Anne Bağımlısı

Her çocuk ya da her erkek çocuk böyle mi bilmiyorum ama Koray gerçek bir bağımlı. Benimle ilgilenmese bile her an elinin altında olmalıyım. Kafasını kaldırdığında beni görmeli. Başka şansım yok. İki dakika çaktırmadan tuvalete gitmeye kalkıyorum, ‘aannnneeeee’ diye kapıda bitiyor anında. ‘Oğlum sen git oyna işte, ben geliyorum’ diyorum, ‘annneeee aççç kapıyı’. Hani evde de yalnız değiliz ki. Ev işleri için bir yardımcımız da var. Onunla da oynuyor çoğu zaman. Olsun, anne başka değil mi?

Yok işte, bana izin yok. Kendi kendime beş dakikaya hakkım yok. Ancak o yattıktan sonra. Sabaha kadar da değil hani. Gece yarısı bu bağımlılığın devamı olarak yanında istiyor beni.

Birlikte olmaktan şikayetçi değilim veya tam zamanlı çalışmayıp oğluma kendim bakmayı seçtiğim için pişman da değilim. Sadece biraz zaman istiyorum. Koray’dan ayrı bir iki saat nefes almaya ihtiyacım var. Evin içinde bile olsa yeter. Dışarı çıkmama da gerek yok. Bırakmaya da korkuyorum şu anda çünkü ne zaman hemen yan evdeki arkadaşına oynamaya gitse 15-20 dakika geçmeden kapıda iki damla göz yaşı ile beliriyor. ‘Anneee’ diye başlamış ağlamaya. Ben, çalışan onu bırakıp giden bir anne değilim ki beni bulamayacak korkusuyla ağlıyor. Belki de tüm sebep budur. Hep yanındaydım ve şimdi beni göremeyince paniğe kapılıyor. Sanırım en mantıklı açıklama bu.

Geçenlerde bir arkadaşım ‘2.5 yaşında ciddi olarak anne bağımlılığı görülürmüş’ dedi. Ebeveynlikle ilgili bir kitap okuyormuş ve benim anlattığım bu döneme orada yer verilmiş. Umarım öyledir ama ben Koray’ın biraz ümitsiz vaka olduğunu düşünüyorum. Belki de ben ondan daha ümitsizimdir. Belki de ben bırakmaya korkuyorumdur da Koray’ı bahane ediyorumdur…

Eylül’de yarım gün yuvaya başlayacak. Nasıl olacak dersiniz? Sarp’a kalsa ben o 3-4 saat boyunca okulda beklemeliyim ya… geçiyorum burayı :)

İkimizin de ihtiyacı var bu bir kaç saatlik ayrılığa. Her şey ortaya çıkacak işte o zaman. Kim daha bağımlı, anlayacağız.

1

10 Yorum

  • hatice says:

    ben de böyle olsun istiyorum. şimdi annem baktığı için bazen ondan bana gelmek istemiyor. o zamanlar deli oluyorum. sadece bana gelsin, hep beni istesin diye..çok mu bencilim bilmiyorum ki. belki de senin gibi tüm gün onunla birlikte olsam aynı şeyi hissederdim. kendine zaman ayırma kısmını çalışırken yapıyorum belki de..

  • efm says:

    benim bu konuda son dönem okuduklarımdan çıkarımım; 3 yaşına kadar anne bağımlılığının normal oluşu ve bu duygu bu yaşa kadar ne kadar çok tatmin edilirse 3 yaş sonrası çocuğun bağımlılıktan o derece rahat kurtulacağı yönünde..bana çok mantıklı geliyor doğrusu..
    evet anneyi araması hoşumuza gidiyor olabilir ama sanmıyorum biz de bağımlı olalım; sadece aşığız çok seviyoruz :))

  • pelin says:

    çok tanıdık bi tablo ki ben çalışıyorum ve oğluma annem bakıyor..ne zaman onu alıp eve geliyoruz bir dakika yanımdan ayrılmıyo sürekli yanımda yanıbaşımda ..aslında eve geldikten sonra hemen işe dalmıyorum önce onunla zaman geçiriyorum oyunlar oynuyorum vs ..sonrasında bi anlık yanından ayrılmama bile tahammülü yok,oyuncakları ile beni takip ediyo :)

  • Sena says:

    İrem sana her geçen gün bir kere daha “inanamıyorum” :)
    Akşam yatarken bunları düşünüyorum, sabah kalkıp bakıyorum ki yazıya dökülmüş !
    Bu mudur , BUDUR vallahi de…
    HAdi seninki 2,5 yaşında, benimki 1,5….
    Bana daha 1,5-2 sene daha var desene , hımmm.. Offfffff !

  • Şebnem says:

    İremcim benim oglumda 16. Ayini bitirdi.ben; calisan bir anneyim.onunla oldugum heran surekli takip edebilecegi bir alanda olmami istiyor velet:))tuvalete giriyorum yeni yeni kapiyi acip iceri giriyor.daha onceleri ise kapinin onunde agliyordu.geceleri benimle uykuya daliyor ve illa ki elimi tutmak istiyor.babasina yapmiyor bunu.hani bu ilgiden cok mu sikayetciyim hayir diyebilirim.etrafimda gozlemledigim kadariyla ki hepimiz asagi yukari biliriz buyudukce erkek cocuklari genelde annelerine bu denli duskun olmuyorlar.tabii ki istisnalar kaideyi bozmasmis.:))sen ve oglun saglikla kalin…..

  • seda says:

    benim kızım da 2 yasında ve bu sene calışmadığım için onunla ben ilgileniyorum . yapısık ikiz gibi sürekli beraberiz çalışmaya başlama ihtimalimi göz önünde tutarak onu oyun gurubuna başlattım . ama o mu oynuyor ben mi oynuyorum bilemiyorum orada da beraberiz neredeyse bütün anneler bırakıp gidiyorlar ama ben yarım saat bile ayrılamıyorum döndüğümde ağlamış gözlerle karsılıyor. eskiden anneannesi bakarken ona ve bana eşit yaklaşırdı artık ona bile yaklaşmıyor ben varken bakalım bu süreç ne kadar sürecek ve geçecek mi

  • buket says:

    Merhaba.bu yazi sizin icin cok eski olabilir ama su anda 3 yasindaki kizimda ayni seylero yasoyorum ve bazen cok sinirlenip ona da tepkimi belli ediyorum.:( merak ettigim bu durum sizde duzeldi mi ne kadar uzun bir surec?3 yasyan sonra 4 yas krizi de gelirmi;)

  • Didem says:

    Bende aynı şeyleri yaşıyorum. Oğlunuzl korayın düşkünlüğünde değişim oldu mu?

  • Ayşegül says:

    Iremcim, sen benim aynam oldun, iyiki varsin seni tanidigim ve takip ettigim için çok şanslı olduğumu düşünüyorum Kuzey, 2 yaş 2 aylık oğlumla yaşadıklarımı aynen Koray ‘da yaşamışşın ve bende 2. Çocuk için çok kararsızdım seni tanıdıktan sonra kararımı verdim İnşallah olur :))) bu arada günümüzü gördüğünde senin ne kadar mükemmel bir anne olduğunu ve senden örnek alacağım çok şey olduğunu düşünüyorum , Şu an Kuzey ke bağımlılık dönemlerindeyiz, önümüzdeki günlerde haftada 2 gün kreşe vermeyi planlıyorum çünkü nefes almaya çok ihtiyacım var, örneğin kahve bile keyifle içemez oldum , bir de yurt dışında olmamız çabası evde kala kaldım , çok merak ettiğim Koray’ın da hafta da birkaç gün okula gitmesi , sana olan bağımlılıgını ne kadar sürede azalttı ? Kuzey hemen hemen aynen Koray’ın 2 yaş hallerini yaşıyor resmen, bir de çok uyumlu akıllı söz dinlemesine rağmen herşeyi kendi yapma isteği yüzünden araba koltuğuna bir türlü binmek istemiyor , ön koltuğa geçip arabayı kullanmaya çalışıyor , Bende biraz izin veriyorum oynamasına fakat iş uzayınca bağırmaya başlıyorum , Nasıl bir tutum izleyeceğimi şaşırdım , umarım yalın Zaman’da okursun, Florida’dan sevgiler

Leave a Reply