri gündemdeydi. Madem ben onun yanına gitmedim, o döndü benim için, ilerde çocuğumuz olursa Amerika doğumlu olsunmuş… Evlendik, hadi çocuk dedik, hamilelik testinin sonucunu gördüğünde ağzından çıkan ikinci cümle ”Şu Amerika’yı bir araştıralım” oldu. Benim hiç aklımda yok. ”Olmaz” diyerek kestirip attım. Ara ara arkadaşlarının baskısına maruz kalsam da Sarp konuyu kapatmış gözüktü uzuun bir süre.

Sonra bir anda, bir iş durumu ortaya çıktı. Ne tesadüf ?!? Görüşmeler için gitmesi gerekiyor. Biraz da araştırma-geliştirme… “Acaba” dedi bir gün, “doğumu da orda yapsan, ben de işin peşinde koşarım bir yandan, ikisi birden aradan” çıkar dedi. Aradan çıkacak şey de KORAY! “Ben yine boşver Sarp, sen işini hallet gel istersen, ben tek başıma cehennemin dibinde doğum yapmak istemiyorum” dedim. vermek istiyorum ben”
Şimdi itiraf ediyorum. Aslında ben de gitmek istiyordum ama benim derdim bebek alışverişiydi(yuhh bana!).  Bizimkinden yine ses çıkmadı sadece “sen bir düşün yine de” dedi. “Benim yapmak isteyip de yapamadıklarımı düşün, elimizde fırsat varken, ona bu şansı vermek istiyorum ben” dedi. Haklı da olabilir. Amerikan rüyası seneler geçti, büyüyerek devam ediyor.

Ben kendimi bildim bileli, birileri devamlı “Amerika biter” diyor, bitmiyor. Hala her yıl binlerce göç alıyor. Zehir gibi beyinler eğitim-araştırma fırsatları için oraya yerleşiyor. Amerikan Rüyası bugün bir terim. Wiki de bile yeri var. İlginizi çekebilecek bir yazı da buldum. Linki burada…

Sarp okulunu bitirmiş çalışıyordu ben hayatına girdiğimde. Çağırdı defalarca. “Gelemem” dedim ama “gel” de demedim. Türkiye’de onu sadece ben değil başına geçmesi beklenen koca bir iş de bekliyordu. Karar vermek zor. Dünyada en çok mutlu olduğu yeri, LA’ini bırakıp baba+iş+irem şeytan üçgenine döndü ama kalbinin birazını orada bıraktı.

Doğum konusu açıldığında savunma olarak “Ben Amerikan vatandaşı olsaydım her şey daha kolay olurdu.” diyordu üstelik her sefer daha acı bir gerçekle karşıma çıkarak. Koray uğraşmak zorunda kalmasın, okullara 3 kat para vermesin. Oturma izni, çalışma izni koparmak için maymun olmasın. Canı istediğinde elini kolunu sallaya sallaya gitsin istiyordu oğluna düşkün bir baba olarak. Ona bu şansı vermeliydik.

Benim argümanım daha güçlüydü( bence): “İyi de Sarpçım sen istesen Green Card alacaktın. Dönmeye karar verince  iş yeri senin için baş vuramadı. Koray’ın her şeyi karşısına hazır koymak zorunda mıyız? Bizim görevimiz ona en iyi eğitimi vermek. Gerisini de o halletse ne olur ki? Hem zaten belki Avrupa’da yaşamak isteyecek, belki Amerikaya ayak basmayacak. Her şeyi geçtim. Bak bizim vizemiz var. Bugün gitsek bağlantılarımız sayesinde iş buluruz. Green Card’a da baş vururuz. Koray da isterse Amerika’da yaşam, onu sağlayabiliriz. İlla ben orada doğurmak zorunda mıyım? İlla vatandaş mı olması gerekiyor bunun için?” diyordum. Benim bu bombardımanıma verdiği cevap o kadar basit ve bir o kadar da çarpıcıydı ki ciddi miydi, değil miydi hala anlayabilimiş değilim: Ama Başkan olamaz!!

Yaa nasıl oldu da bunu düşünmemişim?!? Amerikan başkanı olabilmek için ABD topraklarında doğmak gerekiyor çünkü. Bak şimdi hmmm. Öyleyse  doğum kesin orada olmalı. Bundan sonraki hedefimiz Rushmore dağında Koray’a yer bulmak olacak heralde.

Peki nedir bu Green Card? Sadece ABD topraklarında oturabilir ve çalışabilir izni bu. Ülkeye giriş çıkışlarınız kontrol altında tutulacak yani günleriniz sayılacak. Benim bildiği senede 181 günden az Amerika dışında bulunmamanız gerekiyor Green Card sahibiyseniz. Zaten 181 günden az ikamet ediyorsanız, Amerika’da çalışmıyorsunuz demektir. O çok merak edilen Green Card, American Express değil! İşte bu:

Mantıklı geliyordu. Sarp’ın zaten işi dolayısıyla 1-2 ay belki daha fazla orada kalması gerekiyordu doğum olsun olmasın. Bu da bir fırsattı bizim için. Yavaş yavaş bu fikrin içine çekilmeye başlamıştım. Hamilelik ilerledikçe konu daha sık açılıyordu. Bu sefer beni bir korku sardı. Tek başıma yabancı bir ülkede, tanımadığım bir doktorla doğum yapmak istemiyordum. Annem ve kocam başımda olacaklar elbette ama bana çok yalnız kalacakmışım gibi geldi. Doğum yapan arkadaşlarımı hastaneye ziyarete gittiğimde cümbür cemaat herkes orada oluyor. Herkes mutlu, heyecanlı… Bizim aile zaten çok büyük. İsterim ki yanımda Esel, Seval, Tuna, Hande, Nesrin, Deniz, Gülru, Berko, Tuğrul, Kerem… oooff liste çok uzun. Yani diyorum ki kuzenler, arkadaşlar, aile büyükleri herkesle paylaşayım bu günü. Yetmedi kafamda anne+baba+anneanne üçlüsüyle bebek karşılama töreni. Sarp’ın benim bu duygu sömürüme verdiği cevap ikinci bomba: “Kucağına alacağın minik varlık yetmiyor mu mutlu olmana????” Hmmm söyleyecek sözü olan?

0

7 Yorum

  • nesrin says:

    sevgili İrem,tabiiki herkes yanında olmayı çok arzu ediyordu.. Ama Sarp çok haklı minik Korişi kucağına aldığında sanırım tek önemli olanın onun sağlıkla kucağında olmasıydı..Nerede olursan ol,zaten bizde seninleydik..

  • sifa says:

    gurbette bir basina dogum yapmak…ahhh bilirim zorlugunu…hele dogum sonrasi…onuda yazinin devaminin altina yazacagim:D

  • Eda says:

    Merhaba,
    Sizin bu yazıyı yazmanızın üzerinden çok zaman geçmiş ama ben yeni okudum ve inanın çok güldüm çünkü bende aynı düşünceler,aynı bahaneler ve aynı gerekçelerle Los angeles’ta doğum yaptım.. Eşinizle aranızda geçen diyaloglar bana 2008 yılında Defne’ye hamile olmamı öğrendiğim anda eşimle yaşadığım şeyleri anımsattı:)) düşünülen ve söylenilenler aynı,Başkan olma düşüncesi bile:)))
    Sevgilerimle

  • kübra says:

    şuan 20 haftalık hamileyim 27. haftamda abd ye uçup orda dogum yapma planımız war,eşimin işi dolayısıyla 1 sene orada kalacagız…şuan sadece ilk bölümü okudum diğer bölümleri okusammı bilemedim :) benm annemde yanımda olmayacakkk :( 2. çocugum olacagı için yaparım ya herlade deyip kendimi avutuyorum…

  • Kamer Deniz says:

    slm bende abd de doğum yapacağım fakat halen daha neresi olacağına karar verebilmiş değilim bir arkadaşım mıamı yı önerdi sizlerin ve ben sizin kadar şanslı değilim eşim benimle gelemiyecek o yüzden bir akıl verirseniz çok sevinirim :)

  • Kısmetse 2 ay sonra gidiyorum. Çok heyecanlıyım. :))

  • Handan Yolcu says:

    Dogum yada baska sebeplerle Yolunuz Houston’a duserse lutfen sitemi ziyaret ediniz http://www.houstondakiralikdaire.com Handan Yolcu

Leave a Reply