Tahmin edeceğiniz gibi ikinci çocukla birlikte yazacak yüzlerce konu birikti. Şimdiden başlığını attığım 18 tane yazı var örneğin ancak bu sefer de zaman bulmakta güçlük çekiyorum. Baktım olacak gibi değil kızı bizim yatağa yatırdım ben de yanına uzandım bilgisayarımı açtım. Fırsat bu fırsat yazayım şu yeniden bebekli hayat yazısını.

Doğum hikayemizi biliyorsunuz. Gelmeye niyeti olmayan Alin Hanım 31 Mayıs günü aramıza katıldı. 2.5’luk Koray’dan sonra 3.5 kg doğan bu kız elimizi kolumuzu bayağı doldurur vaziyette. Güçlü bir çekiş/emiş gücü var kendisinin (elektrik süpürgesi tanıtımı gibi oldu) 10 dakika sürmüyor karnını doyurması ama öyle hızlı emdiği için de gaz derdi çıkıyor bu sefer. Yeniden bebekli hayata alışmaya çalışmanın ilk adımı omzuna bir bez alıp bebeği gazı çıkana kadar gezdirmek. Nasıl da unutmuşum?! En önemlisi o omuza konulan bezmiş meğer çünkü bir seansta 3 kere tişört değiştirdim, bir seferinde de içime içime akıttı sütleri. Gazı yeteri kadar çıkmazsa hıçkırık tutuyor, o hıçkırık geçmeyince de tekrar emzireyim bari diyorsunuz. Bu sefer gaz çıkartmaya uğraşırken de kusabilme ihtimali çok yüksek. Kusunca da midesi boşalıyor yeniden acıkıyor, eh ağlıyor haliyle, derken kısır döngü içinde gün bitiyor. Tamam, gün bitmiyor güneş batıyor sadece. Çünkü bir de gece maratonu var.

4.5 yaşındaki oğlum, pijamalarını giyip kendi kendine uyumaya giderken kucağımdaki Alin’e bakıyorum. Henüz iki aylık, bi lokmalık. Dünyadan habersiz. Güveneceği bir ben varım, beni de yeni yeni tanıyor. Etrafında bir şeyler dönüyor ama anlayamıyor, anlamak için var gücüyle uğraşıyor. Bu minik yavruya yol gösterecek olan benim, bütün bunlar da evlat yetiştirmenin aşamaları. Kolay olduğunu kimse söylemedi zaten. Üstelik biliyorum geçiyor. Tecrübe insanın hayatını kurtarıyor. Daha sakin kendine daha güvenli oluyorsun bir kere. Bebeği de daha çabuk çözüyorsun. Ağlamalarının sebebini biliyorsun, ağlama tonunu ayırt edebiliyorsun çünkü. Bebek ağlar, paniğe gerek yok. Acıkınca ağlar, uykusu gelince ağlar, annesini ister ağlar… yeter ki ihtiyaçlarına anında cevap ver.

slingomom-alinkucakta

Bebek işte… Kelimesi bile insanın yüzünü güldürüyor. Aynı zamanda uykusuz geceler, şişmiş memeleri de ifade ediyor ama olsun biliyorum geçecek. Alin’de tecrübeli anne olarak  uyku konusunda beklentimi düşük tuttuğum için gece kalkışlar, 3-4 kere uyanmak koymadı. Oysa Koray’da kamyon çarpmışa dönmüştüm. Moralim hep bozuktu, hep yorgundum, hep sinirliydim. Sarp’ın üstüne yürüyesim gelirdi gece mışıl mışıl uyuyor diye. Şimdi ise suratımda hep bir gülümseme var. Yorgunum ama mutluyum. Üstüm başım süt kokuyor, bebek kokuyor bazen de kusmuk tabi :) Kucağıma her alışımda şükrediyorum sağlıklı bir çocuk daha doğurduğum için. Bir anne başka ne isteyebilir ki? O yüzden bebeklik döneminin zorluklarını daha kolay atlatıyorum bu sefer. ¨Boşveeer¨ diyorum içimden. Kızım da büyüyecek ve ben her şeyi unutacağım.

Bebekli hayat süt kokuları ile başladı tüm dağınıklığı ile devam ediyor. Sil baştan. Derli toplu evim yine alt üst. Mıncık mıncık bir sürü eşya. Evi topluyorum topluyorum olmuyor. Bir zaman sonra bu dağınıklığa oyuncak kargaşası da eklenecek. Toplamasam da dağınık mı kalsa diye düşünmüyor değilim. Hayatımıza bir bebeğin katıldığı; evde, arabada, çantalarda, her yerde bulundurmaya başladığımız ıslak mendillerden de anlaşılıyor. Koray bezi bırakınca ben de ıslak mendil taşımayı bırakmıştım nedense. Şimdi her odada, her çantada var. Evet bizim bir bebeğimiz var.

Gelelim esas meseleye: Bebekli hayat gülümsetiyor da iki çocuklu hayat nasıl? 2.5 aylık tecrübeme dayanarak söyleyebilirim ki ben daha çok yazı yazarım bu konuda. Kısaca ikinci çocuk kolay, iki çocuk zor. Bebek bakmakta ne var, gözüm kapalı hallederim diyor insan bir kere ama en önemlisi gece yarısı en tatlı uykudan uyanmak o kadar zor olmuyormuş ikinci bebekte. Şimdiden söyleyeyim, kesin bilgi, yayalım.

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

4 Comments

  1. iremcim uzun zamandir bekledigim yazi geldi ama lutfen arayi acma bu kdr;)eminim evin icine sinen o bebek kokusu kapiyi acar acmaz insani mest ediyordur..saglikla buyut alin’i yeni heyecanlar katan bu guzel kiz ailenize huzur getirsin abisini ise coook sevsin .
    sevgiler.

  2. Çok güzelsiniz ikiniz de:)Yazılarınızın devamını merakla bekliyorum.En çok uyku olayını merak etmiştim ama o da çok kötü değil diyorsunuz.Koray’la Alin’in yaş aralıklarını ideal buluyorum.Kendini bilen,kendi uyuyan ve kendi kendine tuvalete giden bir abisi var,e bu da büyük nimet aslında.İleride 4.5 yıllık yaş farkı da sıfıra iner zaten.Darısı başımıza diyelim ama benimki henüz 18 aylık,biraz daha vakit var,2 bebek çok zor gelir ama biri çocuk biri bebek idare edilir sanki:)Sevgiler:)

  3. Eh ikinciyi rahat rahat doğurabilirim o halde :) zaten şunun şurasında ne kaldı ben diyeyim 1 hafta sen de 2 hafta :)

  4. İrem merhaba; yeni bir anne olarak bloguna bayılıyorum. Hele ki fotoğraflar bir başka güzel. Bu fotoğrafları bazılarını #instabebek etiketiyle paylaşıp, http://www.instabebek.com‘daki KadıkoyŞifa’nın yarışmasına da katılmanı tavsiye ederim. Naçizane fikrim….:) Sevgiler

Leave a Response