Doğumdan sonra süt hemen gelmez de kolostrum gelir ya hani bebeğin ilk mucizevi besini… ben heyecanla beklerken o ilk damlayı bir yandan da endişe içindeydim göğüs uçlarının başına gelecekler için. Bir önceki emzirme tecrübem zaten keyifsizdi. Koray’ı 9 ay emzirmiştim ama sevmemiştim emzirmeyi. Hiç hem de. Bu sıkıntılı hal yaralarla başladı, sonra gece yarısı kalkıp dakikalarca emzirmek, ateş basmaları derken sevmedim işte. Arkadaşlarım emzirmek için ayılıp bayılırken ben oflayıp pufluyordum. Uzaylıymışım gibi bakan çok olmuştu.

breastfeedDerken Alin hayatıma öyle bir giriş yaptı ki kendi kurallarıyla, neye uğradığımı şaşırdım. Bizim küçük hanım, Koray’ımın aksine emziği reddetti ve sadece anne memesi istedi. Karnı acıktı meme, gazı geldi meme, morali bozuldu meme ve en önemlisi uykusu geldi meme istedi. Yok ne yaparsam yapayım kurtaramadım paçayı. Bıraksam memede yaşayacaktı. Gözlerim dolu dolu gezdim bir süre. Ben, emzirmeyi sevmeyen ve bunu devamlı söyleyen ben, aldım mı ağzımın payını. Neymiş? Çocuğun varsa çok büyük konuşmayacakmışsın. Uyku konusunda zaten hassas olan ben, daha ilk günden kendimi yenilmiş gibi hissediyordum. Panik olmakla olmamak arasında gidip gelirken henüz birkaç günlük bebeğin her istediğinin yapılmadı gerektiğine karar verdim. Zaten başka şansım da yoktu ki. Bu savaşı benim kazanmam henüz mümkün gözükmüyor.

Peki gelelim emzirmeye. Bu seferki tecrübem nasıldı?

Daha az yara oldu, daha çabuk toparladım. Üstelik Koray’da 3 gün sonra gelen sütüm 24 saat sonra gelmeye başlamıştı. Bu sevindirici durum kendini memelerde aşırı şişmeye bıraktı. Süt bir anda çok doldu, bebek hepsini çekip bitiremiyor. Pompa desen yanımda el pompası var, gücü belli. Canım yanıyor, moralim bozuk, çocuk aşırı şişmeden dolayı nerdeyse kaybolan meme ucunu bulamadığı için aç. Ben ağlıyorum, lohusayım işte. Herkes her şey canımı sıkıyor. Kendimi durup durup duşa atıyorum. Bir sıcak bir soğuk kompresler yapıyorum rahatlamak için. Ben bir an zannettim ki 4-5 ay böyle gezeceğim. Sanki ilk çocuk. Sanki bilmiyorum bunun geçici bir durum olduğunu. Olsun ben içimi rahatlatayım diye internetteki kaynaklara bakıyorum 24 ile 48 saat sürer yazıyor. Ben dakikaları sayıyorum geçsin diye. Canım cidden çok acıyordu ve üstüne bir de obur Alin’in açlıktan ağladığını bilmek kalbimi parça parça ediyordu. 2. günün sabahı uyandım, baktım ağrılar azalmış. Göğüsler süt dolu ama normal boyutlarda. Geçti diye gözlerimden yaşlar süzüldü o an. Geçti, rahatladım, iyiyim artık emzirebilirim. Evet yara oldu ve evet canım yine çok yandı bir süre. Pompa yapmaya başladım ki o bile acıtıyordu. Bu sefer de Alin emmeyi korkusuyla pompa yapmayı azalttım. Aslına bakarsanız bana da yaranılmıyor. Hem devamlı emiyor diye şikayet ediyorum hem de emmekten vazgeçer diye korkuyorum. Karmakarışık duygular. Tam da lohusalık dedikleri.

Ben bu gelgitleri yaşarken Alin’in devamlı memede kalmak istemesini önce sütüm mü yetmiyor sorusuna bağladım. Ama biliyorum yeni doğan bebeğin midesi küçücük bir şey:

InfantStomach

Birinci gün üzüm tanesi kadarken bir yumurta büyüklüğüne ancak birinci ayın sonunda gelebiliyormuş. Yani bebek aç değil. Süt gelene kadar geçen sürede damla damla içtiği kolostrum yetiyor da artıyor kısacası. O yüzden siz, doktorunuz aksini söylemedikçe sütüm gelmedi paniğine kapılıp bebeğinize mamayı vermeyin hemen. Bedeninize güvenin ve kendinize zaman tanıyın.

Sütü ne arttırır? Su. Boşuna şekerli şeyler içip yiyip kalori almayın.

Ne kadar emzirmeli, ne sıklıkla emzirmeli? Her doktor farklı bir yaklaşımda olabiliyor. Yeni doğan bebeği saate bağlamak bana haksızlık gibi geliyor her zaman. O yüzden Koray’ı da Alin’i de her istediklerinde emzirdim. Sonrasında yavaş yavaş düzene girdiler. Alin şimdi gündüz 2-3 saatte bir emiyor. Aslında ona kalsa memede kalacak da oyalamaya çalışıyorum. Çünkü sık emmek bize gaz sancısı veya en iyi ihtimalle kusma olarak geri dönüyor. Öyle hızlı çekiyor ki bazen emerken kustuğu bile oluyor. Gaz damlalarından veriyorum. Bence iyi de geliyor çoğu zaman ama esas hikaye kusması. Neredeyse bütün içtiklerini çıkartıyor, benim de moralim bozuluyor. Zaten biraz sonra tekrar acıkıyor. Ben de bu sefer sık sık yarıda kesip kaldırıp gazını çıkartıyorum. Kısaca günümün yarısından çoğu emzirmekle geçiyor. Şimdi benim bundan sıkılma hakkım var mı yok mu? Valla ben hala sevmiyorum emzirmeyi ama elbette devam ediyorum. Arada sütü sağıp biberonla vermeye niyetleniyorum ama bizim kız hiç sevmiyor biberonu. Yarısını zorla içip ağlamaya başlıyor. Pek şansım yok şimdilik. Sonunda pes ettim. O ne isterse o olsun.

Alin kız neredeyse 3 aylık olacak. Gittikçe hareketleniyor, yakında dönmeye de başlar da bu gaz sancılarından, kusmalardan kurtulacağız diye ümit ediyorum. Şu satıları yazarken bir yandan emziriyorum tabi ki. Şaka gibi :)

Emzirme ile ilgili daha detaylı bilgiyi emzirme danışmanlığı da yapan Esra Ertuğrul’un blogunda da bulabilirsiniz. Esra sağolsun hem danışmanlık yapıyor hem eğitim veriyor hem de bilgilerini paylaşıyor. Okunacak bir sürü yazısı var. Burada.  

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

3 Comments

  1. Yorumumu yazarken ben de emziriyorum! 3 aylık ikiz annesiyim, durumum seninkinin iki kat fazlası sanırım:)))) kiz biberonu sevmiyor, oglan hem meme hem mama istiyor. Bir de memede uyuma sendromu var ki….ben onlar Icin sağlıklı oldugundan verebildiğim kadar verecegim, ama öyle cok haz verici bir yani yok, aksine bana bir boşluk duygusu geliyor bazen…hormonlardandir diye dusunuyorum…

  2. Evet ben de sevmiyorum. Malesef sevmiyorum. Bebeğim 2 aylık. İlk zamanlar ben de klasik yaralarla , kremlerle boğuştum. 15 günlükken kızımın silikon göğüs ucunu reddetmesi ve hiçbir kremin işe yaramaması sonucu sinirlenerek hiçbirşey sürmemeye ve acılarla yüzeşmeye karar kıldım. 2 ay oldu acılar azaldı ama tamamen geçmedi ama sevmeme nedenim bu diil. Çalışan bir kadın olarak günün neredeyse yarısını hayattan bloke olmuş bir şekilde, eli kolu bağlı oturarak geçirmek beni çok yıldırdı. Bir de sürekli acaba sütüm yetmiyor mu, bu cocuk hep aç endişesi, annemin yanımda sürekli “mama da mı versek acaba”sıyla baş etmeye çalışmak bıktırdı. Emziriyorum ve en az 4 ay daha inatla, mama vermeden emzirmeye devam edeceğim ama gene de sevmiyorum işte..

  3. İrem merhaba.Kızım Nazenin de 28mayıs doğumlu.3gün var aralarında Alin’le.Kusma konusu bizde de aynı malesef.Bazen emer emmez bütün sütü çıkarıyor

Leave a Response