Senelerdir deniz aşırı yolculuk yapıyorum. 7 ile 10 saat arası bir zaman farkına alışmaya çalışıyor vücut. Doğudan batıya gelirken nispeten daha kolay oluyor bu iş. Bir de tatil ruh hali var tabi. Bir an önce toparlanmak için zorluyorsun kendini. Yine de 2-3 gün alıyor yeni dünyadaki saate alışmak. Bu anlattıklarım normal bir yetişkin için geçerli. Valla küçük çocuğu olan bir anne olarak uçaktan indiğimde bile alışmış olduğumu fark ettim artık.

Meğer anneye her gün jetlag imiş.

Evvelden beri hatta çocukluğumdan beri aramın iyi olmadığı uyku, Koray’ın doğumu ile değerini anladığım bir şeye dönüştü benim için. Fakat artık çok geçti. Bizim çocuk, gün içinde az uyuyordu, gece de normal olarak sık sık uyanıyordu. Sonra… sonra da geceleri çoğu zaman uyandı. Sırf sesimi duymak için. 5 dakika bile sürmüyordu yeniden uyuması ama benim 45 dakikayı buluyordu. Hep böyleydi ve asla da değişmedi. Uykuya geçemeyenlerdenim ben. Koray, erken yatıp erken kalkan bir çocuk. Gece bir kere yoklamak için uyanması problem değil artık. Problem olan benim geç yatmam. Çocuk, sabahın köründe kalkınca 3-4 saatlik uykuyla yeniden güne başlıyorum çoğu zaman. Sonuç olarak ben en son ne zaman deliksiz 8 saat uyuduğumu hatırlamıyorum. Eskiden yani ilk annelik günlerimde sürünüyordum. Şimdi normali buymuş gibi geliyor.

Jetlag?!?

3-4 saat uykuyla günü geçiren bir kadın olarak jet lag yüzünden şaşkına dönen uyku düzeni bana hiç sorun olmadı. Türkiye’den öğlen 13’te uçağa bindik. Amerika saatiyle 16’da, Türkiye saatiyle gece 2’de indik. Normalde uyumamız gereken zamanda ayakta olmalıydık. Uçakta da uyuyamayan ben, 4-5 saat daha gezinerek 21.30’da yattım. Gece Koray’ın sapıtık saatlerde iki üç kere uyanmasıyla kesilen uykumdan sabah 5.30’da uyandım. Jetlag metleg kalmadı bende.

Akıllar karıştı mı?

Karışmasın. Ne kadar zor olursa olsun bulunduğunuz yerin saatine göre yaşamaya çalışmak jetlag’ten kurtulmanın en önemli noktası. Eh, kısa uykuya alışık bir bünye için çok zor olmuyor bu karmaşıklığa ayak uydurmak.

Hatırlıyorum da… Koray’ın doğumunu takip eden ilk 2-3 hafta esas jetlag oydu. Sürünüyordum, uyumak istiyordum, ağlamak istiyordum.

Ama geçti.

O yüzden saat farkıymış, uzun yolculuklarmış vız gelir bana.

Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

Leave a Response