24 Haziran’da başladığımız tuvalet eğitimi daha doğrusu hazır bezden kurtulma girişimimizi 7 Temmuz’da başarıyla sonlandırdık. Gelişme kısmı bizim için gündüz uykusuna da bezsiz yatması ve kakanın tuvalete yapılmasıydı. Zorlamadan, kendi isteğiyle ve haber verdiğinde. Çişi çok kolay hallettik.

BEZSİZ GÜNDÜZ UYKUSU

İlk 3-4 gün ağır bir gripten yeni kalktığı için gündüz uykularında da bezini takmıştım ama 5.gün öğle uykusuna bezsiz yatırdım. Yatağa da alez yerleştirdim. Bir saat sonra ağlayarak uyandı, çişini kaçırmış altına ve o ıslaklıkla uyanmıştı. Gittik tuvalete kalanı da yaptı ve benim biraz zorlamamla bir saat daha horul horul uyudu. 6.gün de öğlen hafif çapta bir kaçırma durumuyla uyandı ama 2 saat sonra yani zaten öğle uykusunu bitirmek üzereymiş. 7.gün sokakta otomobil içinde uyuya kaldı ve ben panik halindeydim. 45 dakika-1 saat dolandım arabayla. Kupkuru kalktı. Kocaman bir BRAVO eşliğinde sevdiği çikolatadan bir parça verdim. Çok hoşuna gitti. Bir daha gündüz altına kaçırmadı.

 

KAKA İÇİN İKNA TURLARI

Gündüz bezini çıkardığımız andan itibaren biraz sıkıntı yaşayacağımızı tahmin ediyordum. Koray’ın sıkıntılı sıkıntılı dolandığını gördüğüm her an ¨tuvalate gitmek ister misin?¨diye sordum. Cevap: ¨Bez tak¨oldu. Duymazlıktan geldim ya da ¨hava çok sıcak, bez popoda yara yapabilir¨dedim. İkna olmuş gibi göründü ama yine de yapmadı. Ama tuvalete oturmakta itiraz etmedi. İlk gün sabah ve akşam abartmıyorum en az yarım saat oturduk. Oyuncaklar, hikayeler hatta oturmasını sağlamak için çıkarıp bitmiş silikon tabancası bile verdim eline. Yok gelen, giden olmadı ama benim için bu da bir aşamaydı çünkü ‘kaka’ için tuvalete oturuyordu. İkinci gün de aynı şekilde geçti. Bu arada hastalıktan yeni kalktığı için de doğru dürüst yemek yemiyordu. Bir de öyle bir malzeme(!) sıkıtnımız vardı. Neyse ki bahçemizdeki kayısıları tıkıyorduk ağzına. Üçüncü gün havuzda yüzerken can hıraş çıktı ve ben daha tuvalete götüremeden çimlere bırakıverdi kendini. Bir sonraki gün tuvalete oturmaya itiraz etti. Beşinci gün yine bir ikna turu sayesinde tuvalete oturdu ve işte… Sonunda da kendi kendine ¨Güle güle Kakalaaar¨demeyi de ihmal etmeden sifonu çekti. Pek bir mesut olduk sülalecek. Herkeslere telefonlar açıldı, tebrikler alındı.

Şimdi şöyle bir durum da var: kaka yaparken ellerimi tutmak istiyor! Eski kötü ve acılı günleri mi geliyor aklına nedir? Benden güç alıyor. Sanırım o beni bırakana kadar böyle devam edecek.

 

Bu arada elimizde Elmo’nun Tuvalet Eğitimi kitabı ile geziyoruz. Bayılıyoruz.

Çocukların görsel olarak da kitap veya çizgi film gibi bir kaynaktan bu bez bırakma hikayesiyle karşılaşması ikna olmaları açısından faydalı olabilir. İki kızı olan bir arkadaşım küçüğe tuvalet eğitimini ablasının verdiğini söyledi:) Ya da ikinci çocuk yapmam için beni ikna etmeye çalışıyor!

Anlayacağınız 5 günün sonunda hem gündüz çiş durumu hem de kaka derdini hallettik. Geriye gece bezini çıkarmak kalmıştı. Onu son bölüme saklıyorum. Arkası yarın :)