Kucak bebeği

Bebek ilk nerededir?

Annesinin taaa içinde. Peki doğduktan sonra nerede olmalıdır? Annesinin kucağında, tam kalbinin üzerinde… Ben Koriş’i kucak bebeği yapmaya kararlıydım. Zaten 2500 gr doğan bu minik varlık başka nerede büyüyebilirdi ki? Hem zayıf, hem de gazlıydı ve sadece benim kollarımda rahattı. Uykuya da kucakta geçiyordu.

Koriş daha 2 aylık bile yoktu, kim olduğunu ve neden bir arada olduğumuzu hatırlayamadım biri(!) ”aman kızım, sen bunu kucağa çok alıştırmışsın, baş edemezsin sonra” demişti. Ben de dayanamayıp ”bebek başka nereye alışmalı ki zaten, adı üstünde bebek, insan yavrusu o” demiştim. Benim hiddetimi görünce geri adım atıp susmuştu ama ben çok sinirlenmiştim. Ben bebeklerin temasla, kucakta, memede, bol bol konuşma ve gülümsemeyle büyüyeceğine inananlardanım. Gıdasına dikkat etmek, doktor kontrollerine götürmek işin göstermelik tarafı. Asıl olan ”anne” olmak değil midir? Zaten puset yerine slingo ile taşımayı tercih etmemin sebebi de bebeğimle daha yakın olmak. Çocuğumuz doğduğu andan itibaren ailesinden sevgi, ilgi ve şefkat gördüğü takdirde, iyi, kendine güvenen ve başarılı bir birey olacağını düşünüyorum. Pozitif olmak pozitifliği getirir. Hayata gülümseyerek bakmak, insanın kalbine de iyi geliyormuş üstelik. Bebeğime dokunarak onu büyütmekten, onu koklayarak, onunla beraber uyuyarak günlerimi geçirmekten aldığım hazzı kelimelerle anlatmam mümkün değil.

”Kucakta uyumaya alıştırmışsın sen bunu, çok fena” diyenler mi olmadı?, ”Bırak, koy yatağına kendi kendine durmayı öğrensin diyenler mi? Bütün bunları duyduğumda Koriş minicik bir bebekti. Kucakta ve memede uyuya kaldığı için gece sık sık kalktığı doğruydu ama annesinin kokusuyla uyumak isteyen 40 günlük bir bebeği duymazlıktan gelip tek başına uyumasını beklemek bana oldukça acımasız geliyor. 5-6 aylık olsun yavaş yavaş tek başına uyumayı öğretecektim ona zaten. 18 yaşına kadar da kucağımda uyuyacak hali yok ya. Annem sık sık ”hele bir ayaklansın kucağında durmak istemeyecek, bu sefer de sen üzüleceksin kucağımda durmuyor diye” derdi. Ne kadar da haklıymış. Koriş şu an 16 aylık, kendisini koltuk tepelerinden, merdivenlerden topluyoruz. Azgınlık zamanlarında, ki genelde günün dörtte üçü bu şekilde geçiyor, asla kucağıma gelmiyor. Karakterini göstermeye çalışarak, sinirleniyor, ittiriyor ve kendini kucağımdan aşağıya atıyor. İlk sefer moralim gerçekten çok bozulmuştu ama 5 dakika sonra kendi kendine üzerime atlayıp bana sevgi gösterisinde bulunmak amacıyla ”yeni” dişleriyle yanağımı ısırması yok mu her şeye değerdi.

Demek istediğim o ki, kucakta uyumaya alışmış yeni doğan bebeğiniz gün gelecek kucağınızda rahat edemeyecek ve yatağını gösterecek ve başını yastığına koyduğu anda uykuya dalacak. Siz de hayretler içinde bakakalacaksınız. Tüm gün kucağınızda taşıdığınız bebeğiniz yüzünden kollarınızın, beliniz ağrıdığı günler çoktan geride kalmış olacak ve siz ”gel bir kucağıma otur da, konuşalım biraz” diyerek peşinden koşturacaksınız.

0

17 Yorum

  • güzin says:

    Merhaba,
    Benim oğluşum Kıvanç 18 aylık olmasına rağmen hala ya memede ya da kucakta müzik eşliğinde ya da kendisine şarkı söylerek uyumayı seviyor. Bana da bebekliğinden beri kucakçı bir bebek alıştırıyorsun derlerdi ama ben bu durumu o kadar seviyordum ki kulak asmıyordum tabi ki. Şu an tek problem büyüdükçe oğluşumun ağırlaşmış olması, eşim yakında belinden problem yaşayacaksın deyip duruyor, arada yatakta yan yana yatırıp şarkı söylemeyi denesem bile hala kucakta olmayı tercih ediyor benimki, bakalım nereye kadar ….
    sevgiler,
    güzin

    • irem says:

      Ağırlaşıyor olmaları fiziksel anlamda hepimizi zorluyor gerçekten. Koray kendi yatağında uyumaya alıştı ama arada gece yarısı uyanıp yanımıza gelmek istiyor. Ben de dayanamayıp alıyorum. Sesini bile çıkarmadan hemen uykuya dalıp bir de daha uzun uyuyor. 18 yaşına kadar da bizimle uyuyacak hali yok ya. Beraber uyuymak hepimize iyi geliyor anlaşılan. Kucak bebeği sevgi bebeği demek, öyle değil mi?

  • Tina says:

    Hello,

    If you speak English, will you please email me. I am emailing you from America. I have a blog called Little Tots/Big Ideas. Two times a month I want to spotlight a mom from a different country. I would love to have you as my Turkey mom. You can visit my blog and access the right sidebar where it reads International Moms. I have two already and you can see what I have done.

    I so hope you will email me. I think it would be fun. I email you questions and then you email back the answers. I will rewrite and email back to you for your approval before I post.

    I so hope to hear from you.

    Tina
    Little Tots Big Ideas

    http://www.littletotsbigideas.blogspot.com
    littletotsbigideas@hotmail.com

  • MERHABALAR,
    Benim oğlum prematüre doğdu. emmesi başlarda epey zordu. ben de ona kıyamayıp, bebeğimle bütünleşmiş gibi kucağımda uyutup, beraber uyuyoruz. herkes bana alıştırma, ileride çok zorlanacaksın desede kulak asmıyorum. yazınızı okuyunca a çok mutlu oldum.. doğru yoldayım…

  • Güzin says:

    Merhaba Esra,
    Bizimki de 19 aylık oldu nerdeyse hala kucakta olmayı seviyor ve geceleri emmek için uyandığında yanıma alıp sabaha kadar yanımda bırakıyorum. İrem’in de dediği gibi nasılsa bir süre sonra büymüş olacaklar ve artık yanımıza yatmayacaklar, kucağımıza bile gelmeyebilirler, o yüzden bu zamanların keyfini çıkaralım…
    sevgiler,

    • irem says:

      Ben de baslarda kucagimda uyuttugumu hatta gece yarisi uyandiginda yanima aldigimi soylerken gelen tepkilerden kafam karisiyordu ama simdi sizleri de okuyunca ‘ne iyi etmisim’ diyorum. Bu sabah 4’te yatagimiza ortak oldu yine Koray. Onunla uyumak bile baska bir keyif.

      • Taner says:

        Çocuklarımla aynı yatağı paylaşmak… Ne büyük mutluluktur bu, hala arıyorum…

  • sifa says:

    ya bende bebegimi kucaklamaktan cok haz aliyorum hatta bir lokmada yutuvercem severken…zaten hep yanimda yatiyor o sorun degilde sagligim bozulmak uzere kucaklamaktan…suan 3 ayi tam doldurdu kilosuda 6 kilo civari…baslarda ki gibi degil haliyle kollarim cok agriyor…bir kac gundur gece kalkiyorum ellerim sismis kapanmiyor…bebegimi olusumu kucaklayamiyorum cunku parmaklarim kapanmiyor…tokami takamiyorum saclarima cunku guc yok…sirtimda bir hancer var sanki ve ayrica basim ne tam saga ne tam sola donuyor…o yuzden kucagima almak istemiyorum artik eskisi gibi…yoksa yakinda hic kucagima alamayacak duruma gelcem…sizce kucagimi biraz rahatlatmak istemekte haksizmiyim…yani kotu anne gibi olamam demi…

    • ir says:

      Masallah bebeğinize. Tam yemelik, kucaklamaktan baska yolu yok tabi boyle tatli yaratiklari. Yorgunlugunuzu cok iyi anliyorum. Benim bir arkadasima “carpal tunnel” sendromu teşhisi kondu. El-bilek kanalı sendromuymuş Türkçesi. http://tr.wikipedia.org/wiki/Karpal_t%C3%BCnel_sendromu linkte tam tanımı var. Belki bir doktora görünseniz. Gerçi bu teşhisin konduğu arkadaşım bebeğine tek başına bakıyor. Yardımcısı yok, ev işlerine de yetişmeye çalışıyor. Doktoru ağır kaldırma, bileğini kullanma demiş ama mümkün mü? Bedeninizin dinlenmeye ihtiyacı olmaz mı, elbette var. Siz önce kendinize iyi bakacaksınız. Biz anneler önce bebek diyoruz ama bize bir şey olursa o canımızın içi miniklere kim bakar hiç düşünmüyoruz bunları. Benim önerim kanguru veya sling gibi bir şey kullanmanız. Ya da oyun halılarından birini alıp bebeğinizi oraya alıştırabilirsiniz. http://www.slingohikayeleri.com/ilk-liste Ben Fisher Price’ın oyun halısını almıştım. Koray henüz 3.5 aylıktı ve kucak bebeğiydi bildiğiniz üzere. Onu oyun halısına koydum. Ben de yanında. Yavaş yavaş alıştı. Oyuncaklar, ses ve ışık çıkaran ne varsa asmıştım hatta. Emeklemeye başlayana kadar yani 7-8 aylığa kadar en çok vakit geçirdiğimiz şeydi oyun halısı. Emekleme döneminde bile sallanan oyuncakları çekiştirmeye devam ediyordu. Siz ev işi, yemek yaparken, bilgisayar başındayken bile her an yanınızda ve güvende olur hiç değilse. Siz de biraz dinlenirsiniz.
      Kotu anne olabilir misiniz hiç :)

  • sifa says:

    canim cevabini yeni goruyorum inan ki…cok tesekkurler verdigin bilgiler icin…su oyun halisina gelince…bende ona neler almadim ki yeterki bu kadar kucagimda durmasin diye ama imkani yok…hemen sikiliyor…biraz oynuyor sadece…ustelik yalnzda birakmiyorum yaninda beraber oynuyoruz ama nafile…biraz babasina cekmis galiba:D ayrica ben kanguru da tasiyorum surekli zaten ama agrilar ayenn devam…evet mutlaka dr.gorunmem gerek..bu arada bende yalnizim canim…aynen arkadasin gibi…belki dahada yalniz…:(

  • sifa says:

    canim sana tesekkur etmek icin yaziyorum bu yaziyi…evet doktora gittim ve aynen dedigin gbi karpal tunel sendromu olmusum…simdi operasyon gununu bekliyorum…ve sanada tekrar tekrar  tesekkur ediyorum…

  • sifa says:

     ya yok karar verdim…bende is yok…tamam kucak bebegi dedim sevgi bebegi ilgi bebegi dedim ama simdi isin icinden cikamiyorum…in artik oglum kucagimdan diye yalvarir oldum…almadigim sey kalmadi…evet fisher price in fahri temsilcisi olduk bzde…ilgisini cekebilecek hersey mevcut zannimca ama ilgi verecek bebek yok bizde:D hersey sadece iki dakika kullanimlik benim bebisime…kiyamiyorumda nasil yalvarir bakislari var beni al diye…kucagima almaktanda gec doner oldu tabi bu gidislede gec oturur ve gec yurur yani bana yardim edin ne olur dicem de lafi cektim durdum…imdaaaatttt ne olur imdaaaaaattttt……

  • ayse says:

    Benimde 4 alik bir kizim var, bende kucagimda tasiyorum hep yalniz benimki bazen kucagimda bile agliyor sorun neolabilir

    • IR says:

      Ayse Merhaba,
      Duzenli doktor kontrolune goturdugunde doktorunla bu sıkıntını paylastin mi? Eger ki doktorun bebeginin saglikli bir bebek oldugunu soyluyorsa, geriye kalan ihtimaller: sana daha cok ihtiyac duymasi, dis cikariyor olmasi, gaz sikintisi, uykusu vardir… Aklima bu tip seyler geliyor. Onu alip disari ciksaniz bu gibi zamanlarda ya da ilik bir banyoya soksaniz iyi gelebilir bence. Yine de aglamasi size normal gelmiyorsa doktorunuza sormanizda yarar var.
      Sevgiler,
      Irem

  • AYBERK says:

    benim oğlum 1 aylık gunduzleri hiç uymuyor hep aglıyor uyur gibi yapıyor ama uyumuyor aglıyor hep yardımcı olursanız sevinirim

Leave a Reply