Emzik, bez derken hayatımızdaki bir bağımlılıktan daha kurtulduk: BİBERON

Bu sefer gerçekten çok umutsuzdum. Daha doğrusu biberonu hayatımızdan çıkarırdık da süt içmeyi de bırakacaktı Koray. Normalde süt hariç her şeyi bardakla içiyor ama işte ılık ballı süt, biberonda servis ediliyordu beyimize. Onun için bir keyifti çünkü. Ya eline alıp koltuklara gömülüp filk seyrediyordu ya da oyuncaklarının arasında dalıyordu. Kaç kere pipetle, renkli bardaklarla, ‘annenin mavi kahve’ fincanı ile vermeyi teklif ettiysem kabul etmedi, kızdı ve hırslandı. Meğer aynı durumu bende yaşamış annem. Biberonu zorla bıraktırmışlar ben de süt içmeyi bırakmışım. Sütten vazgeçmesini istemediğim için boyun eğdim 3 yaşında hala biberon kullanmak istemesine. Elbette bu da bitecekti ama ne zaman. Valla insan içine çıkartmaz olmuştum biberonla :)

Ardından başımıza geçen haftaki küçük kaza geldi biliyorsunuz. Dudak yarılıp da 3-4 gün şırınga ve minik minik pipetlerle beslenmek zorunda kalınca çok sevdiği sütünü de isteme istemeye de olsa pipetle içmek zorunda kaldı. ¨Biberonla istiyorum¨ dediğinde ¨Aaa olur mu duduğın çoook acır biberonla¨ dedim. Ofadı pufladı ama o acıyı hatırlayınca çare yok kabul etti. Bu arada başka bir şey yemek içmek istediğinde ¨ye tabi acımaz artık¨ diyoruz :)

Dikişleri alındığı gün de biberonla istedi sütünü. ¨Ayy çok fena acır Koray’cığım. Dikişler gitti ama yara izi duruyor bak¨ diye bir de çocuğun moralini bozdum ama çok üstelemedi ve bardak-pipet ikilisi ile sütünü içti. Sanırım artık kurtulduk. İki gündür sormuyor biberonunu. ‘Her işte bir hayır vardır’ derler ya ben de bunu buldum.

Darısı bu bağımlılıklardan kurtulmak isteyenlerin başına!