Son bir kaç haftadır başımızda bir de bu dert var. Koray öğlenleri uyumayı reddediyor. Sabahın köründe kalkıyor olmasına, deli gibi koşturmasına, gözlerinden uyku akıyor olmasına rağmen uyumuyor. Masal anlat, ninni söyle, şarkı söyle, kitap oku… YOK. Dün, bir saat on beş dakika uğraştım. Yanına yattım, pış pış bile yaptım. Kızdım, sevdim, yumuşak anne oldum ama YOK. Ben delirip ¨uyumayacak mısın?¨ dedim. Sakince ve muzur bir surat ifadesiyle ¨hayıy uyumicam¨ cevabını aynen iade etti.

Tahmin edersiniz günün devamı korkunç geçiyor. Uyumadığı için bir kaç saat içinde enerjisi bitiyor, huysuzluk baş gösteriyor, yemek yiyecek hali bile kalmıyor ve henüz güneş uykuya gidemeden* Koray, yatağının yolunu tutuyor. 7 bile olmadan baygın vaziyette sızıyor. Buraya kadar iyi güzel. Akşam bana kalıyor. Ancak günün değerlendirmesini yaptığımızda hiç de güzel olmadığını fark ediyorum. Bir kere akşam yemekleri yarıda kalıyor. Sonra aramızda son derece sert tartışmalar geçiyor. Ben onun 3 yaşında bir çocuk olduğunu hatırlayınca nispeten toparlıyoruz ama kaliteli vakit geçiremiyoruz. İnat, huzursuzluk, mutsuzluk, asabiyet ne ararsanız oluyor. Uyku uyumayınca böyle oluyor Koray Bey! diyorum.

Kendimi düşünüyorum, uykusuzluğun ne korkunç yan etkileri olduğunu benden daha iyi kim bilebilir!

Hep mi uykusuz? Değil. Okula gittiğimiz günler sürünerek giriyor yatağına ve iki saate yakın uyuyor. Enerji kalmadığı için itiraz da edemiyor. Diğer günler de kanındaki son damla enerjiyi uyumamak için kullandığı kanaatine vardım. Hatta sırf bu yüzden okula haftanın üç günü değil beş günü göndermeyi düşünmeye başladım.

Tabi bu arada bilmediğim yeni bir döneme giriyor da olabiliriz. Öğle uykusunu bırakma zamanı gelmiş olabilir mi? Geçen gün kuzenim ¨vücudu istiyor ama ruhu istemiyor¨ dedi. Daha doğru anlatılamazdı heralde durum. Bazı çocuklar üç yaşında öğle uykusunu tamamen kaldırıyormuş, bazıları da 5 yaşına kadar devam ediyormuş bu huzurlu ritüele. Kardeşim ilkokula kadar öğlenleri uyumuş örneğin.

Ben ne yapacağımı bilemiyorum. Israr etmesem, günü kalanını mümkün olduğunca sakin geçirmeye çalışıp erkenden mi yatırmalıyım? Yoksa biraz daha kararlı olup uyumaya mı zorlayayım? Bu arada uyumayır reddeden çocuğun esas ilacının otomobil olduğunu söyleyebilirim.

 

Öğle uykusunu reddeden çocuğun akşamüstü dört-beş arası hali: