Annemin biz küçükken neden ‘tatil bitsin’ diye dua ettiğini biliyorum artık. Hele ki seyahate falan gidilmiyorsa, evde geçiriliyorsa o tatil bir süre sonra evin annesi için geçmiyor. Okula giden çocuk evde, işe giden baba evde, çalışıyorsa kadın da evde. İstekler, aktiviteler bitme bilmiyor. Hani şöyle ayağımı uzatayım da iki saat nefes alayım deseniz biraz zor. Çocuktan önce tatil demek hiçbir yere gitmeseniz bile hiç değilse biraz daha geç kalmak anlamına geliyordu. İş yok, sabah erkeken hazırlanıp sokaklara çıkmak yok, dinlenme ihtimaliniz gerçekten vardı. Çocuklu hayat meğer öyle değilmiş. Tatil demek anne için çalışma kampı gibi bir şey oluyor.

Biz uzun süredir ilk defa bir bayram tatilini evde geçiriyoruz. Rahat rahat evimizde kalalım, yolculukla uğraşmayalım, jetlag olmayalım istedik. Bugün beşinci gün, bana sıkıntı basmaya başladı. Kampanya başlatacağım ‘Çocuklar Okula, Kocalar İşe’ diye en sonunda. Kocamı da çok seviyorum, oğlumu da. Birlikte vakit geçirmekten büyük keyif alıyoruz ama her şeyin de bir sınırı var. Bir de biz alışmışız karı-koca senelerdir haftanın iki üç gününü ayrı geçirmeye, ev dar gelmeye başladı artık ikimize birden. Koray da okula gitmek istediğini söylüyor iki gündür. Hoş birkaç sene sonra istemeyecek ama ben anladım: çocuğun yeri okul, kocanın yeri masasının başı.

Tatil bitince ben izin yapacağım :)

Tags : Tatil
Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

1 Comment

Leave a Response