1.Yaş Partisi eğlence mi, eziyet mi?

Koray’ın ilk doğum gününü 6.hastalık gölgesinde geçirmiştik biz. Meğer ben de ilk doğum günümde 39 derece ateşliymişim. Geçenlerde çok yakın bir arkadaşımın ikizlerinin birinci yaş partisine gittik. Oğluşlar, anne, baba şıkır şıkır. Aile büyükleri mutluluktan yerlerinde duramıyorlar. Sonra ne olduğunu, nerede olduklarını anlamayan iki kardeş şaşkın şaşkın etraflarına bakarken dakikalar geçtikçe huzursuzlanmaya başladılar. Aklıma Koray’ın delirmesi geldi kendi doğum günündeki. Pastalar kesildi, mumlar üflendi, şarkılar söylendi, hediyeler açıldı derken bir doğum günü daha geçti. Eminim akşam olup da oğlanlar uyuduğunda anne-baba esas mutluluğu yaşamışlardır.

Düşündüm ki aslında ilk iki yaş doğum günü aile büyükleri için yapılıyor. Mahalle baskısı tam. Olan ev sahibi anne-babaya oluyor. Çocukların zaten dünyadan haberi yok. Kalabalıktan huzursuzlanma ihtimalleri büyük. Kucaktan kucağa hoppidi hoppidi. Yeni yeni yürümeye başladıklarından kendi başına da bırakamıyorsunuz. Çocuk iyice bunalıma giriyor. Hele ki terslik edip de her gün uyudukları uykularını o gün uyumadılarsa (bizde aynen böyle olmuştu) doğum günü eziyete dönüşmeye başlıyor. Bebeklerimizin ilk doğum günü elbette unutulmaz. Eziyet dediğime bakmayın ama organizasyona gerek var mıdır diye düşünmeye başladım artık.

Daha da komiği geçen aralıkta 9 yaşına basan kuzen çocuğu Tibet’in evdeki doğum günü partisinden sonra zavallı kuzenimin isyanıdır. Bir daha asla doğum günü partisi yapmayacağına yemin etti. Evdeki parti sonucu Esel 3 gün hasta yattı yorgunluktan ve baş ağrısından. Gerçi son 4-5 senedir her hafta sonu bir doğum günü partisine davetli olduklarından dolayı benim kuzen de her hafta sonu migren atağı ile yatağa düşüyor ve her seferinde bir daha gitmeyeceğim diyor. Demek istediğim doğum günü partileri her daim eziyet oluyor. En güzeli kapıda bırakıp, bitmesine yakın almaya gideceğimiz zamanlar sanırım. Gerçi başlarında da birinin durması lazım.

Hatırlıyorum ilkokul, hatta ortaokulda bile hafta sonlarını iple çekerdik doğum günü partileri yüzünden. Hafta içi hiç görüşmüyorduk ya. Ne kargaşa aslında. Bizde çekeceğiz tüm bunları öyle değil mi?

0

6 Yorum

  • inci says:

    ahh keşke o günleri tekrar yaşasam çocuklarım yanımda olsa da!

  • esel says:

    evet iremcim aynen öyle ..koriş büyüyünce göreceksin hem çocuğun doğum gününe gitmek isteyecek hem de o doğum günü sonrası başın tutacak bu normal herkes böyle atlatıyor ,malum onlar mutlu olsun yeter !! ama ben bu sene hakikaten karar verdim 8 yaş arkadaşlarla birlikte kutlamak için son seneymiş zira doğum gününü organize ettiğimiz yer şu an kapattı düşünün artık!! neyse öyle böyle biz o günleri geçtik çook şükür!! artık küçük grup kutlamaları olacak umarım:))
    nasıl olsa biz tecrübeliyiz iremcim sana doğumgünleri konusunda da her daim destek oluruz yeterki korişimiz mutlu olsun..

  • tuna özsoydan says:

    evet,çok güzel günler ama her nasıl yaparsan yap çok yorucu,ailelerin birakmasıda çözüm olmuyor,sonunda hala hatırlanıyordişarda yapmak çoçuklar için güzel olmuyor çünkü onlar boğuşmak dağıtmak istiyor.

  • nesrin says:

    evet keşke o günlere dönebilsek..tüm zor saatlere rağmen yeniden yaşamak isterdim o doğum günlerini.Tadını çıkar İremcim …

  • tuna özsoydan says:

    ister evde ister dişarda yapılsın çok hareketli,zor bir gün oluyor ama kaçış yok organize etmeklede olmuyor erkek çoçukların olduğu yaş günleri çoooook hareketli olur.ama iyiki yapmışım halaaa düşünüp gülüyoruz yaş günleri çoçuklar için çoooook öemli günlerce evin toparlanması sürüyorsira sizde..

  • ir says:

    Benim ortaokul doğum günlerim de felaketle sonuçlandı kaç kere. Kapı kırılmıştı galiba. Annem hala durup durup söyler.

Leave a Reply