3 yaşına yaklaşmakta olan yaramaz ama sevimli bir oğlanla Migros büyüklüğünde bir kitapçıya girilirse ne olur?

 

Dur oğlum!

Koşma oğlum!

Bağırma oğlum!

Yanımda dur oğlum!

Kızıyorum artık oğlum!

Yeter oğlum!

Yapma oğlum!

Aaaa!

diye seviyesi yükselen uyarılarda bulunulur.

İşte yine böyle bir anda rafta bu kitap gözüme çarptı. Elimde bununla Koray’a bağıramadım. Utandım.

Kitabı okumadım. Sanırım okumalıyım. Baksanıza kapağına bakmak bile yetti. Okuyayım da size de anlatayım:)

 

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

4 Comments

  1. Izin vermeli, bagriyorsa,kosuyorsa heyecanli demektir,izin vermeli;)zor biliyorum ama denemeli.Bu arada oglum 3 yasina gelince ne yaparim ben de bilmiyorum ama simdilik fikrim, idealim bu.Bol cesaret diliyorum

    1. Ben zaten rahat bir anneyim. Sınırları zorlamasına izin veririm ama işte bazen hatta bu aralar çoğu zaman bağırttırma halinde. Suçlu o, yoksa benim bağırasım yok :P :D

  2. aslında bunun yolu da tıpkı diğer psikolojik yöntemler gibi. bir kaç taktik var bu konuda etkili olan. işin uzmanına danışıp bu işin nasıl üstesinden gelinebileceği konusunda destek almanız işinizi kolaylaştırır.

Leave a Response