Bir Babadan Mektup Var!

Ben bir sabah elime telefonumu aldım ve aşağıdaki mail ile güne başladım:

 

Merhabalar,

Adım Tayfun. Çok şükür ki 50 günlük bir bebek sahibiyiz. Doğum öncesinde,

-eğer ki normal doğum olacaksa- doğuma girip girmeme konusunda kararsızdım.

Sonra sizin ‘Kocalar Doğuma Girmeli mi?’ yazınız çıktı karşıma.

Yazıyı okuduktan sonra kararım netleşti. Doktorumuza

‘Girebilir miyim?’ diye sorma ihtiyacı bile duymadan ‘Ben de gireceğim!’ dedim. Doğum

normal olarak sonlanamadı. Her işte bir hayır vardır tabi ki. Eğer

normal olarak sonlansaydı oğlumun göbek bağını da ben kesecektim.

Son derece güzel ifade ederek paylaştığınız tecrübeler için ve benim

doğumhanede olmama katkıda bulunduğunuz icin çok tesekkür ederim.

 

Tahmin edersiniz benden mutlusu yok şu anda. Gözlerimde bir iki damla yaş ile yazıyorum bu satırları. Yazdığım yazılar ile bir kişiye bile yardımım dokunduysa ne mutlu bana :)

6 Yorum

  • Nilay Oskay Gündüz via Facebook says:

    Seni gerçekten tebrik ediyorum…eminim çok daha fazla kişinin hayatına dokunacaksın. Bu yazılar için geç kalmış olsamda seni takip etmek büyük bir keyif….Sen benim herkese örnek olarak bahsettiğim genç ve çok başarılı bir annesin…

  • Kiy Met via Facebook says:

    Ne güzel…

  • Sena says:

    Bugün okuduğum, duyduğum yegane güzel haber…İyi ki yazmışsın

  • Blog tutmanın, yazmanın en güzel tarafı bu….. tanıdığın tanımadığın insanlara dokunmak, ulaşmak, etkilemek…
    ne mutlu sana..
    Tayfun bey ve eşine de tebrikler..bebişleriyle çooook mutlu olsunlar :)

  • Tayfun says:

    Goruyorum ki Irem Hanim hakkinda herkes benim gibi dusunuyor.
    Love and smile’a cok tesekkur ederim.
    Herkese bebekleri ve aileleriyle saglikli ve mutlu bir yasam dilerim.

  • pinar aksaray says:

    ben hamileliğim boyunca eşime yasakladım doğuma girmesini.. nedense beni o kadar çaresiz ve çirkinken görürse, hele ki o kadar acı çekerken kendini de çaresiz hissederse, trauma olur, hayatı boyunca beni yalnızca o gün ile hatırlar diye anlamsız bir endişeye sahiiptim. ben o kadar çok istemiyorum dedim ki sonunda eşim kabullendi doğuma girmeyecekti. ancak doğum anı geldiğinde bir anda ikimizde 1 an bile tereddüt etmedik veya bana sormaya gerek bile görmedi.. 17 saatlik macera hayatımızda evet unutulmazdı ancak kesinlikle travmatik bir anı değil.. aksine, tek kelimeyle mükemmel.. herkese öneririm, bu karı kocanın paylaşabileceği en egosuz en doğal en insani deneyim olabilir..

Leave a Reply