Ben zannediyordum ki Koray anaokulundan sonra gideceği ilkokulun hazırlık sınıfına geçecek ve başka da sınıf/okul değişimi yaşamayacak. Anaokuluna alışma süreci neredeyse 2 günde tamamlandığı için de herhangi bir zorluk yaşamamıştık. Şimdi hayatımızdaki son değişiklikle Koray yepyeni bir anaokuluna, öğretmene ve arkadaşlara alışmak zorunda.

İlk gün sancılı geçti. İkinci gün bir arkadaş edindi. Üçüncü gün kendi deyimiyle ‘arkadaşlarının arasına girdi’. Yine de tüm gün dayanamadı ve biz öğlen yemek saatinden sonra eve döndük. Bugün dördüncü gün, okula götürdüm, öğretmenine teslim ederken ¨benim bankada işim var. Ne kadar sürer bilmiyorum ama acil bir şey olursa ararsınız¨ dedim. Koray öğretmenine dönüp ¨annemin telefonunu biliyor musun?¨ diye sordu. Olumlu yanıt alınca da gülümsedi ve öğretmeninin elinden tutup sınıfına çıktı. Birkaç saat sonra ben evde her çalan telefonda irkilir halde beklerken okuldan telefon geldi. Bir yandan da ayakkabılarımı giymeye çalışarak cevap verdim ki okulun müdürü ¨merak etmeyin her şey yolunda, öğlen yemeği saatinde gelebilirsiniz demek için aradım¨ dedi. Sevincimi anlatmak çok zor bu sözleri duyunca.

Ne tuhaf, hepi topu 4 yaşındaki ufaklık yeni bir okula başlayacak. Bu kadar sorun edilir mi, bunca şey yazılır mı? Yazılıyor. Nasıl ki yenidoğan bebeğiniz emmedi diye kendinizi camdan aşağı atmayı düşünebiliyorsunuz, anaokulu değişim süreci de anneyi benzer bir sıkıntıya düşürebiliyor.

Peki biz bu alışma sürecinde ne yaptık?

Koray zaten okula ve bu düzene alışık. Şimdi, mekan ve insan değişikliği ile baş etmek durumunda. Yani bu rutinle ilgili bir derdi yok.

– Öncelikle öğretmenine ısınması çok önemli. Öğretmeninin de bu bilinçle olup çocuğu alışma döneminde kollaması gerekiyor.

– Okula evden sevdiği 2-3 oyuncak götürüyor. Bu hem kendini iyi hissetmesine hem de okulda en azından bir iki arkadaş daha kolay edinmesine yardım ediyor.

– Okula sevdiği yiyeceklerden götürdü, atıştırma saatinde herkese dağıttı. Bu gruba kendince daha kolay girmesini sağladı.

– Okulda girmediği yer kalmadı. Her kapının arkasında ne var, kim var merak ediyor. Öğrendikçe rahatlıyor. Kendini daha güvende hissediyor ama henüz o keşif dönemini tamamlamadı.

– Bugün en sevdiği şapkasıyla gitti herkese gösterecekmiş.

 

Anaokuluna ilk defa başlayacak çocukların anneden ayrılmaları kimi zaman daha zor olabiliyor. Kaygı seviyesi yüksek çocukların okul süreci uzun zaman alabiliyormuş. Bu sanırım biraz da annenin tutumuna bağlı. Anneden 5 dakika ayrı kalıyor diye azıcık gözyaşı döken çocuğunu ¨daha hazır değil¨ diye okula göndermekten vazgeçen annenin aslında kendisi hazır olmadığı için bu yaşanıyormuş.

Her çocuk için alışma süreci farklı oluyor ancak evden okula götüreceği bir malzeme onun kendini iyi hissetmesi için yararlı olabilir. Bazı okullar evden materyal getirmesine izin vermeyebilir ancak bu gibi durumda kurallarını esnetebilen bir okul olması sürecin de çabuk atlatılacağının işaretidir bence.