Gerçekten biliyor musun?

Artık bilgiye ulaşmak çok kolay. İnternet bilinmeyenlerin ortaya çıkmasını sağlayan bir mucize. Hamile kalmaktan tutun da, 9 ay boyunca hafta hafta hatta gün gün bir hamileliğin nasıl ilerlediğini öğrenebilirsiniz. Doğum, doğum sonrası dönem, emzirme, uyku gibi konularla ilgili sayısız kaynak var. Bilimsel, kişisel her türlüsü var.

 

Hamile kalmak

Anne olmak…

Ne muhteşeeem bir şeyyy!!!

Hoop bi’dakka.

Her şey bu kadar kusursuz güzellikte olabilir mi dersiniz?

Tamam bir yaşam sunuyoruz. Onu dokuz ay boyunca önce içimizde sonra da ömür yettiğince yanımızda büyütüyoruz. Nefes almak için koşulsuz bir nedendir çocuk. Anne olmak ise acayip bir şey. Pişmanlıklar, anormal bir sevgi…

Ancak bana kimse ama kimse ‘yeni’ anne olduğumda başıma şu aşağıdakilerin geleceğini açık açık söylememişti:

  • devamlı ağlayan, huzursuz bir ufaklıkla uğraşacağımı
  • bu ufaklığın çıkardığı gürültünün 300 desibelde olacağını
  • rutin manyağı olacağımı
  • eski vücuduma 9 ayda ancak kavuşacağımı
  • emzirmenin hiç kolay olmadığını
  • meme ucu acısının doğum sancısıyla yarışabileceğini
  • her kafadan ses çıkacağını ve inanılmaz bir salaklık veya sakinlikle kimseye cevap veremeyeceğimi
  • uyanmadan, deliksiz, rahatsız edilmeden bir hafta boyunca uyumak isteyeceğimi
  • uykusuzluğun bu kadar korkunç, yıpratıcı bir şey olabileceğini
  • sadece yeni doğana değil kocaya da ilgi gösterilmesi gerektğini
  • sinir krizi atakları geçireceğimi
  • pişmanlık hissedeceğimi
  • anne olmanın hiç de öyle kutsal, duygusal, muhteşem bir duygu olmadığını(en azından ilk aylar)
  • çocuğun deliksiz uyumasının tüm anti-depresanlardan daha etkili bir ilaç olduğunu
  • emzirme döneminde kilo alabileceğimi
  • dünyanın en güzel bebeğini doğurduğumu zannedeceğimi ve gizli gizli kendimle övüneceğimi,
  • bir kaç ay sonra eski resimlere bakınca ‘bu bebek de kim?, benim oğlum böyle miydi?’ diye soracağımı
  • memelerin hacim sınırlarını zorlayabileceğini

bana kimse anlatmamıştı.

Elbette herkesin hikayesi farklıdır ama ben yine de benimkini bilin istedim.

Bunlar da başınıza gelebilir :)

 

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

20 Comments

    1. Tülin :)
      yapacak bir şey yok.
      Bir de şu açıdan bak: devamlı toz pembe tonlarında bir hikaye yazsam ve sen doğumdan sonraki dönemde kendininkinde bunları göremezsen ne hissedersin?

    1. işte anne olmak da böyle bişey :) önce söylenir söylenir sonra da niye 2. olmuyor, hadi 2. yi yapalım artık deriz :) ilki kaç yaşında acaba sorabilir miyim :)

  1. muhteşem bir yazı olmuş :) bana kimse başıma ne geleceğini söylememişti mesela :)

  2. Bir an önce yapmalısın.rahata alışmadan ikinciyi de alıp kucağına sonra hep birlikte gezip tozan,her şeyi paylaşan, büyük 4 kişilik bir aile olun.ben kendi ailem adına bunları hayal ediyorum ya bakalım :))

  3. ilk iki madde hariç – çünkü çok huzursuz ya da ağlayan bir bebek değil ece- yazdıklarının hep-si-ni aynen aynen ben de söylüyorum. hani derler ya “altına imzamı atarım” işte ondan :) meme acısı, emzirme zorluğu, pişmanlık hissetmek… hepsi. çok güzel ve gerçekçi bir yazı olmuş irem.

    1. Elif’ciğim,
      Aslına bakarsan Koray da çok ağlayan bir bebek değildi ama vızıldıyordu gazlıydı. Ve o vızıltıları 300 desibeldi bazen :D

  4. Ben siteni yeni takip etmeye başaldım ama inanılmaz severek bakıyorum tüm yazılara ve bir sürü faydali şey öğrendim senden..ellerine sağlık gerçekten ve bu son yazının da altına ben de gerçekten gözüm kapalı imzamı atarım…yazdıklarının tamamına kelimesi kelimesine katılıyorum…annelik geçekten çook zor ama çok zor ama bir okadar da güzel birşey:):)

  5. Aynen katiliyorum İrem yazdiklarina. Durmadan cocuk ne zaman diye sormayi biliyolarda anne olunca basina bunlar gelecek diye anlatmiyolar. Sonra da sudan cikmis balik gibi debelenip duruyosun.Valla ben tum tanidigim hamilelere bir bir anlatiyorum.

  6. Senem, Tülin de hamile hamile bu yazıyı okuduğu için korktuğunu yazmış yorumlara. Ona söylediğimi sana da söylüyorum şimdi. Harika, toz pembe yazılar yazsam, hiç şikayet etmesem ve sen doğumdan sonra acı gerçeklerle karşılaştığında moralin bozulmaz mı? ‘Neden ben böyleyim?’ diye sorarak paniğe kapılmaz mısın? İyisi mi nelerle karşılaşabileceğini bilmek. Belki de bunların yarısını bile yaşamazsın, belli mi olur?!? :)

  7. İremim Senem benden bizden de duyduğu gördüğü için gözü korkmuş durumda, sen tek başına üstüne alınma :PPP

  8. BEn sanıyorum ki mazoşistleştim :)
    Benim hikayemi yazmayayım en iyisi , beni bile bunaltıyor hem anımsarken hem yazarken hem okurken :) Ama tüm sıkıntılarımın, hala devam eden zorluklarımın üstüne 2013 diyorum, gözümü karartıp kocayı ikna edip deneyeceğim…Bizdeki sorun benim cesaret göstermem değil, kocayı bu kadar zorluktaqn sonra nasıl ikna edeceğim :P

  9. aslında her kadın doğumdan sonra az çok nelerle karşılaşıcağını tahmin ediyor ama hamileliğin getirdiği güzelliklerden doğum sonrası kısmı düşünmek istemiyor sanırım :)) Sena’nın dediği gibi onların maceralarından aslında biliyorum neyle karşılaşıcağımı..tabi hiçbişey başına gelmeden tam olarak anlaşılamıyor :)insanın çevresinde yaşananları olduğu gibi anlatan birileri olmalı o yüzden yazına asla bi sitemim yok :)) bi de son olarak; yazdıklarının fazlası gelir başıma azı gelmez :) eşimin de benim de bebekliğimiz fena geçmiş,ikimiz de hareketli tipleriz o yüzden “çocuğunuz da size benzerse görürsünüz” diyenimiz çok!! :)))

  10. Kesinlikle çok içten gerçek doğruları söyleyen bir yazı olmuş.Tüm annelerin eminim bir çok maddesini yaşadığını düşünüyorum.Annelik zor ama ama asla vazgeçmek istemiyeceğimiz güzellikte bir şey.

  11. Merhaba irem hanimcim. Siteni 1haftadir okuya okuya hatim ediyorum. Ben 29 yasinda iki kiz annesiyim. 3yasini doldurdu biri. Diqeri ise henuz 1aylik. Yeni doqum yaptim. Uykusuluk yorqunluk tavan yapmis durumda.. herseye tum zorluklara sil bastan yasamak zoruma qidio. 1 aydir herqun aqlama krizlerine qiriorum. Besiqine yatrnca uyanan bi bebeqim var. Emerkende uyumuo coqu zaman. Gece uyaninca 3 yada 4 saat uyumuo. Ayaqimda salliorum dalio bessiqe yatrnca uy anio.. sinir sistemi altust olmus bi anneyim. Halbuki daha kolay olacakti quya. Tecrubeliydim atlatrdim cerez qelir di bu bebek birinciden sonra.. ama olmadi resmen duauncelerim altust. Aqladiqinda kendime SABRET GECCEK BAK 1NUMARADA BOLEYDI AMA BAK BUYYO GECMEZ DEMSTIN BAK GECTI GTTI BUDA BUYYECEK BI KAC AY SONRA GECCEK DIYORUM HEM BAK COCUGU oLMAYANLAR VAR fln diye kendi kendime pskoterapstlik yapiorum ama olmuyo. Kendimi hic bukadar caresiz hissetmemistim. Gunduzleride en fazla 1 saat fln uyyo yemekmi yiyim uyyimmi yemek mi yapim yoksa büyük kizimlami ilqileniyim?? Daha isin icine kocami ve evi katmadim bile. Kocam suan bnm sadece cocuklarmin babasi rolunde onunla ozelimde kalmadi. Korkuyorum isin icinden cikamiyorum. Ne olur beni rahatlatacak önerilerinizi yazin

Leave a Reply to Ezgi Bagriacik Gül via Facebook Cancel reply