Türkçe’ye çeviremedim ben bu kelimeyi. Bazen ‘süper anne’ deniyor ama değil.

Aslında Momzilla kelimesi önce Bridezilla’nın yanında olarak düğün hazırlıkları sırasından her işe karışan, herkesi kontrol etmeye çalışan anne olarak yazıldı. Sonra her işe koşan biraz da rahatsız edici ‘süper anne’ anlamındaydı. En son olarak da çevresine rahatsızlık verecek şekilde çocuklarından, evinden ve çocuklu hayatından bahseden, çantasında çocuklarının minik birer albümlerini taşıma kapasitesi olan, bilgisayar ekranı elbette ki bebeğinin fotoğraflarıyla kaotik bir hale dönen kadın bu, Momzilla. İlk zamanlar sevimli olabiliyor ama sonrasında iki kelime konuşamadığınız biri haline geliyorsa kaçarak uzaklaşmalı aslında da biz de ‘anne’ olduğumuz için tahammül gösteriyoruz.

Babble.com‘da okuduğum bir blog yazısında Momzilla için ¨a mom whose baby ate her brain¨ diyordu. En güzel açıklaması ise ‘bebeğiyle aklını bozmuş anne’.

Her yeni anne Momzilla mıdır bilmiyorum? İlk heyecanla yer gök bebek olur ama çok sürmemesi,  sadece çevre için değil annenin akıl sağlığı için de iyi olur diye düşünüyorum. Üstelik çocuksuz ve de bekar arkadaşları küstürmemek de gerekir öyle değil mi? Lütfen ‘Ne var canım, biraz anlayış göstersinler, çoluğumuz çocuğumuz var!’ demesin kimse. Çünkü dünya bizim etrafımızda dönmüyor. İlgi alanı çocuk, aile hatta evlilik olmayan insanları esaret altına alıp havalara bakmalarını sağlayan arkadaş olmak pek normal bir davranış gibi gelmiyor bana. Momzilla’lık sadece fotoğraf çekmek ve paylaşmakla kalsa iyi. Çocuğun, kocanın ve yakın çevredeki herkesi kontrol etmeye kadar varıyor iş bir süre sonra.

Düşünsenize, siz çalışıyorsunuz, kariyer yapma hayaliniz bile olabilir. Kocanız da var diyelim ama çocuk yok. Bir gün olacak elbette ama şu anda düşünmüyorsunuz. Sosyal hayatı gelişmiş bir çiftsiniz. Arkadaşlarınızla sık sık görüşüyorsunuz. Bir gün eski arkadaşlarınızdan birinin çocuğu oluyor. Sevindirici bir haber. Ziyarete gidiyorsunuz. Lohusa tabii muhabbet belli. Doğum nasıl oldu, gaz problemi, uykusu emmesi derken kafanız kazan şeklinde eve dönüyorsunuz. Normal ama ne olabilirdi ki? Kucağında 5-10 günlük bebekli bir kadının ülkenin ekonomik durumu hakkında konuşması beklenemez. Aylar geçer. Öyle eskisi gibi de biraraya gelemezsiniz çünkü. Telefonla ararsınız sık sık ama konu hep bebektir, hep anneliktir. Siz konuşamadan, haliniz hatrınız sorulmadan kapanır telefon. Sonra arama sıklığını azaltırsınız. Zaten Facebook’tan her gün güncelleme alıyorsunuzdur. Yemeği, sütü, kakası, çişi derken iyice soğursunuz. Özlersiniz yine de arkadaşınızı. Buluşmaya karar verirsiniz. Bir ihtimal çocuksuz. Hadi şans yaver gitti tek başına geldi anne arkadaşınız. Tanımakta güçlük çekiyorsunuz. Hayatı çocuk olmuş. Geri kalan her şeyi silmiş atmış hafızadan. Dünyada ne olup bitiyor farkında değil, dedikodu bile yapılmaz bununla. Facebook’ta gördüğünüz yetmezmiş gibi bir de çıkarıp cep telefonundan gösterir resimleri. İçiniz bayılır, kafanız şişer, çocuk fikrinden bile soğursunuz.  İşte karşınızda bir Momzilla. Artık hafiflemesi gereken çocuk konusu hayatı olup çıkmış. İyisi mi uzak durmalı bir süre. Kendine gelene kadar.

Ben bir anne olarak böyle bir arkadaşımı sildim biliyor musunuz? Sıkıntı bastı. Çok çok özür dilerim ama yaptım. ‘Çocuktan konuşmayalım artık, biraz dedikodu yapalım’ dediğimde aldığım sert ve gereksiz cevaptan sonra kararımı verdim ve hayatımdan çıkardım. Eksikliğimin farkında olduğunu zannetmiyorum, zira görüşenler durumunda bir değişiklik olmadığını, üzerine bir çocuk daha eklediğini anlatıyorlar.

Zaman zaman kendimi de tartıyorum. Acaba diyorum milleti sıkıyor muyum? Elimden geldiğince kimse sormadıkça konuyu çocuğa getirmemeye çalışıyorum. Bunu en çok kendim için yapıyorum. Her ne kadar hafif çaplı evden çalışan da olsam ev annesiyim işte. Evdeyim, çocuk benimle, bakıcı yok. Bir başkasıyla başka hayatları konuşmak ruhuma iyi geliyor en başta.

O yüzden siz de yolun başındaysanız eğer hemen durun. Çocuklu hayatın sizi yiyip bitirmesine izin vermeyin.

Momzilla Testi! (Babble.com’dan aldım)

:) :)

Aşağıdaki soruların 3 ya da daha fazlasına ‘evet’ cevabı veriyorsanız, siz de momzilla olabilirsiniz. 

Bebeğimin çişi kakasıyla ilgili durumları bugün paylaştım mı?

Her gün mutlaka onlarca bebek resimleri çekiyor muyum?

Her cümle ¨Benim bebeğim…¨ile mi başlıyor?

Bebeğimin kıyafetleriyle uyumlu giyindim mi hiç?

Bebeğimin çoğu bebekten daha zeki olduğunu düşündüğüm oluyor mu?

Kendimi annelikte bir otorite olarak görüyor muyum?

Sosyal medyada dışlanıyor muyum?

Facebook ve Twitter hesaplarım bebek günlüğüne dönmüş vaziyette mi?

Politika, benzin fiyatları veya yeni sezon TV programları hakkında bir sohbeti dönüp dolaşıp bebeğime getiriyor muyum?

Diğer annelerle sorun yaşıyor muyum?