Geçenlerde takip ettiğim site ve bloglara göz gezdirirken bir başlık dikkatimi çekti: ¨If I was a parent…¨ 6 yaşındaki oğluna ¨Sen baba olsaydın ne yapardın?¨ diye sormuş annesi. Linke tıklayıp okumadım bile. Döndüm Koray’a sordum hemen.

Sen baba olsaydın ne yapardın? Evde kurallar nasıl olurdu?

– Ben baba değilim ki
– Oğlum, öyle değil yani sen şimdi büyüdüğünü ve baba olduğunu hayal et. Çocukların var. Onlara ne söylerdin, hangi kuralları koyardın?

Biraz düşündü sonra sıralamaya başladı:

Sıkılmak olmazdı. (O ne demekse)
Her gün 1 saat değil 5 saat ipad ile oynama hakkı verirdim.
Çocuk okula gitmek istemediğinde zorla göndermezdim.
Daha çok abur cubur verirdim.
Sabahları kahvaltıda pilav yapardım. (Eminim yapar, oturur kendi de yer)
Çocukların anne baba bilgisayarlarını karıştırmaları sorun olmazdı. Kızmazdım.
Minecraft’ın bütün oyuncaklarını alırdım. (Bu konuya daha sonra tekrar geleceğim)
Bağırmazdım. (Çocuk haklı, bu aralar sesim çok çıkıyor)
Yanlış bir şey olduğunda sakin sakin ¨lütfen yapma¨ derdim. (Yalnız duyan da sabahtan bağırmaya başlıyorum zanneder)
Çocuklarla hep beraber uyurduk. Kimse kendi yatağında yatmak zorunda kalmazdı. Neden yalnız yatıyoruz ki anlamıyorum?
Uykudan önce 2 değil 4 uzun kitap okurdum.
Akşam erken yatırmazdım.
Kardeşler her şeyi paylaşmak zorunda olmazdı. (Esas konu bu sanırım)

Çocuk meğer çok dertliymiş. Aslına bakarsanız hiçbirine şaşırmadım sadece benim çok bağırdığımı düşündüğünü bilmiyordum. Kalbim sızladı duyunca. Şimdi akşamdan beri düşünüyorum nasıl daha az bağırırım diye. İkinci çocuk zor değil, iki çocuk birden zor. Büyüğün kardeşine olan hırçın davranışları yoruyor en çok. Bir de şımarıklıkları. Evet artık şımarıklık halini aldı çünkü. Aynı cümleyi on kere söyler oldum. ¨Hadi Koray¨ Üstünü değiştir, Hayır. Elini yıka, Sonra. Yemek hazır, İstemiyorum. Kardeşinin oyuncağını alma, Alırım. En sonunda İrem ayarını kaçırıyor. Sabırsız mıyım? Çok mu bağırıyorum? Ben bu duruma artık çok üzülüyorum ve biliyorum o da üzülüyor ama içinde bulunduğu ruh halinin sebebini açıklayamıyor. İyi ki sormuşum sen baba olsaydın ne yapardın, diye. Gerçekten ne hissettiğini biraz olsun anlamış oldum.