Köpek bakmak

Arada sarışın tüylü kızımın fotoğraflarını paylaşıyorum biliyorsunuz. Bazen tek başına, bazen Koray ile birlikte olduğu kareleri koyuyorum. Bunu yapmamın sebebi evcil bir hayvanla çocuğun nasıl güzel anlaştığını göstermek aslında. Kedi, köpek sahibiyken hamile kalınca çevreden gelen bilgisizce ¨hemen ver hayvanı, çok zararlı bebekle aynı evde¨ sözleri yüzünden terk edilen, başka yuvalara verilen hatta sokağa atılan hayvanları bliyorum. Daha önce belki bin kere söyledim onlarca kere yazdım düzenli olarak sağlık ve temizlik bakımı yapılan hiçbir evcil hayvan çocuklu aile için tehlike değildir. Aksine büyük bir sevgi verir.

Benim bu paylaşımlarım çoğu zaman büyük bir mutlulukla karşılanıyor ancak arada istisnalar da yok değil. ‘Köpek sahibi olduğunuzu gösterip maddi yönden ne kadar rahat olduğunuzı göstermek istiyorsunuz’ diyenler, ‘hayat sana güzel’ diyenler… veya buna benzer şeyler hatta daha ağır cümleler. Olsun hiç önemli değil ama beni en çok üzen köpek sahibi olmayı hava atma aracı zannedenler.

Şöyle söyleyeyim, köpek sahibi olmak çocuk sahibi olmaktan çok da farklı değil. Üstelik çok daha büyük özveri gerektiriyor. Bebek dediğin büyüyor köpeğiniz hep küçük bir çocuk olarak sizin ilginize ve bakımınıza muhtaç. Canınız sıkıldığında etrafı kirletiyor diye sokağa atacak haliniz de yok bebeğinizi, oysa dökülen tüyler yüzünden veya sabah akşam ihtiyaç molası için gezdirmekten bıkıp da köpeklerini bırakan çok kişi biliyorum. İşte bu yüzden özveri diyorum çünkü baktığınız, beslediğiniz bir can hem de sizi karşılıksız seven bir can. Tek istediği, evet tek istediği sizin ona olan ilginiz. Verdiğiniz yemeğin kalitesi, türü önemli değildir onun için karnını doyuruyorsunuz ya yeter. Sonra gelip avcunuzun içini yalar uzun uzun, ¨seni seviyorum¨ demek ister.

Sabahın köründe kalkıp yaz-kış demeden köpek gezdirmemiş olanların; akşam işten çıkmaya hazırlanırken toplantı olduğunu öğrenince aklına evde saatlerdir bekleyen köpeği gelmemiş olanların beni anlaması mümkün değil, bari ¨hayat sana güzel, köpeğin var hava atıyorsun¨ demesinler.

0

11 Yorum

  • Damla says:

    Aynen oyle benim kopegim de cocuk olunca terkedilenlerden oldgunu dusunuorum cunku cocugunu besleyen bi anne gorunce saldircak gbi bakiyo golden oldgu halde ve cocuklara tahammul edemiyo bide kopek bakmayanlara bunu anlatmak zor kar kis yagmur camur demeden sicak yataktan cikip disari cikarmayi bilmedkleri icn de hava atma araci goruyolar halbuki hic buyumycek bi bebek bakiyoruz

  • Golden Paşa via Facebook says:

    Bu isin maddiyatla alakasi yok bu is gonul isi sevgi sabir isi. Biz maddi olarak cok rahat degiliz ama bir cana olan sevdamizdan o cana baka biliyoruz…

  • Gülay Küçükçelebi Seymen via Facebook says:

    Benim yaşamım boyunca köpek ve kedi ile hep evimizi paylaştık sağlık yönünden hiçbir sorun yaşamadığım gibi evimize hep mutluluk ve pozitif enerji verdi.Çok ciddi bir sağlık sorunum olmuşdu on yıl önce, kedim hep yanıma yatıp başını operasyon geçirdiğim yere koyardı…sanki beni iyiyleştirmek ister gibi..Bunu özellikle paylaşmak istedim..

  • Meltem (Maylo Milo) says:

    İrem Hanım, ne kadar da güzel anlatmışsınız duygularımı. Bir an bu yazıyı kendim yazdım zannettim. :-))
    Ben en çok “köpek bakacağına bebek bak” diyenleri boğmak, yok etmek istiyorum. Bir de “al şimdi hevesini.Mecburen bebek olunca vazgeçeceksin köpekten” diyenler var. O kadar hırslanıyorum ki anlatamam. Bazen (çok acımasızca belki ama) sırf oğlumu vermek zorunda kalmamak için bebek fikrinden bile uzaklaşıyorum.
    1.5 senedir evimde bir CAN besliyorum. Hem de hayatıma hayat katan, ruhuma neşe veren bir CAN… Sizi onun sayesinde de buldum diyebilirim. Netten bebek-köpek bir arada olur mu araştırması yaparken… Hatta aynı şimdiki gibi size bir şeyler de karalamıştım. O günden beri takipçinizim.Evet bebeğim olmasa da bir köpeğim var. Belkide bu yüzden takip ediyorum sizi.Ama şunu biliyorum ki bir gün bir bebeğim olduğunda bile hayatımda olacaksınız.
    Yazınızdaki son paragrafa kesinlikle katılıyorum…Evde beni saatlerce bekleyen minik dostuma yetişmek için bazen 2-3 araçla eve gitmek zorunda kalıyorum. Sırf vaktinden önce gidip yemeğini verip dışarı çıkarabilmek için.Ve bu yüzden bana kahkahalarla gülen çalışma arkadaşlarıma acıyorum .Çünkü onlar kendilerini her gün aynı sevinçle karşılayan ve karşılıksız seven harika bir dosta HİÇBİR ZAMAN sahip olamayacaklar.. Varsın anlamasınlar bizi..
    Ne olursa olsun, siz yazmaya LÜTFEN devam edin…. Sevgilerimle…..

    • ÇokBilmiş says:

      O lafları bana da söylüyorlardı. Ne oldu? 33 aylık kızım ve 8 yaşında kedi oğlum ile hala mutlu mesut bir hayatım var. Kedi oğlum yaşlandı. Bir gün hayatımızda olmasa bile evimizde mutlaka bir ev hayvanı olacak.
      Siz bildiğinizi okuyun. Bırakın isteyen, istediğini söylesin.

  • Sema says:

    2,5 senedir evliyiz ve 2 senedir kızım Çıtır hayatımızda… O’nu o kadar çok seviyoruz ki hayatımızı neredeyse ona göre şekillendirmeye başladık. Çıtır’ın arkadaşları var mesela, ailecek görüşüyoruz :) Çıtır’ın giremeyeceği evlere daha nadir gidiyoruz. Çıtır’la girebileceğimiz cafeleri/restorantları tercih ediyoruz. Sevmek böyle birşey bizce… Hayvan sevmek biraz da vicdan ile alakalı sanki… Alıp sonradan bırakanlar, hevesi geçince atanlar, başkasına verip psikolojisini bozanlar…

    Dedim ya 2,5 senedir evliyiz ve artık yavaş yavaş çocuk düşünmeye başlıyoruz. Ama etrafımızdan aldığımız tepkiler o kadar saçma ki! “Çocuk olunca gidecek bu di mi?” “Çocukla birlikte hayvan olmaz evde biliyorsun di mi?” “Tüylerini yutar çocuk bunun, hasta olur, sonra senelerce yanar durursun, nasıl bir hata yaptım ben diye!” “Çocuğu kıskanıp ısırır bu!” “Çocuğa zarar verir, kesinlikle aynı evde olmaz!” diye sürüp gidiyor bu liste… “Hayır, kızıma kardeş gelecek ve beraber büyüyecekler!” dediğimde de “Şimdi konuşmak kolay. Hele bir çocuğun olsun o zaman görürüm ben seni. Hemen başından atacaksın!” cevabını alıyorum. Artık karşıdan nasıl vicdansız görünüyorsam?! Üstelik benim tüye karşı allerjim de var. Doktor bana kesinlikle hayvan beslemememi söyledi ama O’nu o kadar çok seviyorum ki allerjimle yaşamaya razıyım!

    Köpeği hava atma aracı olarak görenler haksız değiller böyle düşünmekte aslında. Etrafımda köpek sahibi olan ve bunu hakikaten hava atmak amacıyla yapan o kadar çok insan var ki!!! Çoğunu besledikleri köpeklerin cinslerinden, köpeklerine davranışlarından, hallerinden ve tavırlarından ayırt edebilirsiniz zaten… Ama bu diğer köpek sahiplerinin üzerine yapışmamalı…

    Etrafımdan gelen başka bir tepki de şöyle: ” Ne kadar harcıyorsun ayda bu köpeğe?” (Köpek sensin diyesim geliyor yemin ederim bu soruyu duyunca!) ” Aydan aya değişiyor. Kesin bir şey söyleyemem. Aşılarına göre, hastalıklarına göre, başka ihtiyaçlarına göre her ay farklı bir tutar harcanıyor.” (Ben de niye açıklama yapmaya çalışıyorsam. Niye soruyorsun karşılayacak mısın bu ay masraflarını desene!) “O’na harcayacağın paraya yazık, kendine harcasana o parayı.” (Sana ne be adam, keyfimin kahyası mısın? Ben sana soruyor muyum o ayakkabıyı neden aldın, o bilgisayara kaç para ödedin, bilmem ne!)

    Ama en en en sinir olduğum tepki : “Buna bakana kadar doğursaydın ya bi tane, vatana millete faydası olurdu.” (Allah’ım hakikaten akıl fikir ver şu insanlara!)

    Bu konu öyle bir konu ki yürekten hayvanları seven ve besleyen insanlarla aynı fikirde oluyorsunuz ancak beslemeyenlerle mutlaka ters düşüyorsunuz. Kendinizi ne kadar ifade etmeye çalışırsanız çalışın olmuyor. “Tamam ben de hayvanları seviyorum ama çocukla aynı evde ooool-maaaaz!” diyince karşı taraf anlıyorum ki konuşma orada bitmiş. Ben de artık “Beslemeyen anlamaz” diyorum ve geçiyorum, ne yapayım…

    Eşimle hayallerimiz hep şöyle : “Çıtır’la top oynar, Çıtır’a masadan mama verir, Çıtır’ın tepesinden inmez kesin…” Çocuğumuzu hep Çıtır’la hayal ediyoruz çünkü Çıtır da bizim hiç büyümeyen çocuğumuz. Belki anne olmadığım için anlayamıyorum aradaki farkı ama Çıtır’dan da vazgeçebileceğimi sanmıyorum…

    • CokBilmis says:

      İşte çocuklu hayat böyle bir şey: “O’nu o kadar çok seviyoruz ki hayatımızı neredeyse ona göre şekillendirmeye başladık. Çıtır’ın arkadaşları var mesela, ailecek görüşüyoruz :) Çıtır’ın giremeyeceği evlere daha nadir gidiyoruz. Çıtır’la girebileceğimiz cafeleri/restorantları tercih ediyoruz. Sevmek böyle birşey bizce… Hayvan sevmek biraz da vicdan ile alakalı sanki…”

      Ve bu nedenle çocuk doğurmadan önce ev hayvanı beslemiş insanların daha iyi birer ebeveyn olduklarını ve çocuklu hayata daha kolay adapte olduklarını düşünüyorum

  • Tulin says:

    Bu geribildirimleri bitek sen yasamiyorsun emin ol bende ve bicok hayvansever bunu yasiyordur densizlikten baska bisey degil

  • Dilara G. Bora via Facebook says:

    Hayvanla bebek birarada olmaz diyenler inat evimde bir adet çok tehlikeli(!) Rottweiler, bir adet bol tüylü kedi vebir adet de muhabbet kuşu besliyorum. Ben de doğduğumdan beri köpekli kedili evlerde büyüdüm, daha 27 günlük olan ikiz prenseslerimi de böyle büyüteceğim. Bu sayede onlara erdemlerin en büyüğü olan sevgiyi aşılamış olacağım :)

  • Kubra keskin says:

    Ben suan 18 haftalik hamileyim.dediginiz tum herseyi bizde cevremizden duyduk ,duymaya devam ediyoruz.tabi duyabildiklerimiz!!!! Acinacak halde bakiyorlardir heralde.neyse ben size yasadigim bir olayi anlatayim ,,,,sigara kullanan bir arkadasim hamile oldugunu soylediginde sigarayi birakmalisin diye konusuldu.verdigi cevap
    ” aslinda benim cevremde hamileliginde sigara icenler oldu hicbisey olmadi !!!! Dedi
    Benim hamilegiimi ogrendiginde ise kopegimi ne yapacagimi ,zararli oldugunu soyledi.
    Bunun yaninda ben yaklasik 3 yildir duzenli spor yapiyorum hamile oldugumu ogrendigimdede doktorumun fikrini alarak pilates yogaya devam ediyorum,. Bu arkadasim yine sporu birakmam gerektigini cok tehlikeli oldugunu soledi..
    Simdi sigarayi biraksa bile icenler genleriyle sigaranin zararini zaten bebeklerine gecirmis olmuyormu……
    Ama yoook sadece onlara gore; dunyanin en sevimli ,en karsiliksiz sevgisini veren ,zararsiz canlar suclu
    zararli.
    Ben bebegimi onun Theo adinda bir kardesi oldugunu ogreterek buyutecegim.okulda kac kardessiniz dediklerinde iki kardesiz diye cevap vermesini ogreticem.mucadele edicem dostum icin ,cocugumunda hayvan sevgisi ile buyumesini sagliycam.sevgiler

  • mabel says:

    sizi o kadar iyi nalıyorum ki köpeğim yaklaşık olarak 3 aydır kayıp ve ben onu o kadar özlüyorum ki aklım hep onda kalırdı işteyken napıyo ne ediyor şimdide o kadar çok özlüyorum ki en büyük isteğim bana geri dönmesi :( geri gelsinde isterse eve yapsın her şeyini yeter ki yanımda olsun :(

Leave a Reply