Uyku denen şey… 1

Hamileyken hatta daha da öncesinde planlama aşamasındayken beni en çok korkutan uyku düzeniydi. Bebek nasıl uykuya geçer? Sallamalı mı, kucakta mı uyumalı, beraber mi yatmalı? Yoksa bırakalım kendi kendine mi uykuya dalsın?  Aklıma onlarca soru geliyordu. Çevremde gördüklerimden ve anlatılan uyku hikayelerinden öylesine etkilenmiştim ki uyku konusunu araştırmaya başladım. İnternetten forumları araştırdım. Anne bloglarını okudum. Bir sürü hikaye her biri ayrı birer tecrübe. Aklıma yazıldı hepsi ama ben önce bebek ve uyku olayını biraz da konu üzerinde uzmanlığı olan insanlardan öğrenmek istiyordum.

İlk aldığım kitap ”The 90-Minute Baby Sleep Program”. Yazarı Polly Moore. Kitapta bebeklerin uyku döngülerini anlatıyor. Her bebeğin 90 dakika uyanık kalabildiğini, dikkatle takip edildiğinde bu 90 dakikanın bitimine doğru uyku izlerinin görüleceğini ve çok gecikmeden bebeğin yatağına yatırıldığında kolayca uykuya geçeceğinden bahsediyor. Bu kitabı soluksuz okudum. Bir yandan emziriyordum, diğer taraftan da kitabı okuyordum. Böylece bir de baktım ki benim emzirme saatlerim meğer kitap okuma saatim haline gelmiş. Bu kitabı diğerlerinden farklı kılan size nasıl uyutmanız gerektiğini değil uykunu ne olduğunu, bebekte nasıl etki gösterdiğini anlatması. Yöntem yine size kalmış. Ferber’i bilmeyen yok. Cry-it-out yöntemi tartışma konusu ama zamanı geldiğinde değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Koriş henüz 1 aylık ve son derece gazlı bir bebek. Çare yok kucağımda hafifçe sallanarak veya emzirirken uyuyor. Gaz sıkıntısı yüzünden de 2 saatten hele hele gündüz 1 saatten fazla uyuduğu yok. Anne sütü aldığı için zaten çabuk hazmediyor ve 2 saatte acıkıyor. Emdikten sonra rahatlayıp uykuya geçiyor ancak 45 dakika sonra gaz tekrar ortaya çıkıyor ve gözler cin gibi açılıyor. Bir yandan masaj yap, bir yandan  emzir derken Koriş kollarımda uykuya dalıyor. Ben şimdi bu miniği nasıl yatağına atar da kendi kendine uyuması için zorlarım. Ben de kitabın bana verdiği ipuçlarını takip etmeye başladım. Gerçekten de Koriş uyandıktan 90 dakika sonra esnemeye başlıyor ve iyice baygın baygın bakmaya başlıyordu. Ben de vakit geçirmeden onu uyku pozisyonuna alıyordum. Bazen işe yarıyordu ve yatağına yatırıp 1-2 pış pış ile uyuyordu ama kucak bebeği olduğu için kendisi uykuya geçmek için kucakta olmak istiyordu. Çok yorulduğumda slingim imdadıma yetişiyor, içine yerleştirdiğim anda Koriş uykuya dalıyordu ve inanır mısınız slingin içindeyken en az 2 saat uyuyordu. Mucize gibiydi. Yine de ben tehlike çanlarını duyar gibiydim. Demek ki Koriş beni uyku konusunda zorlayacaktı. Yeni kitaba geçme zamanı gelmişti öyleyse.

0

1 Yorum

Leave a Reply