Olmadı, yapamadım. Koriş’i bırakıp da çok sevdiğim kozmetiğe dönemedim. Üstelik de öyle bir teklif gelmişti ki… Olmaz dedim, oğlumu 6 aylık bırakamam dedim. Arkama bile bakmadan ofisin kapısından çıktım. Aklım kaldı mı? Biraz, teklif gözümü boyar gibi olmuştu ama saniyenin onda biri gibi kısa bir an. Sonra evde beni bekleyen minik adamı düşündüm. Koşa koşa arabaya bir binişim vardı ki, az kalsın düşüyordum.

Tüm bunlar olduğunda Koriş 3 aylıktı. İzne ayrılmadan önce kendimden emin bir edayla patronlara ”elbette geleceğim, ben çalışmak için doğdum, evde oturup çocuk bakmak bana göre değil” demiştim. Şimdi aklıma söylediklerim geliyor, utanıyorum. Patronlara ahkam kestiğimden değil, bebeğimi bırakmayı nasıl düşünebildiğimden. Anne olunca anladım ben de… Koray biraz büyüsün evden çalışacak bir iş bulurum, bir dadı da bakarım bu arada diye düşünüyordum. Koriş’i bir yabancıya bırakıp gitme fikri de ne demek??? Hayal etmeye çalıştım, çok korktum. Annesi evden gidecek, minicik bu süt kuzusu alakasız bir kadınla tek başına kalacak. Olacak iş değildi. Ben de dadı meselesini kapadım. Evde zaten bir yardımcım var, benim tek işim Koriş olsun, bir de yemek yaparım bari dedim. İşe geri dönmeyeceğime göre dadıya da gerek yoktu. Arada bir 2-3 saat evden çıkmak için dadı mı tutacaktım?!

Peki bugünkü durum: Koray bey 15 aylık, annesi evden çalışmaya çalışıyor. Dadı, bakıcı konusu konuşulmuyor bile. Zor mu? Zor ama içim rahat. Bebeğim benimle. Aileden birilerine gözüm kapalı bırakırım, hiç sorun değil. Benim derdim annemlerin Istanbul’da yaşamıyor, kuzenlerimin hepsinin Anadolu yakasında oturuyor, benim ise Kemerburgaz’da yaşıyor olmam. Yani benim Koriş’i birine bırakabilmem için bir-iki gün önceden organizasyon yapmam gerekiyor. Olsun aynı şehirde güvenebileceğim insanların varlığını bilmek bile yetiyor. 0-3 yaş en önemli dönem deniyor bu aralar. Sanırım ben de ideal olanı gerçekleştiriyorum ve oğlum benimle büyüyor. Peki çalışmak zorunda olup, bebeklerini bakıcıya bırakanlar ne olacak? Hepsi için dua ediyorum, bebekleri güvenilir ellerdedir umarım.