Beraber Uyuma Meselesi

Tam bir mesele oldu benim için.

Bir türlü kabullenemiyorum çünkü. Neredeyse tanıştığım her yeni anneye sorduğum ikinci soru, ‘Çocuğunuz nasıl uyuyor?’ oluyor. Aslında merak ettiğim uykuya nasıl geçtiği değil, anne babasıyla birlikte uyuyor mu uyumuyor mu derdindeyim. ¨Bir ben değilmişim¨ diye hissetmek istiyorum. Biliyorum, tek ben değilim. Aslında tahmin ettiğimden de fazla sayıda aile bu durumda. Bazıları ilk günden itibaren gönüllü olarak, bazıları da benim gibi sonradan zorunluluk(!) şeklinde çocuklarıyla aynı yatağı paylaşıyorlar.

İyi mi kötü mü doğru mu yanlış mı, hiç girmeyeceğim bu konuya. Artık biliyorum ki uyku annenin ihtiyacına, yaşam şekline, ailenin yapısına göre değişiyor. Çocuğun mizacı da küçük bir etken bence. Esas iş annede bitiyor. Bazı anneler son derece kararlı bir yol izleyip çocuğunu daha kolay düzene sokuyor. Benim gibiler ise hem çocuğunu hem de kendini üzmeden kısa yolu tercih ediyor, ediyoruz. Günü kurtarmaya bakıyoruz biz.

Eğer ki gece yarısı kalkıp yanıma geldiğinde birlikte uyursam biliyorum ki deliksiz bir uyku olacak. Yok ben inat edip yatağına geri gönderirsem sabaha kadar 2 saatte bir uyanacağım. Belki 2-3 hafta uykumdan fedakarlık edip Koray yatağına göndersem gece uyanmaya  rağmen iş çözülecek ama ben deliksiz uyumak istiyorum ve inanıyorum ki bir gün, bir gün kendi yatağında deliksiz uyuyacak.

Geçenlerde aklıma takılan bir deneme yaptım. Koray ne zaman bizim yatağa gelse deliksiz uyuyor diyorum ya, acaba ben yanına yatmasam ne yapacak diye merak ettim. Onu, bizim yatakta uyuttum 19 gibi. Sabah 7’ye kadar uyanmadı. Ben de onun yatağına gidip yattım üstelik. Anne-baba kokusunu içine çeke çeke uyumayı seviyor sanırım. Kendini güvende hissediyor. Acaba diyorum yatakları mı değiştirsek?

Nedir bu anne yatağının çekiciliği?

 

Şimdi lütfen bebeleriyle birlikte uyuyanlar kaleye mum diksin :)

14

67 Yorum

  • Valla biz koyun koyuna yatıyoruz ayrı yatınca zaten onu dışarıya atmış gibi oluyorum.oğlum da bende ayrı yatamıyoruz:)

  • korayınk tamamen alışkanlıktan muhtemelen. ana baba bağımlısı çocuk okula alışamaz, surekli anneyi yanında ister vs. belki kendi seçtiği yeni yatağı falan olursa anlaşma yoluna gidebilirsiniz :)

    • bahar says:

      Hülyacım, kızım 5 yıldır bizim yatakta uyuyor ama hiç bir zaman uyum problemi olmadı. Anneden de bağımsız bir çocuk.

  • yeni yatak almayı teklif ettin mi hiç? cars modeli şimşekli falan?

  • Ben de beraber uyuyorum ne güzel kucak kucağa koklaya koklaya onu biliyorum elbette ki bir gün ben istesemde benimle zaten yatmayacak şimdinin keyfini sürelim bari:))))Onun alışmasından çok ben de alıştım :)))

  • Boşver İremciğim bu kadar takma kafana bu anların keyfini sür derim canım

  • ipek argon says:

    Prof.Dr.Sabiha Paktuna ilk 3 yaş kesinlikle anneelr ve bebekler aynı yatakta uyumalı diyor, özellikle anne çalışıyorsa. Neden onun yatağını ayırmak gibi bi derdimiz var ben de anlamıyorum aslında. Hep büyüklerimizden edinilmiş korkularımız var sanırım “aman alışmasın, kucağa alışmasın, anneyle yatmaya alışmasın….” Alışsın bence. 15 yaşına kadar bizle uyuyacak değil ya!! Hep bi kural koyma çabasındayız. Benim oğlum 4 aylık.yanımızda beşiğinde uyuyor. Gece 1 kez kalkıyor 5 gibi.Emzirip kendi yanıma alıyorum ve sabah 8 e kadar benle uyuyor.O istediği içindeğil ben istediğim için. Annem hemen alışmasın diyor.İnadım inat alışsın :)))
    Sevgiler

    • ir says:

      Ben de bebeklerin anne kucakta büyütülmesinden yanaydım. Slingo öyle çıktı ortaya. Ayrıca uzun süre her gece gitmişim ben de annemlerin yatağına da nereye kadar?
      3 yaşını geçtik, hiç ikna olacak gibi değil de o yüzden arada paniğe kapılıyorum :)

    • Tuğçe Cengiz says:

      Hislerime tercüman buldum, hem de bir sürü..Çok mutluyum! Oğlum henüz iki aylık..O korkuların bize de bulaşmasını bir an önce önlemeye çalışarak, sabaha kadar kendi yatağında,5’ten sonrasınıysa yanıma alarak geçiriyorum. Özellikle herhangi bir problemi varsa (bu aralar kabızlık çekiyoruz mesela) hiç beklemeden,birlikte rahat ve kesintisiz uyuyabilmek için direkt olarak yanıma alıyorum. O anne kuzusu, ben evlat delisi. Varsın alışalım. Nasıl olsa bir çok konuda disiplin ve düzen oturtuyoruz ister istemez. Karşılıklı, çok mutluyuz birbirimizin kokusunu solumaktan, gerisi boş :)

  • Çalıştığım için ben de uğraşmıyorum, birlikte yatıyoruz. Ama çalışmasaydım şartları zorlardım ayrı uyuması için…

    • çağla ile çiğdem says:

      katılıyorum. ben de çalışıyorum ama eğer çalışmasaydım kesin kez ayrı yataklarda yatırırdım. şimdi özlüyorum çok. akşam da sık aralıklarla kalkmak bünyemi zorlayacak haliyle oh mis sarmaş dolaş uyuyoruz kızımla. 3 kişi sıkış tepiş :)

  • Ipek Argon via Facebook says:

    Prof.Dr.Sabiha Paktuna ilk 3 yaş kesinlikle anneelr ve bebekler aynı yatakta uyumalı diyor, özellikle anne çalışıyorsa. Neden onun yatağını ayırmak gibi bi derdimiz var ben de anlamıyorum aslında. Hep büyüklerimizden edinilmiş korkularımız var sanırım “aman alışmasın, kucağa alışmasın, anneyle yatmaya alışmasın….” Alışsın bence. 15 yaşına kadar bizle uyuyacak değil ya!! Hep bi kural koyma çabasındayız. Benim oğlum 4 aylık.yanımızda beşiğinde uyuyor. Gece 1 kez kalkıyor 5 gibi.Emzirip kendi yanıma alıyorum ve sabah 8 e kadar benle uyuyor.O istediği içindeğil ben istediğim için. Annem hemen alışmasın diyor.İnadım inat alışsın

    • İpek’e tamamen katılıyorum.. Yanımızda yatmak istemesinin nedeninin kapris yapmak için değil, sadece beni özlediği için olduğunu düşündüğümden hiç şikayetçi değilim.. Gerçi o gelince babayı da onun yatağına şutluyoruz ama napalım, şimdi yatsın, büyüyünce nasılsa ayrı yatmak isteyecek…

  • evet ben de çalışan anne olduğum için kızım zaten bütün gün ayrı benden hiç olmazsa gece ya da sabah uyandığında beni yanında görmek onu mutlu ediyor bu kadar mutluluğu ona çok görmek mi lazım alışsın bence de :)))

  • Burcu says:

    Mum dikmeye geldim, merhaba :)

    7.aya kadar odamızda kendi yatağında, 14.aya kadar kendi odasdında kendi yatağında gece boyu deliksiz uyuyan oğlum sonra çark edip benimle uyumaya karar verdi. Yattıktan 2 saat sonra uyanıp deli gibi ağlıyor, mümkün değil geri yatmıyor, ağlamaktan kusuyordu en sonunda. Sonra ben bitkin düşüp yanıma aladığımda bütün o yaygarayı koparan kendisi değilmiş gibi içini çekerek anında uykuya dalıyordu.

    1gece, 2 gece… Benim içim kaldırmadı daha fazla. Derdi sadece annesiyle uyumak olan çocuğu cahıraş ağlatmaya gönlüm razı olmadı. Aldım yanıma. Alış o alış. Biz 1 senedir oğlumla birlikte yatıyoruz. Baba da oğlanın odasındaki yatakta:) Çok mutluyum, çok mutlu. Naıl ki ben tüm gün onu özlüyor ve onunla uyumaktan inanılmaz keyif alıyorsam onun da öyle hissettiğini düşünüyorum.
    Gece birbirmize değmiyorsak orada mıyım diye eliyle yastığımı yoklaması, arkam dönükse kendine dönmemi istemes- dönünce elimi alıp kendisine sarıltmaya çalışması vs…

    Bu konuda hiçbir uzmanın görüşü beni alakadar etmiyor. Oğlumun ve anneliğimin uzmanı sadece benim. Ben bu durumdan mutluyum, oğlum mutlu. Gerisi boş. Gece bezini çıkaracağım zamana kadar benimle yatacak. Bezini çıkardığımda koca yatağa, hatta üstüme başıma işemesini göze alabileceğimi sanmıyorum :))

    • ir says:

      Burcu,
      Bence anne dert etmiyorsa ortada sorun yok demektir. Nasıl mutluysanız öyle iyi demektir.

    • melike says:

      yıllar önce yazmışsınız bu yorumu
      şimdi durum nedir merak ettim aslında
      benim oğlum 2.5 yaşında
      benimle uyuyor
      babası da onun yatağında:)
      Gece birbirmize değmiyorsak orada mıyım diye eliyle yastığımı yoklaması, arkam dönükse kendine dönmemi istemesi, dönünce elimi alıp kendisine sarıltmaya çalışması vs…demişsiniz ya hah işte ne güzel demişsiniz onu . ben de diyorum hep bunları da ikna etmekte zorlandığım insanlar var çevremde. kime ne de tabiki işte savunma mekanızması sucks :p
      neyse neyse
      geçti mi kendi yatağına :)

  • Sibel says:

    Ben Tibet’in yatağında, onunla birlikte uyuyorum artık :) o uyuduktan sonra daha doğrusun onun yatağında uyandıktan sonra kendi yatağıma geçiyorum ama çoğunlukla gece bir kere uyanıp ya yine yanında yatmamı ister ya da süt ister (pipetle, bardaktan :P)…. eskiden 2 saatte bir uyanmalara karşılık bu benim için bir nimet ;) ben de senin gibi gün gelip, sabaha kadar deliksiz uyumaya başlayacağına inanıyorum :)))

    • ir says:

      Zaten Koray benim yanımda deliksiz uyumasa çoktan başka bir yola başvurmuştum ama çocuk birini istiyor yanında :)

      • seval ünüvar says:

        slm bende aynı dert var evet yanımzda yatınca deliksiz uyuyor.ama ben aksam yatırırken kendi odasında uyutuyırum gece kalkıp yanmıza geliyor.belki ilerde kendi odasını benimser uyur.şimdilik boyle sursun istiyoz herhalde…

  • biz de birlikte uyuyoruz tek farkı onun yatağında gece gelip beni yatak odasında alıyor ve benimle uyuuuu benim odamdaaa şeklinde feryatlar eşliğinde odasının yolunu tutuyoruz ben de uyuyabilmek ve ertesi günü işyerinde zinde olmak için gidip onunla uyuyorum aslında itiraf etmeliyim onunla uyumaya bayılıyorummmmmmm:)))

  • Seda Türkmen Alaşlar via Facebook says:

    Kızım 28 aylık. yaklaşık 9 aylıktan beri gece 2.00-3.00 gibi gelirdi yanımıza. geçen ay salonda uyumak gibi bir istediği oldu. 1-2 gece tamam dedik ama bu boyle gitmez. cunku benide yanında istiyordu. konustuk burası oturmak için. burada uyku olmaz. snunda kabul etti. şimdi yatagından başka yerde uyumuyo. gece 1-2 defa çağırıyo gel birlikte uyuyalım diye. gidiyorum 5dk sonra tekrar dönüyorum. zamanla kendileri alışıyorlarmış demekki yataklarına.

  • hacer Kocer says:

    Ben de koyun koyuna uyuyorum ve bu durum mutlu ediyor çünkü bebişim her gün büyüyor ve bu anlar bir daha tekrarlanmıyacak bizde doya doya yatıyoruz ben bu konuda olumluyum bir zaman sonra kendi yatağını isteyecek:)

    • ir says:

      Sen de sorun yok o zaman. Ben arada paniğe kapıldığım için mesele haline getirdim. Herkes mutluysa harika :)

  • Umut says:

    Merak etme yalniz degilsin. Bizim ikinci bizdik her gece yanimizda. Bizim yatakta uyutuyoruz yerine koyuyoruz her gece ayni saatte bizi cagiriyor ve yanimiza aliyoruz. Bazen direkt bizimle uyuyor sabaha kadar deliksiz. O sizinle yatiyor ben de yatarim diye buyuk bizdik da sabaha karsi geliyor. 4 kisi yatagi enlemesine kullanarak uyuyoruz. Bazen dusunuyorum icten ice biz bundan keyif aliyor olabilir miyiz?

  • Burçin says:

    Valla İremcim gerçekten çook ama çook güzel bir yazı olmuş..Ben de aynı durumdayım..Hatta babamız artık salonda uyuyor biz Doruk ile beraber bizim yatakta..Napim uykusuzluğa daha fazla tahammülüm kalmadı..Doğru ya da yalnış umrumda değil çünkü uykusuzluktansa bu şekilde uyumayı tercih ediyorum…

    • ir says:

      Ben de ilk ayları uykusuzlukla geçirmiş biri olarak deliksiz uyku neyi gerektiriyorsa onu yapıyorum :)

  • Bahtıgül Köksal Ayber via Facebook says:

    benim oğlum 4 yaşında ,doğduğundan beri aramızda yatıyor ,çalıştığım için geceleri kalkamam deyip kolayı seçtik iyi de oldu doya doya sarılıp sabaha kadar deliksiz uyuyoruz elbet bir gün ayrı yatacak, kızım 16 yaşında o da 5 yaşına kadar aramızda uyudu daha sonra ben büyüdüm deyip + barbi takım aldırarak :)) yatağında uyumaya başladı ..nasılsa birgün bizden ayrılacaklar biraz sıkıntılı da olsa bugünlerin tadını çıkaralım zaten bütün bir gün göremiyorum bari gecelerimiz beraber olsun ..

  • o senin çekiciliğin bence:))bizde aynı odada yatıyoruz baza+onun karyolası şeklinde,çalışıyorum 2-3 saat görüyorum doyamıyorum,sürekli kalkıp öpüp koklayıp geri yatıyorum.huzurluyum böyle arkadaş!

  • biz de birlikte uyuyoruz. ama bu sefer benim uykumda hayır kalmıyor. o kıpırdadıkça ben uyanıyorum ve sürekli yataktan düşerse korkusuyla uyuyorum. alıştırmak gerek bence ayrı yatmaya ama nasıl???

  • mihri says:

    Ben ilk çocuğumda bu beraber uyuma konusunda çok direndim. Çok istesede yatağına gönderdim hep (şimdi vicdan azabı ile hatırlıyorum).
    İkincisi başta bebekken kendi yatağındaydı ama hangi ara oldu bilmiyorum aynı yatağa gectik. Kokusunu içime çeke çeke uyuyorum, sadece o değil sanki ben de onun yanında daha derin daha mutlu uyuyorum. Arabalı yatağı da var, geçenlerde hatta ben kendi yatağımda yatacağım diyince içim buruldu ama geldi sonra yanıma da rahat uyudum :))

    Hülya hanım okula alışamaz anne bağımlısı falan olur demiş ya… büyük çocuğumu yatırmadım yanımda. Kendini hiç emniyette hissetmemiş o yuzden. Okula zor alıştı… bağımlı oldu bana..

    İkinci ise benimle yatıyor koyun koyuna sevgime inanıyor, bana doyuyor. O yuzden okula gitmekte hic sorun yaşamıyoruz, bana bağımlı da değil. Daha kendine güveni var daha bağımsız ve mutlu.

    Keşke ilkinde hiç çocuk psikolojisi ile ilgili bu kadar kitap okumasaydım, hiç eğitim almasaydım sadece ikincisinde yaptığım gibi annelik duygularımla, ilkel benliğimle hareket etseymişim.

    On çocuğum daha olsa onuyla da beraber yatarım…

  • Şükriye says:

    Bende 3.5 – 4 yaşına kadar beraber yattım kızımla. Bu beni mutlu ediyordu açıkcası, tam tersi yatağına yatırdığımda o da ben de huzursuz uyuyorduk. Sürekli uyanıp kontrol ediyordum, o uyanıp duruyordu, ben seslense de yanıma alsam diye bakıyordum. Ama arkadaşlarım ”olmaz, çok zorlanırsın ayır da ayır” diye başımın etini yiyince, yavaş yavaş kendi odasında ve yatağında uyumaya alıştırdık. 1 senedir ayrıyız, isterse gene yanımızda uyuyor.

  • Şükriye says:

    Ha bu arada kızım okuluna da gayet güzel alıştı, hiç bir sorun yaşamadım okula alışması işle ilgili :)

  • Şükriye says:

    Az önce yazdığım yorum gelmemiş, demiştim ki ben kızımla 3,5-4 yaşına kadar koyun koyuna uyudum. Ayırdığım ilk zamanlar o da bende çok huzursuz uyuduk, sık sık uyanıyorduk en son gık dediğinde alıp yatağa getiriyordum. o mutlu ben mutluydum. Arkadaşlarım ”ayır da ayır zorluk çekersin dedikçe” yanlış mı yapıyorum düşüncesine kapıldım ve ayırdım. Şimdi istediği zaman geliyor aramızda uyuyor.

  • Dorikus says:

    BİZ !

    Ve bu durumu değişirmeyi kararlılıkla deneyeceğim. Zira biz beraber yatsak da uyanıyor. M,inik bebekken bile gecede 10 kere kalkardı. İshal, kabızlık, diş , alerji vs olmamasına rağmen. Beraber yatanların bebekleri/ çocukları az uyanıyorsa katlanılıyor . ama buna rağmen uykusuzluk çekenler katlanamaz. Çok zor. Her çocuk farklı, her annenin tahammül gücünün farklı olduğu gibi.

  • Eda Kurt via Facebook says:

    ilk 4ay ayrı yattı.işe başlayınca yanına aldm.isten ayrıldm halen benimle:)2.5 yaşinda.odasında yatmak istiyor artık ama ben onsuz uyuyamıyorum:)hamileyken kurardm kafamda şöle böyle yapacağim:) ama anladmki doğunca ne kadar az kural-okadar düzenli,özgüvenli çocuk.ne memedn kesmede,ne tualet eğitiminde sorun yaşamadm.hiper,pozitif ve sevgi dolu.arada blokları kafama atıp saçlarımı yolsada:) temas edin…sevginizi hissetsin…bırakn duvarları boyasın,canı istediğnde yesin,dağıtsın,kırsın,toplasın…

  • Özlem Sunucu Doğan via Facebook says:

    Kesinlikle yanımda uyumasını istiyorum büyükçe zaten yanımda yaramayacak şimdi keyfini çıkarın.koklaya koklaya uyuyun

  • Doğduğundan beri birlikteydik. Önce odasında yatıyor, gece 1.00 gibi bizim odaya alıyorduk, başta gece uyanınca uykumuz bölünmesin diye yaptık, şimdi ise özlediğimiz için ağlamasa da seslenmese de alıyoruz, öpüp sıkıştırıyoruz. O bizden sıkılıyor rahat yatmak istiyor, inip yatağımızdan gidiyor bir süre sonra İremcim:)

  • Zehra says:

    Önceleri gönüllü bir şekilde başlayan birlikte uyuma maceramız şimdilerde 18 aylık olan oğlumla kah zorunlu kah mutlu devam etmekte :) Başka türlüsünü düşünemiyorum şimdilik çünkü 10 yüzbin kez uyanıyor hala, ve ben ayrı yatırırsam hayatıma uykusuzluktan devam edemem :)

  • Açıkçası ben de anne-babası ile uyuyan çocuğun bağımlılık, okula alışamama problemi olacağını düşünmüyorum. Her gece yanımda yatan çocuk sabah arkasına bile bakmadan okulun kapısından giriyor. Hem de ilk günden beri. Sadece ben hadi artık diyorum, yetmez mi bu kadar birliktelik? :)

    • kendimibuldum says:

      amaaan boşver slingomom anne, bunlar cok basit seyler dusunsenize Van’daki cocukları. Bırakın cocuklar ayrı odada uyumayı, yer olmadıgından babaanne, dede, amca hala,… aynı ÇADIRDA uyuyan cocuklar var. Rahat batıyo bize galiba. Onemli olan sizin istemeniz. Siz aynı yatakta uyumak istiyorsanız problem yok, ki bu durumun her gece kendi yatagına goturmekle cozumlenecegini de biliyorsunuz. Problem yok bence. BU arada ben de 3 yasındaki oglumla seve seve, isteye isteye aynı yatakta yatıyorum. Gayet de guzel oluyo :) hatta babası mı oglu mu derseniz, oglumla uyumayı tercih ederim. Nasıl olsa onumuzde uzun bir omur var. Sevgiler…

      • Biranda says:

        En güzel yorum bu olmuş bence:)
        3 yaşındaki oğlum da gecenin bir vakti geliyor yanımıza, öpüş koklaş uyuyoruz. Birşeycik de olmuyor. Benden 18 yaş küçük bir kız kardeşim var, epey bir uyudu annebaba yatağında…(dikkat edin yaş belirtmiyorum, “epey” diyerek geçiştiriyorum!)…şu anda tanıdığım özgüveni en yüksek kişilerden biridir. O “epey”den bir müddet sonra, tamamen kendiliğinden, kesseniz kimsenin yanında uyumaz hale geldi. O yüzden, sindire sindire, yavaş yavaş yaşamalı hayatı diyorum ben de.

  • Beni biliyorsun zaten memnunum halimden :)

  • Biz zaman zaman birlikte uyuyanlardanız ama ne zaman onu bizim yatağa alsak, Yasin’le ben büzük büzük uyuyoruz, sabaha her yanımız ağrıyor. Tüm gece kolum kafasının altında olduğundan kolum da uyuşuyor, sabah kalktığımda parmaklarımı hissetmez oluyorum. He bir de o bizden önce uyanırsa (ki aksi mümkün olabilemez) ya cam biberonla kafamda gücünü deniyor, ya saçlarımı acımasızca yoluyor ya da enseme oturma çabalarına giriyor. Şimdi yazarken fark ettim de, yaaauuu benim oğlum ne sevimli, ne matrak bir çocukmuş:)))

  • bir mum da benden :)) hamileliğimdeki hayalim kendi yatağında kendi kendine uyuyan bir bebekti, şimdiyse oğlum ben yatmadan yatmıyor (o yüzden en geç yatış saatim 10) ve yanımızda yatmadığı sürece yarım saatte bir guguk kuşu gibi gugukluyor, ııııaaaaaaannnneeeeeeıııı diye :))
    yiğenimin oğlu 7 yaşında, eskiden ne güzel beraber uyurduk diyor, yiğenim, şimdi çağırsam da gelmiyor, oof anne yaa deyip gidiyor diyor. :))) yani şu anda yanımızda yatıyorsa sadece tadını çıkartalım bence :))

  • Ben büyük oğlumu hiç yatağımıza almadım. Bu konuda özellikle hassastım. Hep kendi yatağında uyudu. En başından alıştırınca daha sonraları böyle bir talebi olmuyor. Sadece sabahları uyandığında yatağımıza, anne babasının ortasına gelme izni var, onda da yatak keyfi yapıyoruz birlikte :)

    Nitekim küçük oğlan da durum böyle olmadı. Odasında, yatağında uyumuyor diye sürekli yatağımıza alıyorum, ortamıza koyuyorum. Orada mışıl mışıl uyuyor. Tabii bu durumu büyük olan görmesin diye de elimden geleni yapıyorum :(

    Sonuç olarak ben aynı anne, ikisi de benim oğlum…Ama durumlar çocuktan çocuğa hatta zamana göre bile değişiyor…

  • ahşan esen says:

    bizimki 7 aylık.gece 3 ya da 4 ten sonra bizim yatağa geliyor.ve eşim de onun odasındaki kanepeye…çünkü üç kişi daral geliyor yatak.ben sıkış sıkış yatabilen biri değilim ve eşim de ezerim falan diye korkuyor.oğlumla yatmak aslında hoşuma gidiyor bi yerde ama eşimle yatmak istiyorum ben aslında.böyle ayrı ayrı güzel olmuyor.bir de şapşito deliksiz uyusa neyse..yine 2-3 saatte bir uyanıp emiyor da emiyor.diyeceksiniz ki e yatağa alma..evet bence de almayayım ama 3-4 gibi ayılıyor sıpa.yani bildiğiniz gündüz uyanmış gibi.cin cin bakıyor.hemen alıp götürmezsem karşımızda oynamaya hazır bir velet oluyor.götürüsem 500 saat emip uyuyor.yani iki ucu boklu değnek sanırım. :)

  • Neslihan Arslan via Facebook says:

    nasil yatiyosunuz kizim 10 aylik ben hic yanimda yatirmadim kendide istemiyoo azicik deniyim dedim ama husranla sonuclandi kucukken korkuyodum yanimda bisey olur diye ezilir felan mazallah deli yatan bi anneyle cocuk tabiii yatmaz aferin melisa:))ama ozeniyorum bazen boyle yazilari okuyunca….kuzunun kokusuyla uyumakta ayri bi keyiftir eminim….

  • gamze says:

    merhaba, ben maalesef kızımla ( 23 aylık) aynı yatakta yatmıyorum. yatak odamız bir türlü ısnmadığından kızımız odasında yatıyor.
    size bu yazıyı tavsiye ederim
    http://www.ademgunes.com/?p=826

  • bahar says:

    Aslında bu birlikte yatma olayına ben kendim alıştırdım. Ona sarılıp yatması o kadar büyük bir zevktiki. Önce bizim odamızda beşiğinde, sonra kendi odasında benimle uyudu. Şimdi 5 aylık kardeşi de alıyoruz yanımıza, ben ortada olacak şekilde. Babamız da Eylül’ün yatağında. Herkes memnun, herkes huzurlu. :)5 yıldır birlikteyiz yani.

  • saba marzban Güçlü says:

    biz de ilk 5 ay kendi yatagında ama bizim odada yatırdık yaz tatilinde 10 gun benimle yatmak zorunda kaldı eve döndugumuzde artık kendi yatagında yatmak istemedi ben de durumdan memnundum çunku deliksiz uyuyordu fakat sonra 10 dk da bir emmek için uynmaya başladı bi haftadır tekrar yatagına koydum gece 4 kez uyanıyor emzirip tekrar yatırıyorum. hangisi daha iyi ikimiz için de anlamış değilim:) yakında da işe başlıcam gece bu kadar uyanmak mı yoksa benim yanımda butun gece emzik görevi görmek mi bilemedim doğrusu!!!

  • 2 oğlum var, 35 aylık olan kendi odasında belirli bir saate kadar yatar sonra bi bakarım yatak odamda annne ben geldim, uykum kaçtı da doğru yanıma, 18 aylık olan da yine yatak odasında ama park yataktaa, habire mızıldanır; elbette o da haklıdır ama o gelemez( büyük balık, küçük balığı yutar ) ben ise bir ona bir ona bakmaktan helak olmuş bir vaziyette.

  • banushka says:

    Yorumları okuyamadım İrem… Ama moral vermek için yazmam lazım… Sonsuza kadar sürmeyecek bu durum. Bu işlerin de bir reçetesi yok her çocuk farklı, koşullar farklı, akıllar farklı…
    Mira 1 hatta 1,5 yaşına kadar yaşına kadar kendi yatağında uyudu. Sonra, önce geceleri yanıma gelmeye başladı. En nihayetinde de direk bizim yatakta uykuya geçmeye başladı. En azından kendi odasında uyumaya başlamaya geri dönse denemelerim de çoğu zaman beni yanında uyutmayla sonuçlandı. Bu sırada Ada’yı benim veya babasının uyutmadığını, hiçbir özel şey yapmamamıza rağmen onun kendi kendine yatağında battaniyesini mıncıklarak uyuması durumu daha ironikleştiriyordu.
    Neyse, sonunda dedik ki uyku konusunda bizim önceliğimiz aslında; kendi kendine uyuması, yatak değil… ben onunla yatmaktan, gece uyanmasından değil, uyku rituelinden yoruluyordum. Halen bizle de yatabilir. önce buna alışsın diye karar aldık ve nereye kadar bizimle yatarki diye hiç stres olmadık, olmadım demeliyim – Cenk zaten stres değildi. 4 ay kadar önce bizim yatakta, kendisine bir kitap okuduktan sonra incelemsi için eline bir kitap verip gitmeye başladık, ve kendi kendine uyudu. Son bir aydır da aynı işi kendi odasında yapıyoruz. ve kendi odasında uyuyor. yazarken bile garip geliyor :)

  • Seda says:

    Bir an ah tam benim konum dedim… bir kaç yorum okuduktan sonra baktım ki hepsini okuyamayacağım çok uzun ve herkesin bir hikayesi var. benimkine gelince 10 aylık oluncaya kadar yatağındaydı. ama ben de haCıyatmaz formundaydım. bir gün baktım olmayacak aldım yanımıza. sonra 1,5 yaşındaydı sordum ev falan değiştirin yeni oda heveslenir dediler. ciddi ciddi evi taşıdım yeni oda falan, umursamadı. tekrar bir uzmana sordum ve dedi ki yatsın sizinle benim kızım 15 yaşında babası evde yokken birlikte yatarız hala dedi. sonra her şeyi bir kenara koydum ve düşündüm. anne mutlu, çocuk mutlu, baba mutlu eeeee o zaman neye takıyorum ki ben? onun kokusuyla minicik elleriyle uyumanın nesi kötü olabilir?

  • AYSUN says:

    BEN BEN BEN YA DA BİZ BİZ BİZ :) Mİ DESEM KIZIM 21 AYLIK TEFERRUATI, NASIL BU DURUMA GELDİĞİMİZİ BOŞVER, ARTIK BEN ONDAN AYRI UYUYAMIYORUM :) YA BOŞVEEEER NASILSA BÜYÜYECEK NASILSA AYRILACAĞIZ KEYFİNİ ÇIKAAAAR…

    • EZGİ DİLER KARABOĞA says:

      Merhaba,
      Oğlum 19 aylık…Kaleye mum dikmek ve beni “sonunda” anlayan birileri ile yazışmak için ilk kez bir bloga yorum yapıyorum.
      DERİN kolik bir bebekti (2.ay – 4.ay arası) – mutfaktaki aspratör -evte doğru okudunuz – altında pusetinde sallanarak 2 ay geçirdikten sonra önce aslaaa yapmam dediğim sallanmaya alıştı.Önceleri bizim odamızda kendi yatağında yatıyordu, 4.aydan itibaren gece mamasını tamamen kestik ve gece uyanmaları sadece mıkırdanma olarak kaldı.
      Eşim gece çalıştığından aynı odada yatamay devam ettik – sonra sonrası malum koyun koyuna yatmaya geçtik ve sanırım bu DERİN istediğinden değil de ben istediğimden gelişti.
      3 aylık olduğundan beri çalışıyorum ve uykusuz geceler yüzünden ayda 1 kez bademciklerim şişer oldu -tek istediğim şey uyumak ve oğluma çok daha kaliteli zaman ayırmak. Eve geldiğimde onunla oynamak yerine, uyusa da uyusam diye düşünmek beni herşeyden çok yıpratıyor.
      Bir kez pedagoga gittik hemen yatağınızı ayırın dedi, 2 hafta denedim,3 kilo verdim:) Gecede 2 kez kalkıp ağlıyordu, evet geri yatıyordu ama sabaha kadar kaç kez bu şekilde kalkabilirdim diye düşündüm ve en sonunda bu girişimim DERO’nun in grip olması ile tamamen son buldu.
      Şimdi sizler gibi çok mutluyum, babamız zaten geç geliyor ve salonda yatıyor, o da sadece oğlumuz mutlu olsun ve ben uyuyabileyim derdinde.
      Hele ki bu sabah uyanıp “EZZZZ” demesi ve bana küçücük kollarını dolaması verdı ki..dünyalara bedel…Doğumun üstünden 19 ay geçti bunları düşünmek için zaman harcamamak gerektiğini yeni anladım – 19 yıl sonra yalvarsam da benimle yatmayacak ve 19 yıl daha sonra belki de hiç yanımda olamayacak bu kolları ne kadar boynuma dolasa o kadar iyi olduğu kanaatine vardım :)
      Hepinize bol kucaklı ve uykulu günler dilerimmm :)

  • niyazi says:

    Yukardaki annelere baktımda herkesin bir bebeği ve yanında yatmasıyla ilgili ilginç olayları okudum. Ama ben bir babayım oğlum 10 yaşında o da benimle yatmak istiyor ne yapmak lazımki bi kurtuluş varmı (:

  • Merhaba,
    ben de kızımı gece emzirip park yatağa eğilip bükülürken bel ağrısından ölmeye ramak kaldı. Hem de kızım uyandı, ben uykusuz kaldım, ertesi gün işte bütün gün esne…

    Artık onun tek kişilik yatağında yatıyoruz, istediğinde emiyor, istediğinde uyuyor. Hem egzamalarını kaşımasın diye elini kolunu tutuyorum, sırtını örtüyorum, hem de “uyuyorum”:) onun kokusunu tüm gün hatırlayayım diye hasretle içime çekiyorum:)

  • Ahmet Mete says:

    Hanımlar, ben 9 yasinda oglu 2 yasında kızı olan bir babayım. Sasırmayın benim de cocuklarla ilgili sorunlarım var. Bizim bu 9 yaşındaki oğlum, 2 yaşındaki kızım annesi beraber yatıyor. Bende cocugun odasında yatıyorum neden sıgmıyoruz da ondan. Ne yapacagimi bilmiyorum oglan cocugunu ne zaman yerine gondermeye calissak korkuyorumda korkuyorum. Zaman verin bana diyor. Zaman vere vere kac sene gecti. Hanımlar ne yapmak lazim acaba?

  • melike says:

    Merhaba sevgili anneler

  • Melike says:

    Doğal ebeveynlik….Bir anne ile bebeği neden ayrı ayrı yerlerde uyusun…gönlünüz razı oluyor mu, kalbiniz ne cevap verecekse ona göre davranmak lazım…Bağımlı olmaz size korkmayın ilk iki yaş güven duygusu için anneyle yatmalı. Zaten 2 yaşından sonra özerklik davranışları ortaya çıkacağından kendi yatağını sahiplenecektir. Minicik bebeğinizi ağlatarak uyutmayın değerli anneler. Hele ki “O içerde ağladı ben de kapının önünde, 10 gün sonra alıştı artık ağlamadan uyuyor” diyenler yok mu! Anneciğim o bebek alıştığı için susmadı,, senden yardım istedi, korktu, çaresizliğine ağladı gelirsin belki diye…Alıştı da mı sustu sanıyorsun senden ümidini kesti diye sustu. Kalbini katılaştırdın bebeğinin güven duygusuna darbe vurdun başka bir şey değil. Çocuğunuzu kendinizden mahrum bırakmayın vesselam

  • Songul says:

    Ciddi bi dusunce icerisindeyim 6 aya kadar ayni odada ayri yattik 6 aydan 1 yasa kadar odasinda sabaha kadar 10 kere abartisiz 8 net cogunlukla 9 10 kere kalkti direndim cunku bi kere yatagima alinca dusmustu alamiyordum odasinda sabaha kadar gel git sandelyede sallan emzir ama odasindaydi azi disleri cikmasiyla siddetli aglamalari oldu susturamaz gale geldik ki gece emzirmesini de kesmistim bi kere aldim sabaha kadar kalkmadi inanamadim sok oldum 6.30da gayet mutlu kalkti ama 3 gibi 4 gibi aldim die avuttum kendimi 14 gun flan oldu acayip kafam takildi 6 ay odasinda sandalye tepesinde gecirdim almadim deliksiz uyumadi hic canim cikti ben yatana kadar 4 kez yattiktan sonra 4 yada 5 kere daha kalkti ama simdi yataginda ilk uyanmasinda geri koydugum an 5 dakka sonra avaz avaz tekrar denedim 5 dakka yine aldigim an pispis bile yapmadan aninda uyuyo morelim bozuk emeklerim gitti bi yandan arkadaslarim hep birliktw yatiyordu onlara ayirin diodum simdi ben birlikteyim fln acayip durum offf off 12.5 aylik erken davranirsam alisir odasinda yatmaya ama olan yine bana olcak sanirim

    • Banu says:

      Alışır odasında yatmaya… Çok beklersiniz.. Büyük oğlum 9 yaşında. Bu sabah dahil her sabah 06:30 da uyanıyor, Bu saatte kalkan bi çocuğun uyuması lazım değil mi? Gözümün içine bakıyor bu gece de yanında yatabilir miyim? diye. Yatağımda yatarsa sabaha kadar deliksiz uyuyoruz tüm aile. Ama odasında yatarsa yarım saatte bir kapıya dikiliyor, Kabusum oldu artık. Pedagoglar, psikiyatrlar, öğretmenler, arkadaşlar konuşmadık konuşturmadık insan kalmadı, yok gene yok. Artık bişeylerin sınırındayım deliricem. Almayın şu çocukları yanınıza. 1 yaşına kadar odanızda ama ayrı yatakta yatsın. Yanınıza almayıııın. O anne kokusu çocuğu sakinleştirip uyumasını sağlıyor, mahrum kaldığı andan itibaren vay halinize. 3 yaşındaki küçük oğlumu hiç almadım yanıma. Uykusu gelince uyku bezini de alıp gidip yatağına yatıyor ve kendi kendine uyuyor. Bak saat gece yarısı bilmem kaç oldu ben hala bekliyorum, uyusun da ondan sonra yatacağım. Ben yatıyorum 20 30 dk sonra dikiliyor başıma. Gözümü açıyorum tepemde dikilip bana bakıyor, yatağına götürüp yatırıyorum dalana kadar yanında yatıyorum, dönüp yatağıma gelicem anneeee gitme diye bağırıyor ya da uyuduysa yarım saat sonra gene kalkıp geliyor. Ben ettim siz etmeyin, büyüklere kulak verin, alıştırmayın yanınızda yatırmaya, sonra çook uğraşırsınız.

  • Siz bu yazıyı yazdığınızda biz henüz 1 yıllık evli bir çiftmişiz, şimdiyse 16 aylık bebeği olan bir anne babayız:) Yıllar geçse bile yaşanalar ancak böyle güzel anlatılmış yazılarla ‘aynı’ kalabilir bence, bu yüzden sizi gönülden tebrik ediyorum… Doğduğu günden beri kendi odasında/yatağında uyumaya alışmış oğlumuz son 2 aydır tam da yukarıda anlattığınız gibi gece kalkıp yanımıza gelmek istiyor. Ve aynı dediğiniz gibi ben de deliksiz uyumak için oğlumu alıp yatağa getiriyorum, çünkü sabah erken kalkıp işe gitmek zorundayım:( Şu an Koray’ın büyümüş hallerini görüyorum da, evet geçecek bu günler diyorum, geçecek ve benim oğlum da Koray abisi gibi büyüyüp okullu olacak. Aynı ‘Yorgun Yeni Anneye’ yazınızı doğum yaptıktan 3 gün sonra okuyup içimin huzur ve umutla dolması gibi, yine umut ve huzurla doldurdunuz kalbimi:))) Teşekkürler İrem Hanım…

  • didodicc says:

    Merhabalar,17 aylık bir oğlum var.Çok kararlı bir şekilde kendi odasında ve yatağında yatacağı konusunda daha doğmadan planladım bu olayı.Nitekim öyle de oldu, Atlas 6 aylıkken odasında tek başına yatıyordu.Özellikle çalışmaya başladığımda ufak seslerine uyanmamak mümkün oluyordu bu şekilde,ben de biraz dinlenebiliyordum.Ama şu an bu kadarına da gerek yok diyorum,bu günler geçecek,istesem de ileride beraber uyuyamayacağız. O mis kokuyu içine çekerek uyumak bütün günün yorgunluğunu alıyor.Şu an uyuyor yatağında,ama sabaha karşı uyanınca yanıma alıyorum.Hissediyorum ki o da çok mutlu oluyor.Hayatta her anın kıymetini bilmeli, hele ki çocuklarımızın o zamanlarının..Sevgiler

Leave a Reply