Anneler hep kötü olan mıdır?

Sıkıcı, kuralları koyan, kuralları uygulatmaya çalışan, sebze yediren, uyku saatini haber veren, tam saatinde uyutmak isteyen, ortalığı toplayan, ortalığı toplatan… hep ne yapılması gerektiğini söyleyen midir anne?

Peki ya babalar?

Benim çevremde gördüğüm yeni babaların çoğu kural koyan veya kuralı koyana yardımcı olmaya çalışan değil; tam tersine kuralı gevşetmeye çalışan genelde. Baba figüri, eğlenceli kişilik olarak yer alıyor evde. Bu harika bir şey. Çocuklarıyla vakit geçiren, onlarla arkadaş olan, çocukların bakımına nispeten(!) yardımcı babaların varlığı anne için de önemli.

Fakat bu kuvvetler ayrılığı çocuğun gözünde anneyi kötü babayı da daima iyi yapıyor. En azından bizim evde. Elbette anne vazgeçilmez olan, ‘ben seni istemiyorum’ dediği anda bile en çok sevdiği ama işte, baba ayrı bir yerde oğlanın gözünde. Kızmayan, sesi çok nadir yükselen, ¨aman canım bu akşam da geç yatsın rahat bırak¨ diyen, her istenileni yerine getirmeye çalışan müthiş bir varlık. Ben de bu figüri tercih ederim işin doğrusu. Ancak tüm bunlardan yoruldum.

Her ne kadar yardımcı bir eş, ilgili bir baba da olsa evdeki erkek. Genel özelliklerinin getirdiği bir takım farklılıklar var. Sevgiliyken, çocuksuz çiftken bunlar çok göze batmıyordu oysa. Ne zamanki bir somun ekmek büyüklüğünde sevimli bir yaratık katıldı aramıza işte o an dengeler değişti. Kadın anne olmuştur artık. Üstün(!) bir varlık. Her işin üstesinden tek başına gelebilen, uykuya ihtiyacı olmayan, bir hafta yemek yemese de yaşayabilen, ağzı yok-dili var şikayet etmeyen, hep güler yüzlü… hep hep…

Abartıyorum belki ama bazen bu konuma sokulduğumuzu hissediyorum. Neden mi?

Çünkü;

Çağırılınca ‘kahve içiyorum’ diyen baba problem olmuyor da; ‘izin ver kahvaltımı edeyim’ diyen anne herkesin gözünde kötü oluyor.

Pazar günü çocukla geçirilen iki saatin sonunda ¨Kahve içemeyecek miyim, bilgisayarıma bakamayacak mıyım?¨ diyebilen sadece BABA oluyor.

Uykusuzluktan şikayet ettiğinde ¨doğurdun bakacaksın sık dişini¨ sözlerine maruz kalabiliyor anne. Oysa çocuğun gece boyu ağlamalarını hayal meyal duyan baba ertesi sabah per perişan oluyor, ¨çok uykusuzum, çok sık uyandım¨ diyebiliyor.

Hem kendisinin hem de bebeğinin deliksiz uyumasını istediği için hatalı(!) olabiliyor anne. Çünkü neydi? Anne uyumak zorunda değil, hiç ihtiyacı yok. Zombi gibi gezebilir günlerce.

Arkadaşlarıyla buluşmak, çocuksuz birkaç saat geçirmeyi arzu etmek fena şeyler bir anne için.

Baba, oğluyla iki saat vakit geçirmek yerine spora gitmeyi tercih edebilir ama anne istese olay olur, oğlunu ilk fırsatta satıp(!) kendini sokağa atan kadın durumuna gelir.

 

Evet biraz dramatize ediyorum ama bugün böyleyim.

Bugün 8 Mart Kadınlar Günü, şikayet etme günüm :)

 

 

Tags : Anne & Baba
Irem Erdilek
Fenerbahçe tutkunu, sosyal medya bağımlısı. Okur, yazar. Blog lover, dreamer & mother. Teknolojik Anne, ALLYN

10 Comments

  1. benim durumum bu kadar guzel anlatilabilirdi…bizim eve gore yazdiklarin abarti degillll ben ayni durumdayimmm kizim baba delisi maalesef anne delisi degil…kalemine saglik…sevgiler….

  2. bu kadar guzelmi anlatilir kalemine saglik:)))emekci kadinlar gunumuz kutlu olsun..her gun hatirlanmak..deger gormek….toplumda esit olmak umuduyla…..sevgiler…

  3. Hiçte dramatize etmiyorsun aynen Yazdığın gibi bizim evde de

  4. 3.yorum yazan Neslihan olarak seni tebrik ediyorum Slingomom harika bir yazı tam olarak olmasa da bizimde evdeki durumumuz pek farklı değil “Annelik Sanatı” adlı kitapta olduğu gibi “Hırçın anneler Pembe babalar” modundayız umarım herkesin gönlüne göre olur herşey..emeğine sağlık sevgiler..

  5. kesinlikle süper eline sağlık bazen kendi evlerimizde bile bazı haklarımız yok.ki bu kocalarımız tarafından verilmiyor bizki eğitimli donanımlı insanlarız değil mi…cahil halk cahil kadın cahil erkek ortamında bu şiddetler dayaklar ezilmelerin olması çok normal değilmi?
    biz kadınız herşeyi yapıp herşeyi düzenlemeliyiz yüzümüz asık olamaz canımız sıkkın olamaz bıkmış olamayız kadınız ya

  6. Eminim çoğu evde böyledir. Çünkü biz anneler, çocuklarımız için hep en iyisi , en güzeli olsun istiyoruz. Güzel uyusun, sağlıklı beslensin, okulda başarılı olsun, hasta olmasın… daha bunların yanına milyonlarca yazabiliriz. Babalar da elbette ki bunları ister, sadece daha farklı şekilde uyguluyorlar. Çünkü anneler kadar sorumluluk yok üzerilerinde. Kadın zaten yapısı itibariyle ayrıntıcı, anne olunca da mükemmel olmaya çalışıyoruz. Bunu biraz da elimizde olmadan yapıyoruz. Kadın erkek her konuda ayrı yollardan hedefe ulaştıkları için, hedef aynı olsa da annelik ve babalık konusunda da farklı yolları kullanıyorlar. Kural koymak anneleri sıkıcı yapsa da, hatta çocukların gözünde onları kötü :) yapsa da çocuklar anneleri hiçbir zaman sevmekten vazgeçmezler. Tıpkı anneleri gibi…

    http://miniklerveanneleri.wordpress.com/

  7. her evde durum aynı demek ki.. bu arada acaba diyorum esin bunlari okuduktan sonra tepkisi ne oluyor :))

  8. :))) anneanne ve dedeler de oyle.. Dis fircalarirsan ve cocuk aglarsa anneanne gece yarisi yatagindan firlayip gelirken dede de aman nasil olsa bunlar sut disi dokulecek bosver fircalamasin derse cocuk hic fircalamak istemiyor. Sonra disleri aciyinca ” anne disim aciyor” diye sana gelince haberleri alan dede ” neden cocugun dislerini fircalamiyorsun” diye hesap sorma hakkini gorebilir kendinde… Panter gibi cocuga kosn anneanne de ” enerjin mi bitiyor hemen yatiyorsun cocukla ilgiln” diye firca atmak isteyebilir.. Anne naapar? Guler ve yoluna devam…
    Buyuklerin sozunu dinlemek guel de her zaman kendi insiyatigini kullanman ve karar vermen lazim…
    Yerim yetmedi bloguma yazicam…
    Mozeck.org
    Sevgier

Leave a Response