Uyku eğitimi… 3

Koriş 4 aylik oldu. Ben yana yakila uyku kitaplari okuyorum. Geçenlerde bir arkadaşıma Koriş’in akşam uykuya emerek geçtiğini, gece 10 kere kalktığını ve beni emzik yerine kullandığını anlatmıştım. O da bana uyku konusunda her ikimizin de eğitilmemiz gerektiğini söyledi. ”Kendi kendine uyumayı öğrenmesi lazım” dedi. Gerçi henüz erken olabilir tamamen bir uyku eğitimine başlamak için ama ismini verdiği bir kaç tane kitap var. İlki çoğu annenin de bildiği Tracy Hogg’un ”Bebek Bakım Sorunlarına Mucize Çözümler”. Uyku problemlerinin yanı sıra beslenme ve tuvalet alışkanlığı gibi diğer konularla ilgili de yol gösteriyor. Tracy Hogg, bebeğimi kendi kendine ağlamaya terk edemem diyenlere bir çözüm sunabilir.

Tracy’nin sisteminde bebeği her zamanki rutininde uykuya hazırlıyorsunuz ve UYANIKKEN yatağa yatırıyorsunuz. Ağlamaya başlar başlamaz tekrar alıyorsunuz. Susar susmaz geri koyuyorsunuz. Tracy buna “yatır-kaldır” yöntemi diyor. Önemli olan bebek  susar susmaz yatağa geri koymak. Kucağınızda uzun tutup herhangi bir duygusallığa neden olmadan hemen yatağına yatırmak gerekiyor. Gerçekten güç ve sabır istiyor.  Tracy’e göre, bebekler birinci gün ilk günün yarısı kadar zamanda, üçincü günde çok az bir sürede kendi kendine uyuyabiliyor. Verilmek istenen mesaj: Senin uyumanı istiyorum. Bebeğinizin ağlamamasını garanti etmiyor sadece bebeğinizi odasında ağlar şekilde terk edip gitmiyorsunuz ve ona yatağında uyması gerektiği mesajını veriyorsunuz(muş). Tracy bazı bebekleri ilk gece 100 kez yatır-kaldır yaptığından da bahsediyor. Bana bebek kendi kendine uyumayı öğrendiği için değil de yatırılıp kaldırılmaktan sersemlediği için uykuya dalıyor gibi geldi.

Önerilen diğer kitap ise Jodi Mindell’in ”Gece Boyunca Uyumak”. Mindell’e göre bebeğin uykudan önceki rutuni ve uykuya hazırlığı çok önemli. Uykudan önceki 1 saatte mümkün olduğunca sakin aktiviteler yapmak gerekiyor ve uyku rutini her gün aynı olmalı. Böylece bebek bir sonraki adımı bilecek ve kendini uykuya hazırlayacak. Mindell’e göre bebekler düzeni sever. Tüm bu kitapları okumadan önce de kendime bir plan yapmıştım zaten. Koriş gece-gündüz ayrımını nerdeyse doğduğu günden beri biliyordu. Öyle ki yüzünü kapattığımızda uykuya hemen dalıyor ve daha rahat uyuyordu. Bu böyle olunca gece uyku saatini ayarlamak ve bir rutin oluşturmak daha kolay oldu. Akşam üstü biraz daha fazla uyanık kalıyordu ve Fisher Price bouncer’ın üzerine taktığımız oyuncaklarla daha fazla ilgileniyordu. Ardından 7.30 gibi banyo saati geliyordu, emziriyordum sonra da emerken uykuya dalıyordu. Müziğini açıp yatağına yatırıyordum. Bir dahaki emzirmeye kadar yaklaşık 12’ye kadar deliksiz uyuyordu. Ancak daha sonra her iki saatte bir uyanıyordu. Ben de uykunun ağırlığına karşı koyamayıp yanıma almaya başlamıştım. Uyandığında emmek istiyordu. İki dakika emip tekrar dalıyordu. İki saat daha. Bu sefer 10 saniyelik emme ile uykuya devam ediyordu. Sabah 6’ya kadar dört bazen 5 kere uyandığımı biliyorum. Burada hata bende. Daha önce de dediğim gibi bebek uykuya nasıl geçiyorsa, bir dahaki uyku geçişlerinde de aynı şeyi istiyor. Koriş emerek uyuduğuna göre gece uyandığında veya uykusu hafiflediğinde de tekrar dalabilmek için emmek istiyordu.  Sonuç olarak benim sorunum rutin ile çözülebilen bir şey değil. Benim sorunum aslında yine ben. Tracy Hogg’un Yatır-Kaldır’ı da bana çok mantıklı gelmediğinden Koriş’in kendi kendine uyumasını sağlamalıydım.

Dr.Richard Ferber’in kitabı başucumda bana göz kırpıyordu. Şu çok tartışılan CRY-IT-OUT nasıl bir uyku eğitimi merak ediyorum. Girişine bir göz gezdirdim. Dr. Ferber bebek yaklaşık 6 aylık olunca  uyku eğitimine başlanması gerektiğini söylüyor. Çok erken veya daha geç başlamak bebek için gereksiz stres kaynağı olabilirmiş. Koriş 4 aylık oldu nerdeyse. Demek ki biraz daha zamanım var (dolayısı ile geceleri de deliksiz uyuyamayacağım). Ben de bebeklerde ağlama, ağlatarak uyutma, ”cry-it-out”, ”controlled crying” yani kontrollü ağlatma hakkında biraz daha fazla bilgi edinmeye karar verdim.

Bir sonraki yazının konusu belli oldu: AĞLAMA, AĞLATMA.

0

1 Yorum

  • Kever Yılmaz says:

    Merhaba
    Çocukların kendi başına uyumasını sağlamasıyla ilgili metodu yaklaşık üç aydır ikizlerimde uyguluyorum.Oğlumda bir sıkıntı yaşamazken kızım üç aydır her akşam ağlama krizlerine giriyor.Ben sadece biraz ağlamasını bekledikten sonra memesini vermek için gidiyorum tekrar atıyor tekrar bir müddet sonra gidiyorum artık ağlamaktan nefesi kesiliyor ve uzunca bir müddet bu ağlamasını sürdürdükten sonra uyuyor,artık komşularımızdan utanıyorum.İnanın bütün günün yorgunluğu ve gece vardiyemizden daha zor geliyor bu durum bana.
    Bu kadar zaman geçmesine rağmen ve benim almayacağıma bilmesine rağmen neden hala kendi başına uyumamakta diretiyor bir türlü anlayamadın.

Leave a Reply