Türk toplumunun geniş bir kesiminde var bu inanış; tombul, ay parçası gibi, boğum boğum çocuklar pek sevilir. Bebek ne kadar etliyse anne de o kadar övgü alır. ¨Çok iyi bakmışsın¨ denir. Ya da ¨sütün iyi gelmiş belli¨ ya da ¨Aferim sana çok sağlıklı bir bebek¨ de diyebilirler. Tam tersi durumda çocuk inceyse daha doğrusu normal boyutlardaysa bile pek göze giremezsiniz. Hemen sorular sıralanır ¨iştahı nasıl?¨, emziriyorsanız da sütünüzün kalitesi mercek altına yatırılır. Utanmasalar analize gönderecekler. Siz ¨kilosu yerinde, boyu yaşıtlarına göre biraz daha uzun, o yüzden ince gözüküyor¨ dersiniz ama mümkün değil ikna edemezsiniz.Ya çocuk iştahsızdır ya da siz beceriksizsinizdir. Tatmin etmek ne mümkün?!? Zaten hep bir ısrar vardır yemek yedirme konusunda. Hem de her yaştayken maruz kalınır bu tacize. ‘Aman ye, bunu da ye, biraz daha ye, bir lokma daha ye, bir kaşık daha ye, Allah aşkına ye…’ küçüklüğümüzden itibaren duyduğumuz sözlerdir.

 

İri çocuğun, güçlü ve dayanıklı olduğu zannedilir. Elbette beslenmek büyümenin ilk şartı ancak önemli olan sağlıklı beslenmektir. Kalorisi yüksek ancak besin değeri düşük, içinde bol şeker olan gıdaların çocuğa fazladan kilo eklemekten başka hiçbir katkısı yoktur.

Dikkat ediyorum çevremde böyle bir sürü insan var. Çocuğun kilolu ise övgü alırsın, zayıf daha doğrusu normal boyutlardaysa tatmin edemezsin ve onaylanmaz bir surat ifadesiyle karşılaşırsın. Benim başıma da geldi. Koray 2500 gr doğdu. Yirmi gün sonra üç kiloyu geçtiğinde görenler ¨Bu çocuk nası büyüyecek, çok zayıf. Sen az yemişsin hamileyken¨ dediler. Suç yine bende. Gülüp geçtim ama çocuğuma bakamayacağıma dair öngörüler canımı sıkmadı değil. Bugün üç yaşında olan oğlum hiçbir zaman pofuduk görünümlü kat kat göbekli bir çocuk olmadı. Yapısı ve karakteri gereği mümkün değil bu. Çok hareketli bir çocuk. Alması gereken besini alıyor ve anında harekete geçiyor. Boyu, kilosuna göre daha hızlı gelişme gösterdiğinde yeteri kadar ‘sağlıklı’ değil diye zannediyorlar.

Geçen hafta okuduğum bir haberde konuyala ilgili bir araştırma vardı. NOURISH-Bebek Beslenmesi, Bilgilenme, Anlama ve İçgörü araştırması ile bebeklik ve çocukluk dönemi beslenmesiyle incelenmiş. 12 ülkede 203 sağlık profesyoneliyle yapılan araştırmanın sonucunda anlaşılmış ki anne babaların sadece yüzde 17’si doğru ve dengeli beslenme konusunda ”çok ilgili”. Bu demektir ki anne-babalar çocuklarının beslenmelerinin kalitesine fazla özen göstermiyorlar. Çocuğun karnının doyuyor olması yetiyor. Aynı araştırmanın bize verdiği diğer bir bilgi de ailelerin kilolu olmayan bebekleri sağlıklı görmedikleri gerçeği. Bilim insanları ise tombul çocukların obezite tehlikesiyle karşı karşıya olduklarını düşünüyorlar ve ebeveynlerin çocuklarının beslenme ihtiyaçları hakkında eğitilmeye ihtiyaçları olduğunu dile getirmişler.

İşin ciddiyetinin farkında olmamız gerekiyor. Çocuğun sağlığı için gerekli besinleri temin etmek bizim görevimiz. Çocuğun önüne konulan kaloriden zengin, besin değeri düşük, mineral ve vitaminler açısından fakir bir menüyle sadece karnını doyurmuş oluruz. Oysa onun ihtiyacı olan tüm besin gruplarından dengeli olarak almak, işlenmiş hazır gıdalardan uzak durmak.

Yani;

Eğer çocuğunuz zayıf görünüyorsa fakat siz annesi olarak onun sağlıklı ve yeterli beslendiğini düşünüyorsanız lütfen kulaklarınızı gereksiz yorumlara tıkayınız.