Aslında bu blogda 10’dan fazla uyku yazısı var. Koray sağolsun hem kolaydı hem zordu. Ben de tecrübesiz anne olarak elime geçeni okuduğum için paylaşmıştım. Uykuya giriş, uyku eğitimleri, problemler, şikayetlerim, cinnet hallerim, olayı kabullenişim ve en sonunda çocuk büyüdüğü için bir anda her şeyi geride bırakma kısmını yazdım uzun uzun. İkinci çocukta başıma ne geleceğini az çok bildiğim için uyku konusunda özellikle delirme hali pek yaşamadım. Belki bir iki sefer ama üç olmamıştır. Hal böyleyken bana da yazacak çok fazla konu çıkarmadı Alinkuş.

İkinci çocuk olmasının verdiği rahatlığın yanı sıra söylemem gerekiyor, Alin uykuyu seven bir çocuk. Koray’ın da pek itirazı olmazdı ama işte bizimle biraz vakit geçiren herkes fark ediyor. Küçük kız uykusu gelince emziğini istiyor, kucağıma çıkıp başını göğsüme koyuyor. Hadi uyuyalım dediğimde de evdekilere el sallıyor. İtirazsız yataktayız. Kulağa inanılmaz geliyor, biliyorum. Benim için mucize gibi bir şey. Alin’in uyku probleminin pek olmamasının diğer sebebi de olayı dert etmemem ve akışına bırakmam olabilir mi diye düşünmeden edemiyorum. Tamamen problemsiz diyemem, gece kalktığı oluyor veya yanımda yatmak, bana dokunmak istiyor örneğin. Tatildeyken hele hiç uğraşmadım direkt kendi yatağımda yatırıyorum. Herkes mutlu.

Peki uyku eğitimine inanan ben hiç mi Ferber’e göz kırpmadım veya Tracy Hogg’u anmadım?

Tam tersine ne zaman ki Alin dördüncü ayda kesintisiz 8-10 saatlik uykularından vazgeçti, ben o gün ‘eğitimsiz olmaz bu iş’ dedim. 6.aya kadar beklemem gerekiyor, biliyorum, bütün uyku uzmanları bebek için en ideal dönemin 6 ay civarı olduğunda hemfikirler. Buraya kadar iyi hoş da her geçen gün daha da kötüleşen bir uyku döngüsü vardı Alin’in. En büyük problem zaten emzik almadığı için uykuya geçiş kısmındaydı. ¨Ferber, Tracy Hogg ve diğerleri¨ dediğim uyku eğitimi metodları arasında bir karar vermem gerekiyordu. Alin’in huyu suyu, günlük rutini ve en önemlisi benim sabrım ve gücüm hangisine uygundu ona karar vermeye çalıştım. Bir yandan da her gün ama her gün emzik alıştırmalarına devam ediyordum. Mümkün değil almıyor.

Emzik almayan çocuk nasıl uyutulur? Bana göre uyutulamazdı, imkansızdı ve ben bununla yaşamak zorundaydım. Şimdi düşününce durumu nasıl olay(!) haline getirdiğimi fark ediyorum. Sandım ki hiç uyumayacak uyutmayacak, ben en sonunda delireceğim. Gerçi sakinliğimi korumaya da devam ettim. Hep bir umut vardı içimde. Çünkü Alin uykuyu seven bir bebek aslında. Uyumak istiyor çok istiyor nasıl yapacağını bilmiyordu sadece. İnatlaşmasa emziği alsa her şey yoluna girecekti. Umutlanmamı sağlayan bir başka şey de psikolog bir arkadaşımın ¨Bu sıkıntılı günlerden sonra emin ol her şey harika olacak. En iyiye ulaşmadan hemen önce en kötüyle karşılaşır insan. ¨ Bu söz kulaklarımda gün saydım desem yeridir. Peki, ne zaman ne zaman düzelecek?

Ben böyle paniklemeye başlamışken bir gün kendime dedim ki: ¨Sakin ol. İlk çocuğun değil. Üstelik daha kolay.¨ Çözüm belli gece emzirmeyi kesmek, biraz olsun uyku eğitimi vermek ve gerisini akışa bırakmak.

Ferber ile Alin’in tanışması. Bu hem kolay oldu hem zor. Klasik rutinden sonra (banyo-meme-süt) Alin’in yarı uykulu şekilde yatağa koydum. Elini yüzünü okşadım, biraz ninni söyledim müziğini açtım ve odadan çıktım. Ağladı. 5 dakika sonra tekrar gittim, kucağıma almadan sakinleştirmeye çalıştım bir yandan da emik vermeye uğraştım. Almıyor tabi ki. Alıyor iki emip atıyor daha doğrusu. Ben odadan yeniden çıktım. Bir sonraki kontrolü 7 dakika sonra yaptım. Yanına girdim beni gördü ve anında uykuya geçti. 3-4 gün aynı şekilde sürdürdüğüm yöntem işe yaramış gözüküyordu. 9.aya kadar Alin nispeten kendi kendine ağlamadan uykuya geçen bir bebek haline gelmişti. Harika ama emzirmeyi hala gece kesememiştim ve uyandığında tekrar aynı yöntemle uykuya geçiremedim Alin’i. Gece uyandığında talep ettiği tek şey memeydi. Emzik değil. Ben böyle delirmek ve gecede 10 kere kalkmaya başladığım bir sabah ¨Yetti¨ diye güne başladım. Gece emzirmeyi bitirecektim. Bıçak gibi hem de. Yaptım, kestim. Tam 3 gece Alin uyumadı, ben uyumadım.  İnatla emzik verdim. O attı, ben verdim. 4.gün üç kere uyandı gece pış pış ile devam etti. 5.gün bir kere uyandı emzik verdim ve bir mucize oldu. Emziği aldı, emmeye başladı rahatladı ve uyudu.

Alin beni çok yormadı. Uykusuz kaldığım üç dört günü saymıyorum. Şimdi geriye dönüp baktığımda uyku konusuna ben takıldıkça çok daha büyük bir sorun haline geldiğini, gözümde büyüttükçe konunun sarpa sardığını fark ediyorum. Ne zamanki sakinleştim, panik yapmaktan vazgeçtim, stresi azalttım Alin o gün emziği kabul etti ve uyumaya başladı. Mucize gibi geliyor kulağa. Ferber’in hiç mi etkisi yok? Var elbette. Kendi kendine uykuya geçebileceğini öğrendi. Uyudu da gece uyanmıyor mu? Uyanıyor, yanıma geliyor. Bazen de Koray ile beraber uyumak istiyorlar. Bu beni rahatsız ediyor mu? Asla. Çok tuhaf. Ne Alin’in gece uyanması, ne de yanıma gelmek istemesi moralimi bozmuyor. Uyku diye bir konu pek yok bizde artık. Yatış saatleri belli. İtiraza pek olanak tanımıyorum. Sonrasına takılmıyorum. Evde stres azaldıkça çocuk da rahatlıyor ve düzene giriyor.

Kısaca diyorum ki uyku çocuğun yapısına bağlı ama daha çok da annenin/babanın konuya bakış açısıyla ilgili. Alin gibi uykuyu seven çocuk daha kolay düzene giriyor, Koray gibiler biraz daha fazla yönlendirilmeye ihtiyaç duyuyor. Uyku eğitiminin de ona göre düzenlenmesi gerekiyor. Bebek uykusundan korkmayın, hamileyken başlayan ¨inşallah uykucu olur¨ sözleri yüzünden olaya 1-0  yenik başlıyoruz zaten duygusal olarak. Yapmayın. Sakin olun. Elbet uyuyacak. Keşke her bebek doğar doğmaz kendi kendine kesintisiz uyuyor olsa, anne hiç yorulmasa. Sakinleşin, bol bol yardım alın, gerekirse yanınızda yatırın, uyku eğitimi hakkında önyargılarınızdan kurtulup kitapları okuyun. Hem kendiniz hem de bebeğiniz için en iyi olanı siz bilirsiniz zaten.

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

11 Comments

  1. Her insanın uyuma şekli, uykuya geçişi farklı. Bebeklerinde öyle. Ben uyku eğitimine inanmıyorum. Anne bebeğin nasıl uykuya dalmak istediğini gözlemlerse herşey çok kolay oluyor. Kokuna alışır, kucağa alışır laflarından bir kere stres oluyor anne ve bebek. Bebeğin her ihtiyacı karşılanırsa yani anne ilk yıllar sabır ve tahammül gösterirse bebek nasıl yapacağını biliyor bence.

  2. Her insanın uyuma şekli, uykuya geçişi farklı. Bebeklerinde öyle. Ben uyku eğitimine inanmıyorum. Anne bebeğin nasıl uykuya dalmak istediğini gözlemlerse herşey çok kolay oluyor. Kokuna alışır, kucağa alışır laflarından bir kere stres oluyor anne ve bebek. Bebeğin her ihtiyacı karşılanırsa yani anne ilk yıllar sabır ve tahammül gösterirse bebek nasıl yapacağını biliyor bence.

  3. anlattıklarınız bana mucize gibi geliyor, oğlumu emzirmeden kesinlikle susturamıyorum, emzik almıyorum gece 10 defa uyanıyor:((((

  4. Deneyimleriniz benim için yol gösterici teşekkür ederim yazınız için..benim kızım 21 aylık geceleri bazen uykuya dalması için uzun süre beşiğini sallamam gerekiyor bu durumda ben uykuya dalıp sallamayı durdurursam tekrar başa dönüyoruz sabah hiç dimlenememiş oluyorum..sallamadan uykuya dalmasını nasıl sağlayabilirim şu anda hayal gibi geliyor..yardımcı olursanız sevinirim

    1. 21 aylık kızınız artık bebek sayılmaz. Sizi ve olayları çözmüş durumda. Sallanmaktan vazgeçirmek için biraz ısrarcı olmalısınız. Sallama şiddetini azaltmakla başlayabilirsiniz. Pış pış yapmayı deneyin. Sonra da yavaş yavaş teması kesmenizi öneririm. Bir de uyku öncesi rutine kitap okumayı, masal anlatmayı eklmenizi öneririm.
      Kolay gelsin.

  5. Çok teşekürler cevabınız için hemen uygulamaya başladım..bu arada sitenizin içeriklerine dalmış durumdayım.. başarılarınızın devamını dilerim..Allah yardımcınız olsun

  6. Sitenizdeki paylaşımlar için teşekkürler, çok faydalı bilgiler veriyorsunuz biz anneler ve anne adayları için. Benim kızımda da, uyku problemini yaşamıştık. Dediğiniz gibi, çocuğunuzun size nasıl alıştığı çok önemli. Sallama alışkanlığını belirli bir zamandan sonra bırakmak gerektiğini düşünüyorum. Uykuya dalmak için daima sizi yanında aramasına neden olacaktır bu durum.

  7. Kendi çoçuğun neyse bir şekilde sabrediyrsun da, üst komşunun çoçuğu olunca iş çekilmez hale gelebiliyor.
    Onlardan çok ben dert edindim valla

  8. 33 aylık kızım uykuya dalarken çok zorlanıyor ne tavsiye edersiniz? uyutmam 40 dk yı geçiyor her seferinde ve artık çok yoruldum. diğer kızım da 15 aylık sizing gb ferber yöntemini deneyeceğim. sizing bu yazınızda bebeğiniz kaç aylıktı?

Leave a Response